خوابگرد

سفارش آگهی آگهی

نوگام


راهک


ققنوس


عکاسی 



بایگانی لینکده


برخی آشنایان
پنجره پشتی
یادداشت‌های ادبی محمدحسن شهسواری

ادبیات محفلی یا محافل ادبی
مصاحبه در مورد «محافل ادبی» و «ادبیات محفلی» ست که گویا بعد از سه چهار سال، برخی دوباره دوست دارند در موردش حرف بزنند.  



هفتانک

پیشنهاد

سایت‌ها
هفتان دوات ۳۰نما جن و پری زمانه بی‌بی‌سی پارسیک تابناک اعتماد کارگزاران روزنا جام‌جم همشهری Alexa بالاترین کارگاه هنر عکاسی مگیران ایران کیهان بلاگ‌نیوز حیاتِ نو

سایت‌های دیگر
انسان‌شناسی و فرهنگ رخداد مرور ماندگار فیروزه ۷سنگ فروغ قفسه کافه داستان دیباچه نصور آتی‌بان

معرفی و دانلود مستقیم ترانه‌ی مشهور عارف قزوینی 
امیرحسین آزاد: «از خون جوانان وطن» یکی از مشهورترین سروده‌ها و ساخته‌های عارف قزوینی ست. این اثر را عارف به یاد شهیدان مشروطه تصنیف کرده است. (متن کامل شعر)
 
عارف در دیوان خود و در مقدمه‌ای بر این تصنیف، آورده‌ است:
این تصنیف در دوره‌ی دوم مجلس شورای ایران در تهران ساخته شده‌ است. به‌واسطه‌ی عشقی که حیدرخان عمواوغلی بدان داشت، میل دارم این تصنیف به یادگار آن مرحوم طبع گردد. این تصنیف در آغاز انقلاب مشروطه‌ی ایران به یاد اولین قربانیان آزادی سروده شده است.
 
نخستین بار این تصنیف با صدای خود عارف و یک سه‌تار تنها اجرا شده که با افسوس از اجراهای او نسخه‌ی صوتی به دست نیامده است.
 
۱ - با صدای عبدالله خان دوامی، اجراشده در سال ۱۲۹۳ که قدیمی‌ترین اجرای این مجموعه است. 
 
۲ - با صدای محمدرضا شجریان و تنظیم فرامرز پایور، اجرا شده در کنسرت رودکی و منتشر شده درآلبوم راز دل.  تنظیمِ پایور یکی از بهترین تنظیم‌های این تصنیف است. (از این تنظیم اجرای دیگری نیز با صدای پروین نمازی موجود است. (۸) )
 
۳ - با صدای الهه و ارکستر گلها به رهبریِ روح الله خالقی در برنامه‌ی گل‌های رنگارنگ ۲۴۶ (در حدود سال ۱۳۴۰)
 
۴ - با صدای محمدرضا شجریان و هم‌نوازیِ گروه شیدا به سرپرستی محمدرضا لطفی که از شنیده‌ترین اجراهای این تصنیف است. از برنامه‌ی گلچین هفته‌، شماره‌ی ۴۴ 
 
۵ - با صدای محمدرضا هدایتی و تنظیم حسین علیزاده، اجرا شده در متنِ سریال در چشم باد
 
۶ - با صدای پرویز پرستویی و همراهیِ یک پیانو. این اجرا در جشن خانه‌ی سینما برگزار شده و ابتدای ضبط آن ناقص است.
 
۷ - با صدای علیرضا قربانی. این اجرا تنظیم (در واقع آهنگ) متفاوتی دارد که در تیتراژ سریال آخرین روزهای زمستان پخش شد. آهنگساز آن حبیب خزایی‌فر است.
 
(دو اجرای دیگر با صدای سیما مافیها  (۹) و احتمالاً پریسا  (۱۰))

دانلود اجراها:      (۱)     (۲)      (۳)     (۴)     (۵)     (۶)     (۷)     (۸)     (۹)     (۱۰)   
 
همه‌ی فایل‌ها به صورت یک‌جا
 
این هم دانلود از طریق تورنت

جواب‌نامه‌ی ویراستار کتاب «خاطرات عارف قزوینی» به نقد رضا علامه‌زاده
خوابگرد: رضا علامه‌زاده چند وقت پیش در وبلاگش یادداشتی منتشر کرد در باره‌ی کتاب «خاطرات عارف قزوینى به همراه اشعار چاپ نشده» که در سال ۱۳۸۸ با ویراستارى «مهدى نورمحمدى» در «نشر سخن» منتشر شده. متن این یادداشت را می‌توانید در این‌جا بخوانید که هم در تجلیل کلیت این کتاب است و هم نقدی بس تند و تیز بر آن. یکی از نکات مهمی که علامه‌زاده را برآشفته کرده، حذفیاتی ست که نه به روال مرسوم ممیزی که به شکلی عجیب رخ داده است.

اتفاقاً در نشست نقد و بررسی این کتاب که در سال ۸۹ در شهرکتاب برگزار شد، زنده‌یاد سپانلو، نویسنده‌ی کتابِ ارجمند «چهار شاعر آزادی» هم بر همین نکته دست گذاشت و گفت: «مصحح می‌توانست با حذف برخی واژه‌ها به جای آنها نقطه‌چین بگذارد، اما ایشان پس انجام این کار در پاورقی نوشته که این کلمه خوانده نشد! چه‌طور ممکن است این کلمه‌ها خوانده نشوند؟ می‌توان نوشت که چون این کلمه رکیک بود از کتاب برداشته شد، اما نمی‌توان گفت که خوانده نمی‌شد. انجام چنین رفتاری اصلاً با روحیه‌ی شاعری چون عارف هم سازگار نیست. کسی که در مورد عارف کار می‌کند باید مثل خود او صریح باشد. البته پیشتر آقای سیف آزاد هم در دیوانی که از اشعار عارف ترتیب داده‌، هر جا که خواسته به سلیقه خود در تعابیر و واژگان شعری عارف دست‌کاری کرده است.» گزارش این نشست را هم می‌توانید در این‌جا بخوانید.

