زبان‌گرد

آلت تناسلی مردان و زنان در زبان فارسی

۱ اسفند ۱۳۹۵
آلت تناسلی مردان و زنان در زبان فارسی

خوابگرد: این یادداشت را از وبلاگ Monelly بازنشر می‌کنم؛ وبلاگ دوزبانه‌ی ماندانا که از مهاجرت می‌نویسد و به قول خودش، خاطرات مادرشدنش. موضوع این یادداشت ظاهراً جذاب، یکی از بزرگ‌ترین معضلات تاریخی و فرهنگی ما در نام‌گذاری اعضای تناسلی است که پیامدهای بد و زیان‌بار آن در حوزه‌ی مسائل شخصی و آسیب‌های روانی محدود نمانده و به عرصه‌ی آموزش و فرهنگ عمومی هم کشیده شده است. این پیشنهاد او به نظرم جای تأمل و تبلیغ دارد: “فرهنگستان زبان فارسی به جای این که برای واژه‌های جاافتاده‌ای مثل کامپیوتر معادل‌سازی کنه، بهتره یکی‌ دو تا کلمهٔ قابل استفاده برای پینس و وجاینا بسازه‌.”

شما آلت تناسلی رو به چه اسمی صدا می‌کنین؟

[مطالعه‌ی این متن ممکن است برای افراد زیر ۱۸ سال مناسب نباشد.]

ما ۳ تا خواهر بودیم همه پشت سر هم. اما یادم نمی‌آد که عضو تناسلی ما به اسمی صدا زده شده باشه. اصلاً ازش صحبت نمی‌شد. منطقهٔ ممنوع بود. مادرم اگر گاهی خیلی‌ واجب بود دربارش حرف بزنه با ایما و اشاره چشم و ابرو بهش می‌گفت “اون‌جا”. مثلاً می‌گفت “اون‌جاتو خوب بشور”. و البته موقع گفتن این حرف به چشم ما نگاه نمی‌کرد. سرش به پائین بود و با چشم و ابرو و اشاره انگشت به “اون‌جا” اشاره می‌کرد. پدرم که یادم نمی‌آد اصلا دربارش حرفی‌ زده باشه. هیچ وقت. حتا در حد “اون‌جا” گفتن. طبیعتا چیزی که ما به طور غیر مستقیم یاد گرفتیم این بود که “اون‌جا” جای خوبی‌ نیست. یک منطقهٔ کاملا ممنوع است که فقط و فقط به خودمون مربوط می‌شه و در غیر این صورت باعث شرمساری است.

اولین باری که من برای “اون‌جام” اسم دیگری یاد گرفتم کلاس پنجم دبستان بودم. با مامانم رفته بودم مهمونی‌ و با چند تا دختربچهٔ جدید که جزو دوستای مدرسه‌ام نبودن نشسته بودیم. دخترا شیطون بودن (با استاندارد‌های اون روزای من).  چیزای ممنوع می‌گفتن و هر هر میخندیدن. به من گفتن که اگر از کاسه الف و هـ رو برداریم چی‌ می‌شه؟ من گفتم کـَس؟ همه به هم نگاه کردن و گفتن نه. خوب من همیشه شاگرد اول بودم و خیلی‌ اون روزا بهم برمی‌خورد که بچه‌های هم‌سن من چیزی رو بدونن (چیزی که به وضوح انگار همه‌شون می‌دونستن) و من ندونم! برای همین حوصله‌ام سر رفت و بلند گفتم خوب چی‌ می‌شه؟ کـَس؟ کـِس؟ک‌و‌س؟ یکهو همه گفتن هیسس هیسس یواش! گفتم چی‌ بود؟ گفتن الان بلند گفتی‌! خلاصه این کلمه رو اون‌جا یاد گرفتم و البته فهمیدم که این کلمهٔ زشتی ست و نباید با صدای بلند گفته شود حتا در یک مهمانی زنانه. حتا مادر آدم هم نباید بداند که ما این کلمه رو بلدیم.

هر چند کنجکاوی من در باره امور جنسی‌ در اون سن و سال خیلی‌ زیاد بود اصلاً از این کلمه خوشم نیومد. و البته هیچ وقت هم جایی تکرارش نکردم. یکی‌ دو سال بعد یاد گرفتم که این کلمه و مشتقات آن در فرهنگ کوچه یک جور فحش هم هست… مادر ک و خواهر ک و غیره و انزجار من از این کلمه بیشتر شد. به نظرم این کلمه همراه بود با بار تحقیر و توهین خیلی‌ زیاد و هر کس این کلمه رو ساخته بود به همین منظور ساخته بودش. به نظر من کاربرد دیگری نداشت. سال‌ها بعد، یعنی‌ بعد از تموم کردن دانشگاه (بله من همیشه از قافله عقب بودم!) یک وب‌سایت جوک درست شده بود به اسم kossher . com اون‌جا بود که با کلمات جدید کس‌خل و کس‌شعر آشنا شدم و خیلی‌ هم بدم نیامد و متأسفانه از این دو تا ترکیب گاه‌گاه استفاده می‌کنم. چون به هر حال در فرهنگ من هیچ وقت این کلمه با عضو شریف من نسبتی نداشته. همان‌طور که از کلمات و اصطلاحات مشابه مذکر استفاده نمی‌کنم و همان حس چند‌آور را برایم تداعی می‌کند.

غیر از این‌ها، مادرم کلاً یکی‌ دوبار دربارهٔ “اون‌جا” به ما توضیحاتی داده بود و ما یاد گرفته بودیم که اون‌جا جای خیلی‌ حساسی ست که باید به شدت پوشیده بشه و همیشه ازش مراقبت بشه. خانوادهٔ من اصلاً مذهبی‌ نبود، ولی‌ ترجیح می‌دادن که ما شلوار بپوشیم تا دامن.  چون که این جوری شورت‌مون پیدا نمی‌شد! این ترجیحات رو البته خیلی‌ غیرمستقیم به ما حالی‌ می‌کردن. به من گفته بودن که نباید ‌اسب‌سوار‌ی کنم و از درخت و دیوار بالا برم  چون که یک پرده‌ای داخل “اون‌جا” هست که با این کارا پاره می‌شه و اگر پاره بشه باعث کلی‌ مکافات و شرمندگی بیش‌تر می‌شه. من تا سنین نوجوانی فکر می‌کردم که اگر این پرده پاره بشه من خون‌ریزی زیادی خواهم کرد و همیشه از آسیب‌پذیر بودن اون‌جام وحشت داشتم.

موقعی که پریود شدم تنها وقتی‌ بود که مادرم خوشحال شد و به من گفت که این نشونهٔ سلامت من هست و البته هیچ کس حتا در مدرسه به ما یاد نداد که توی بدن چه اتفاقی‌ می‌افته که ما پریود می‌شیم. در مدرسه به “اون‌جا” می‌گفتن آلت تناسلی‌.  در کل اطلاعات من دربارهٔ آلت تناسلی خیلی‌ خیلی‌ کم بود. بعدش هم که رفتم رشتهٔ ریاضی‌ و از دست کلیهٔ اعضای بدنم راحت شدم. فقط همیشه آرزو می‌کردم که اتفاقی‌ برای “اون‌جام” نیفته که مجبور بشم دربارش با کسی‌ حرف بزنم.

بعد برادرم به دنیا اومد. اون‌جای اون از اول اسم داشت. اون هم نه اسم مخفی‌ و آبروریزی و این حرفا، بل‌که اسم به رسمیت شناخته‌شده‌ای داشت و همه هم مجاز بودن که درباره‌اش حرف بزنن و بهش اشاره کنن. اصولاً دودول اسم بدی که نبود هیچ، اسم بامزه‌ای هم محسوب می‌شد. کسی‌ موقع حرف زدن از دودول سرشو پایین نمی‌گرفت، و برعکس از همون ماه‌های اول تولد برادرم همه با یک جور حس شنگولی‌ و شادمانی به دودول ایشون اشاره می‌کردن تا جایی‌ که من دلم برای این عضو بی‌چاره که هیچ گونه حریم خصوصی نداشت می‌سوخت.

حالا این داستان‌ها چرا یادم اومد؟ چند وقتیه که پسرکم فکر می‌کنه که بچه (یا به قول اون baby) از توی دهان مادر درمی‌آد. من به شوخی‌ می‌گفتم خوب این بزرگ‌ترین سوراخیه که توی بدن من دیده و طبیعیه که این جوری فکر کنه. اما ضمناً هی‌ هم می‌خواستم براش توضیح بدم که بی‌بی از توی دهان در نمی‌آد و از جای دیگری بیرون می‌آد. اما صبر کردم تا یه کتابی‌ چیزی بخونم که خوب بتونم براش توضیح بدم. ضمناً این که دنبال یک اسم مناسب برای “اون‌جا” بودم که اگر یک وقتی‌ دختر داشتم بهش این اسم رو یاد بدم که به کار ببره و از شرّ “اون‌جا” گفتن راحت باشه.