القصه، یادداشت علامه‌زاده در خوابگرد منتشر نشده بود و من فقط به آن لینک داده بودم. اما آقای نورمحمدی جواب‌نامه‌ای مفصل برای خوابگرد فرستاده که صرفاً به قصد دامن زدن به این گفت‌وگوی آگاهی‌بخش، آن را بی‌کم‌وکاست منتشر می‌کنم. [ادامــه]

به انتخاب نازنین رجب‌دوست
با آثاری از: رضا امیریاراحمدی، الیکا ابراهیمی قاجار، حمیدرضا اندرز، عبدالحمید پازوکی، پونه جعفری‌نژاد، شیما خشخاشی، هوشنگ سیحون، جلال شباهنگی، فریده لاشایی، محمدحسین ماهر، رضا هدایت، آرمان یعقوب‌پور.

درخت اسطوره‌ای‌ترین پدیده‌ی طبیعت است؛ اسطوره‌ای هماره زنده در میان همه‌ی ملل و در جانِ همه‌ی فرهنگ‌ها. از دوران پیش از تاریخ، تصویر درخت و نمادپردازی آن در هنر هند، بین‌النهرین، ایران، یونان، مصر و... در سه مفهوم اسطوره‌ایِ درخت کیهانی، درخت زندگی و درخت دانش جلوه‌ای آشکار و مکرر داشته و دارد. همان که در فرهنگ ایرانی به سان نماد عشق سر برآورده است؛ نمادی در میانه‌ی جهان. و نمادی مینوی و بهشتی که ریشه در خاک دارد، اما رو به آسمان قد می‌کشد، با شاخه‌هایی هماره رو به فراز. [ادامــه]

خبر هولناک است: کشف پیکر ۱۷۵ شهید غواص عملیات کربلای چهار که گویا با دستانِ بسته به شهادت رسیده و زنده به گور شده‌اند. وقتی در اواخر دی ماه ۱۳۶۵ برای عملیات کربلای ۵ به شلمچه رسیدم، دو هفته از «روزترین شبِ» جنگ عراق و ایران گذشته بود. عملیات بزرگی که بیش از سه ماه آموزش و تمرینِ محرمانه‌ی غواصی و تیراندازی و حرکت در آب و روی آب پشت سر داشت. عملیاتی آبی ـ خاکی که بیش از ۲۰ لشکر و تیپ (بین ۳۰۰ تا ۵۰۰ گردان) به قصد تصرف شهر بصره در آن حاضر بودند. و عملیاتی لورفته که عراقی‌ها حتا ساعت شروع آن را هم می‌‌دانستند و آن شب سرد زمستانی اروند را از شدت پرتاب انواع منور به روزترین شبِ کل جنگ تبدیل کردند و آتش‌باری آن‌ها چنان سنگین و پیوسته بود که آب اروند داغ شد. نه فقط از داغی گلوله‌ها که هم از خونی که از کالبد رزمندگان غواص و شناگر و قایق‌سوار، آبِ اروند و کارون را خط می‌انداخت. [ادامــه]

چگونه نگارش هزارساله‌ی کسره در خط فارسی در پنج سال زیرورو شد
خط فارسی با بحران تازه‌ای روبه‌رو شده. در عرض پنج سال، شمار بزرگی از فارسی‌زبانان با کسره‌هایشان درگیر شده‌اند و ناگهان هیچ کس نمی‌داند «دوست من» درست است یا «دوسته من». گاهی «مثل این» می‌نویسند و گاهی «مثله این». چشمگیری این پدیده در این است که گریبان کسانی را گرفته که سال‌ها درست می‌نوشته‌اند. ده سال پیش از این، هیچ کدام از این آدم‌ها هرگز چنین اشتباهی نمی‌کردند. به این پدیده بحران می‌گویم نه فقط چون اصرار دارم متعصبانه از آن‌چه از کودکی به عنوان درست آموخته‌ام دفاع کنم، بلکه چون دودستگی در شیوه‌ی نگارش برای رسم‌الخط را مضر می‌دانم. در ادامه درباره‌ی علل مضر بودنش خواهم نوشت اما پیش از آن، ببینیم که علت این پدیده چیست. [ادامــــه]

وزیر محترم ارشاد

آقای جنتی

محمدعلی سپانلو سه روز پیش مرد. اگر اصلاً قصد تسلیت‌گویی رسمی ندارید که هیچ؛ صلاح مملکت است و شما خسروان. اما اگر می‌خواهید با تأخیری بیش از این، از مرگ سپانلوی بزرگ اظهار تأسف کنید، جسارتاً عرض می‌کنم که نکنید؛ تسلیتِ به‌هنگام شما را بزرگ می‌دارد، اما نابهنگامِ آن جز مایه‌ی تأسف مضاعف نزد اصحاب عزا نخواهد بود. 




صفحه‌ی قبل | صفحه‌ی بعد

طراحان :پشتیبانی
آرش خاکپور :طراحی
آیدین نصیری :اجرا
بازنشر کاغذیِ یادداشت‌های خوابگرد، بی اجازه، و بازنشر الکترونیکی ِ بی لینک روا نیست.