اما دوباره حدوداً دو هفته پیش یک چیز دیگه پیش اومد. من و رادین رفته بودیم توالت که نوبتی جیش کنیم. از وقتی‌ که آموزش توالت رفتن رو باهاش شروع کردم بعضی‌ وقتا با هم می‌ریم که تشویق بشه. حالا خیلی‌ وقته که خودش می‌ره توالت و به من نیازی نداره. اما این دفعه توی مسافرت بودیم و شرایط جدید بود و خلاصه ما با هم رفتیم.  همین که رفتیم توالت رادین گفت که “من می‌خوام ببینم که چه جوری جیش از دودول تو می‌آد بیرون!” من با خودم گفتم که این همون لحظه است که باید آماده می‌بودم و اسمی می‌داشتم. اما نداشتم. ضمن فکر کردن با خودم فقط بهش گفتم “من دودول ندارم  چون که دخترم.” با تعجب و ناراحتی‌ گفت “چرا؟” می‌خواستم بگم که من به جای دودول یک چیز دیگه دارم که خیالش راحت بشه که من چیزی کم ندارم اما اسمی برای عضوم بلد نبودم که بشه به بچه گفت. گفتم “چون که من دخترم. پسرا دودول دارن، مثل تو و بابائی… من از این‌جام جیش می‌کنم”… خلاصه… موضوع به صورت تشریحی برگزار شد اما من جداً تصمیم گرفتم که یک اسم مناسب قابل بیان برای اون‌جای بیچاره‌ام پیدا کنم. می‌دونین که بچه‌ها می‌رن هر چیو یاد می‌گیرن داد می‌زنن به در و همسایه می‌گن… اسم باید رسمی‌ باشه که یه وقت کسی‌ از سر ندونم‌کاری به بچه نخنده.

یادمه چند سال پیش یه بحث مشابهی پیش اومده بود و من از یکی‌ از دوستای نزدیکم که می‌دونستم مامانش این جور چیزا رو خوب در بچگی‌ براش توضیح می‌داده، پرسیدم که تو به اون‌جات چی‌ می‌گی‌؟ گفت که “مامانم بهم یاد داده بود که بگم ناز… من هم هنوز می‌گم نازم”! البته صحبت رو ادامه ندادم. به نظرم خیلی‌ خنده‌دار اومد که یه زن بالغ به اون‌جاش بگه ناز. ضمناً ناز و گٔل و این حرفا یک جور صفت هست و من دنبال یک اسم می‌گردم. اسمی که هیییچ گونه صفتی رو به ذهن الهام نکنه. حالا این روزا که دارم کتاب speaking of sex رو می‌خونم که به پدر و مادر‌ها آموزش می‌ده که کِی‌ و چه جوری دربارهٔ سکس با بچه‌ها صحبت کنن، دارم کم‌کم چیزایی رو یاد می‌گیرم که خودم تا حالا نمی‌دونستم! در ۳۷ سالگی عجیبه اما متاسفانه واقعیت داره.

این کتاب فقط دربارهٔ آموزش سکس نیست. کلاً به بچه‌ها دربارهٔ اندام‌های جنسی‌شون و آلت تناسلی توضیح می‌ده. در سنین مختلف. حالا دارم فکر می‌کنم که حتا ما در فرهنگ مردسالاری که داریم یک اسم رسمی‌ برای آلت تناسلی مرد هم نداریم. فکر کنین که چه خنده‌داره که یک مرد بالغ به اون‌جاش بگه دودول! و فکر می‌کنم که اطلاعات عمومی مردهای ایرانی‌ هم دربارهٔ عضو تناسلی خودشون خیلی‌ بیش‌تر از اطلاعاتی‌ که ما زن‌ها دربارهٔ عضو تناسلی خودمون داریم نیست. این موضوع کلی‌ جای حرف داره که در سطح این پست نیست.

این‌جا در انگلیسی از کلمات پینس و وجاینا استفاده می‌کنن. این کلمات رایج و رسمی‌ هستن، یعنی‌ مثلاً پزشکان هم از همین کلمه‌ها استفاده می‌کنن. رفتم مترادف این کلمات رو از توی کتاب فرهنگ معاصر پویا (دکتر باطنی) پیدا کنم که اون‌جا هم متأسفانه چیزی پیدا نکردم. یعنی‌ وجاینا رو ترجمه کرده “مهبل، واژن” و پینس رو گفته “آلت تناسلی مرد” که خوب کاربرد روزمره نمی‌تونه داشته باشه. رفتم مهد کودک بچه و از معلمش پرسیدم که شما عضو جنسی بچه‌ها رو با چه اسمی صدا می‌کنین؟ سؤال را با صدای آهسته هم پرسیدم  چون که ما هر کاری‌مون که بکنین ایرانی/شرقی هستیم. معلم با صدای بلند و راحت گفت که همون اسم‌های رایج پینس و وجاینا رو استفاده می‌کنن. فکر کنم از سؤال من تعجب کرد. خوب پسرم ۳ سالشه باید هم تعجب کنه!

من فعلاً تصمیم گرفتم که به اون‌جام بگم وجاینا. حداقل این اسم‌ها در این کشور رسمی‌ هست و بچه می‌فهمه که من از چی‌ حرف می‌زنم. اومدم خونه برای پسرم توضیح دادم که بی‌بی از دهان من در نمی‌آد بلکه از وجاینا درمی‌آد. هنوز می‌ترسم از سزارین و این که شکم منو پاره می‌کنن و این حرفا براش بگم. برم بقیهٔ این کتاب رو بخونم تا ببینم چی‌ می‌شه.

دلم خواست این کتاب رو ترجمه کنم. اگر همچین کتاب‌هایی توی ایران هست لطفاً به من خبر بدین. می‌خوام بدونم چی‌ موجود هست. البته برای ترجمه به دو واژهٔ کلیدی نیاز دارم که هنوز معادل خوبی براشون ندارم. به نظرم فرهنگستان زبان فارسی به جای این که برای واژه‌های جاافتاده‌ای مثل کامپیوتر معادل‌سازی کنه، بهتره یکی‌ دو تا کلمهٔ قابل استفاده برای پنیس و وجاینا بسازه‌!

این مطالب را هم خوانده‌اید؟

۲۰ نظر

  • پاسخ خوابگرد ۵ اسفند ۱۳۹۵

    برخی نظرها:

    آزاده:
    در پرونده ویژه اروتیسم و ادبیات سایت دوات داستان بسیار خوبی خواندم به نام “تک گویی‌های واژن. ایو آنسلر، برگردان کوشیار پارسی” . خواستم لینک بدهم که متاسقانه لینکش خراب بود. دز این داستان از زنان مختلف در جوامع مختلف سوالهایی درباره آلت تناسلی شان و رفتارهای جنسی شده بود. از بهترین سوالها همین بود که آلت تناسلی خود را چه می نامید و اصلا آیا تا به حال اسمش را گفته ایید ؟ یا خوب به آن نگاه کرده ایید.

    علیقلی:
    نه ترو خدا ماندانا خانم! فرهنگستان را بیخیال! فرهنگستان برای چیزهای کاملآ غیر خنده دار و عادی هم که اسم می ذاره آن ها را به طور اکمل و اتم وارد مقولۀ طنزآلودش می کند. مثلا کراوات را که هیچ چیز خنده داری ندارد می کند درازآویز زینتی، یا پیتزا را می کند کش لقمه. حالا در نظر بگیرید که وارد مقولاتی مثل پنیس و وجاینا بشود! بدبخت می شیم به خدا! یعنی بدبخت تر می شیم! حالا چه لازم کرده است که اینها اسم فرهنگستانی داشته باشند؟ ها؟ پنیس و وجاینا اتفاقا خیلی با کلاس هم هستند. ما الان امروزه برای خیلی چیزها اسم نداریم. خوب این دو قلم هم روش. زمین که به آسمان نمی آد!

    ناصر:
    عالی بود مرسی از این صداقتی که داشتین در مطرح کردن این موضوع من وقتی که بچه بود به دختر عموم یه همچین مشکلی رو داشتیم از سر پا جیش کردن شروع شده بود و بعد ها عموم که از این جریان بو برد منو مورد عنایت قرار داد…

    ش.ز:
    وقتی برادر کوجکترم انقدر بزرگ شد که مجبور شدیم دنبال یه اسم بگردیم، مامانم تصیمیم گرفت که معادل “دول” به آلت خانمها بطور دست جمعی بگیم “سول”. این جوری یه کلمه ی سری ساختیم .این کار رو انقدر استادانه انجام دادیم که برادرم که حالا حدود سی سالشه تا پنچ شیش سال پیش فکر می کرد این کلمه تو زبان فارسی واقعا وچود داره!!!

    شیوا:
    جالب اینجاست که “بی‌تربیتی”ترین واژه‌های موجود برای “مردانگی” و “زنانگی” در زبان فارسی، بنا بر دانش ناقص من، در ‏زمان‌های دور و برای “آشنایی زدایی”، از زبان یونانی گرفته شده‌اند: “ک‌ی‌ر” و ترکیبات آن در زبان یونانی به معنای “آقا” و ‏مرد است و گویا از نام کوروش گرفته شده که در یونانی کیروس می‌نامندش، و این نام، یعنی نام کوروش کبیر ما، در روسی ‏صاف و ساده همان “ک‌ی‌ر” گفته می‌شود، و لقب انگلیسی “سر” نیز از همان ریشه است. “ک‌س” نیز با کم و زیادهایی در ‏یونانی زن و خانم معنی می‌دهد. بنابراین، شاید همان “مردانگی” و “زنانگی” بهترین نام‌های این اعضا باشند؟

    رها:
    آقایان را نمی دانم ولی خانم ها مدتهاست توی خیابان اسم واژن و وواجینا و همه دستگاه تانسلیشان را از اینور تا آنور با انواع لهجه ها به شکل متلکهای ریکیک و آنچنانی می شنوند. این مشکل این اعضای مظلوم و تابو شده نیست. این مشکل جامعه ایست که برای تحقیر دیگران یا تجاوز به حقوق یک شهروند در خیابان یا بیان نفرت و عصبانیت خود از این واژگان استفاده می کند. آنقدر بد استفاده شدن از این واژگان همه گیر شد تا خود واژه ها به عنوان موجوداتی بدطینت و کثیف شناخته شدند. این موضوعی که ایشان تازه به آن توجه کرده مسئله جدیدی نیست. سالها پیش وبلاگ سیبیل طلا به آن پرداخت که اتفاقن مورد هجوم دوستان شما هم قرار گرفت.

    سمانه:
    یه زندایی داشتم به عضو شریف دخترش می گفت اوج اوج

    علیقلی:
    ممکنه این دوتا را به رأی بگذارید؟ این ها را:
    مشیا
    مشیانه
    توضیح: در اسطوره های ایرانی، مشیا اسم آدم بوده، مشیانه هم اسم حوا. می دانید که طبق قانون مجازها، می توان اسم هر کس را به عضو شریف ایشان هم اطلاق کرد. یعنی اینکه کار غیر قانونی هم نمی خواهیم بکنیم .

    مری:
    ما تو بچگی بهش می‌گفتیم “مومول” بر وزن “دودول”

    مونا:
    خیلی مطلب خوب و جالبی رو مطرح کردین. چیزی که ازش حرف می زنین در واقع ریشه در مفاهیم روان کاوی هم داره. هر چقدر در یک جامعه سکچوالیتی ممنوع تر باشه، همه ی بازنمایی های اون هم تابو قلمداد میشه حتی اسم نواحی سکچوال. و چون بر اساس نظر فروید همیشه سکچوالیتی و پرخاشگری همراه با هم هستند، شاید به همین دلیل از این کلمات در فحش استفاده می شه. شاید هم از این طریق این تمایلات سکچوال راه گریزی به بیان پیدا می کنند.

    ندا:
    مامان من خیلی با موضوع راحت برخورد میکرد و ما از اسم ممل (دو تا م با فتحه) استفاده مکردیم. من فکر میکردم این یه اسم رسمیه و هیچ وقت نشده ازش بپرسم این اسم رو از کجا آورده بود. ولی اسم خوبی بود. و واقعا هویت داشت

    مزدک علی:
    چند شب پیش با سه‌تا از دوستان رفته بودیم بیرون، فرحزاد. موقع خوردن جگر و چاق‌کردن قلیان و گپ، نمی‌دانم چه شد که بحث به جاهای جالبی رسید و از دوستان (که همگی دختر بودند) پرسیدم: «راستی، جدن شما به اونجاتون چی می‌گید؟»
    هر سه خندیدند و با خجالت گفتند که این یک معضل تاریخی است. یکی‌شان – که خیلی سال است با هم دوستیم و الکی حیا نمی‌کرد- برایم توضیح داد که در آرایشگاه‌های زنانه و بخش اپیلاسیون به آن می‌گویند «اضافی»! یعنی مغزم سوت کشید. در حالی که هی پشت سر هم با کلمه «اضافی» جمله می‌ساختم، آن دوتا دوست دیگر شروع کردند به سرزنش دوست قدیمی‌ام که: «کار بود تو کردی؟ مگه این مزدک رو نمی‌شناسی تو؟»
    و من هم مثلن جواب می‌دادم: «خیلی هم خوب کرد، حرف “اضافی” نزنید!»

    هومان موسوی:
    ن پیرو مطلبی که مزدک علی نظری در وبلاگش منشر کرده بود به این صفحه راهنمایی شدم و مطلب شما رو خوندم.کاش میشد واضح تر بگید که چرا همون “کس” صداش نمیکنید تا اتفاقا علاوه بر هنجار شکنی ,تابو شکنی هم شود.در فیس بوک پیج هایی دیدم که با افتخار در مورد مسائلی همچون پریود و یا زایمان صحبت میشد.خیلی خوشحال شدم وقتی در ذهنم مقایسه ای کردم با دهه هفتاد و فضای بسته آن زمان.اضافه کنم که مقایسه دوران کودکیتان با سال ۹۲ معقول نبود

    آرش:
    ما تو بچگی به آلت مردانگی می گفتیم “گل” و به آلت زنانگی “موموسی”. بعدا که بزگتر شدیم دیدیم “گل” خیلی ضایعست، بهش گفتیم “دول”. الان هم از واژه های کیر و کس استفاده می کنیم.

    شیراز:
    شیراز که به شهر گل و بلبل معروف است به زنانگی میگن: “گل” و به مردانگی: بلبل! بد هم نیست انگار. سبقه ادبی و فرهنگی هم داره! پر از نمونه های شعری هم هست و حتا همون شعرهای قدیم با این معنا هم قابل فهم و خوندنه.

    امیر:
    ۱٫ حالا یعنی واقعا مشکل امروز ما اسم آلت تناسلی است؟
    ۲٫ واقعا نمی‌شود از عناوین آلت تناسلی یا عضو جنسی برای اشاره و صحبت از آن استفاده کرد؟ به نظر نمی‌رسد اینها مشکلی داشته باشند یا بار معنایی خاصی. به علاوه اسامی خاصی که در هر خانواده‌ای باب می شود مشکل انتقال معنا را حل می‌کند. من ندیده‌ام کسی از بابت فقدان اسم برای آلت تناسلی‌اش دچار مسئله جسمی یا روحی شده باشد.
    ۳٫ آیا اینکه اسامی عضو جنسی در فرهنگ ما بار خاصی پیدا می‌کنند تقصیر اسامی است یا ناشی از فرهنگ؟ اگر ناشی از فرهنگ است وضع یک اسم جدید مشکلی را حل می‌کند؟
    ۴٫ اگر عضو جنسی فرنگی‌ها اسمی با شرایط خاص داشت آیا لزوما عضو جنسی ما هم باید چنان اسمی داشته باشد؟
    ۵٫ آیا برداشت سطحی از آموزه‌های فمینیسم میل و اشتیاق گفت و شنود درباره اعضای شریف را به هر بهانه و محملی در ما بیدار نکرده؟
    ۶٫ چطور است که وقتی بحث به موضوع شیرین عضو شریف می‌رسد ما چنان مدرن و امروزی هستیم که به راحتی این موضوع خصوصی را با سخاوت در معرض دید عموم می‌گذاریم اما برای یک نامگذاری ساده برای همان عضو خود و نزدیکانمان به شکل عقب‌افتاده‌ای محتاج فرهنگستان و دولت‌ایم؟ گویا بیشتر این جنبه از مدرنیته در ما رشد کرده باشد.
    ۷٫ پیشنهاد سازنده می‌کنم برای کمال استفاده ازین دیدگاه‌های خیلی مدرن و خیلی خارجی روز یا حتی هفته‌ای را به این بحث اختصاص دهند باشد که اندکی تخلیه شویم.

    پگاه:
    خاله ی من به عضو شریف دختراش می گفت “پنیر” :دی

    اصغر:
    حتماً ابتذال نوشتن به بقیه ی فیگورهای روشنفکری اضافه شده !!! البته روشنفکرنمایی !

    مهسا:
    اوه خوب حس روشنفکرانه
    به نظر شما چه اشکال داره هر مادری یک اسم بامزه برای اندام جنسی بچش بذاره که هم اسم داره که بچه بتونه صداش کنه و هم هویت مشکل شما اسمه؟؟اسمی که خود ما انسانها به طور قراردادی روی هر چیز می زاریم؟؟
    بزرگ هم که شد اندام جنسی.. اسم علمی دارد
    می خواید تابو شکنی کنید…اما بدونید هر چیزی حرمتی داره..

    سعید:
    رضای عزیز، این مطلب و کامنت‌هایش نشان از اطلاع اندک فارسی زبانان نسبت به زبان مادریشان دارد. نویسنده مقاله برای نمونه هم شده سعی نکرده یکبار به لغتنامه علی اکبرخان دهخدا مراجعه کند و تنوع معادل‌های دو کلمه رسمی “کیر” و “کس” را در آن جا پی بگیرد. بماند که خود این دو کلمه جز کلمات پرکاربرد زبان در شعر شاعران مطرح ایرانی چون مولانا، سعدی، عبید و… است و هیچگونه وجه تحقیری ندارد. پس می توان به راحتی از آنها استفاده کرد. اگر نویسنده مقاله با خود آلت جنسی و عملکرد آن مشکل دارد و حس حقارتش ناشی از داشتن اندام تناسلی است چاره در جای دیگری است…

    درمانگر جوان:
    مطلب جالبی بود. اکنون چند سالیست که مبحث آموزش جنسی کودکان در ایران البته به صورتی بسیار محتاطانه از برخی مراکز دانشگاهی و کلینیک های خصوصی آغاز شد و خوشبختانه آرام آرام دارد به مدراس و مهدکودک ها هم کشیده می شود. در دوره ای که در این زمینه گذرانده و اندک مطاب ترجمه شده ای که خوانده ام درمورد نامگذاری در فرهنگ ایرانی به طور جدی بحثی وجود نداشته و به نظرم در بحث آموزش موضوع مهمی است. در زمینه منابع فارسی هم که پرسیده بودید، بهترین کتابی که اکنون به والدین بیشتر پیشنهاد می شود “کلیدهای آموزش و مراقبت از سلامت جنسی در کودکان و نوجوانان” از سری کتاب های کلیدهای تربیت کودکان است که توسط انتشارات صابرین منتشر شده.

    سارا:

    من دبیر زیست شناسی هستم. از قضا تابوپنداری مسائل جنسی و نبود کلمات مناسب یکی از مشکلات من و همکارانم است. حتی گاهی با برخورد بسیار توهین آمیز والدینی مواجه می شویم که دوست دارند فرزندشان تا هنگام ازدواج تصور کند آنها را یک لک لک برای خانواده هدیه آورده است. تصور می‌کنم دوستان نباید در مقابل مطرح کردن چنین موضوعاتی واکنش منفی به خرج دهند. از جنبه ی تربیتی، باید بگویم من هم در دوران بلوغ از وقوع پدیده ی بیلوژیکی ساده ای مثل پریود اول شگفت زده و بعد افسرده شدم چون هیچ اطلاعی از آن نداشتم و هیچ آموزشی در این باره وجود نداشت. این موضوع در خیلی از دخترها عمومیت دارد. نبود آموزش صحبت از مسائل جنسی و رفتار تابو وار با آن در دختران باعث بروز مشکلات زیادی می شود، از قبیل سرد مزاجی در بزرگسالی، بیماری های روحی، و در بعد دیگر عدم تشخیص و درمان بیماری های زنانه که منجر به پیشروی این بیماری ها می‌شود. پس موضوع مهمی است. تصور هم نکنید به قشر خاصی اختصاص دارد. مثلا بانویی را می شناسم که استاد دانشگاه است اما حاضر نیست به پزشک زنان و زایمان برود، برای همین مجبور شد برای تولد نوزادش سزارین کند. یا یکی از شاگردانم هست که تا سال دوم دبیرستان هنوز تصور می کرد بچه ها را از مغازه می خرند و وقتی متوجه واقعیت این موضوع شد ( که در کتاب درسی بسیار در لفافه از آن صحبت شده است) حالت انزجار شدیدی نسبت به والدینش پیدا کرد. درباره ی بعد زبانی، باید بگویم به عنوان یک علاقمند به زبان مادری ام بسیار راجع به این موضوع فکر کردم که چرا سطوح زبانی بیشتری به صورت رایج از این کلمات در کشور ما وجود ندارد. ممکن است این کلمات در شاهکارهای ادبیات فارسی کلمات رایجی باشند اما در زمان فعلی در وهله ی اول جزئی از مشتقات فحش و ناسزا و در وهله ی دوم کلماتی خصوصی به شمار می آیند. تصور می کنم باید کلمات دیگری هم در ادبیات فارسی وجود داشته باشد که بتوان از آنها استفاده کرد. ضمن این که در انگلیسی هم کلمات دیگری وجود دارد که صرفا فحش و ناسزاست و بر وجینا و پنیس دلالت می کند.

    کورش:
    ما به دخترمون ۳سالمون یاد دادیم به اونجاش بگه “عیب “! حالا هروقت مثلا بهش میگیم این فلان کارو نکن عیبه ! لبشو گاز میکیره میگه نگو عیبه!!

    فضول:
    سلام
    نرینگی
    مادینگی
    بدرود

    محمدهادی جعفری:
    اتفاقا معادل فارسی این دو تا خیلی هم خوبه
    کیر و کس
    برعکس لغات انگلیسی شون وجا ارایی هم دارن
    اهنگ قشنگی هم دارن
    حالا اینکه شما میگید اینا رو نمیشه تو جاهای رسمی استفاده کرد بخاطر تربیت اخوندی ماهاست که حتی از اسم بردن یکی از اندام هایبدنمون هم خجالت میکشیم
    وگرنه من خوندم هر دو تای این کلمات رو از زبون مادربزرگم که یه زن فوق العاده مذهبی (و طبیعتا تربیت شده ی حکومت غیر اخوندیه) شنیدم بدون اینکه بعدش از خجالت سرخ و سفید بشه

    ی:
    این هم از آن دغدغه هاست هان! اما تا آن جا که می دانم واژه « فرج» تعبیر نیمه رسمی آلت زنانه است که حالت بی ادبانه هم ندارد.

    آرش:

    الیفه و شلیفه نام های قدیمی هستند که می توان به کار برد . ذکر و فرج نیز به کار می رود

    میم:
    فعلأ از کلماتی شیرین مثل بستنی و چوب بستنی استفاده کنید تا زمانی که با هم به تفاهم برسیم .

    فرزاد:
    به قرآن مراجعه کنین بچه ها

    داریوش:
    قسمتی از متن : ” من دلم برای این عضو بی‌چاره که هیچ گونه حریم خصوصی نداشت می‌سوخت. ”
    واقعا چرا مردها هیچ مرزی ندارند ؟؟ …
    ما یک خانواده ی معمولی هستیم و زیاد مذهبی هم نسیتیم .
    در بین اقوام ما اصلا عیب نیست که یک پسر کوچیک لخت باشه و در یک جمع فرضا اون رو عوض کنن و آلتش دیده بشه . همین هم باعث شده که آلتش دارای یک اسم باشه : ” بلبل ” دختر ها از همون کودکی همه چیز رو درمورد پسر ها میبینن .
    ولی عکس این موضوع اصلا صادق نیست . یادمه یکی از اقواممون که یک پسر ۱۰ ساله و یک دختر ۱ ساله داشت ، داشت با مادرم صحبت میکرد که هنگام عوض کردن پوشک بچه و … حواسش هست که داداشش نبینه .
    تو قوم های ما حتی از نوزاد پسرشون عکس لخت هم میگیرند و داخل آلبوم میگذارند . من وقتی بچه بودم یک روز بابام داشت به پسر عمم و دختر عمم که یکم از من کوچیکتر و تقریبا همسن بود عکس های آلبوممون رو نشون میداد که به عکس لختی که از بچگی از من گرفته بودن رسید من هم اونجا بودم . یادمه دختر عمم هی میگفت ” کو وایستا …. ببینم … ” بابا هم میذاشت بیشتر نگاه کنه .
    من یک روز بعد اون عکس ها رو پاره کردم .
    مادرم چند وقت پیش تو خونه ی پسر خالم داخل مهمونی خودمونی که میخواستیم از پسر نوزادشون عکس بگیریم میگفت ” از بلبلش بگیرین ” خجالت رو میشد از روی صورت داداشم که دبستانی هست هم تشخیص داد .
    من حتی روم نمیشه درمورد این موضوع و این تبعیض با اونها صحبت کنم . مخصوصا الان که دانشجوی ارشد هستم و سن اونها هم بالاست .
    آیا همین مسائل باعث ایجاد عقده های کودکی در بسیاری از مردان نمیشه که در بزرگسالی خودشون رو به اشکال فاجعه واری از قبیل تجاوز نشون میده ؟
    وقتی صدا و سیمای تلویزیون از آوردن نام ” کاندوم ” امتناع میکنه دیگه از فرهنگ مسخره ی خانواده ها چه انتظاری باید داشت .
    در کتاب زیست شناسی هیچ چیزی در مورد جفت گیری و شیوه ی اون گفته نشده . من خودم تا اول دبیرستان نمیدونستم که زن و مرد چطور بچه دار میشن .
    حتی اگه کسی بخواد فرهنگ سازی بکنه و کتابی در این مورد بنویسه هم فکر نمیکنم مجوز این کار رو به اون بدن .
    من کاملا بابت این موضوع که در کشورهایی مثل ایران وجود داره افسوس میخورم .
    و السلام

    عسل:
    ما میگفتیم
    خیار و گوجه خیلی هم جالب بود

    نازنین:
    به نظر من تا سن بلوغ باید با اسمهایی که هر پدر و مادری دوست داره به بچه یاد بده و لی بعد از سن بلوغ همون اسمی که در جامعه رایج هستش که برای زن کس و هم برای مرد کیر به کار برده میشود را یاد داد .

    بیتا:
    خیلی جالبه من همین امشب میخواستم به دخترسه ساله ام بگم اسم اونجاش چیه ومثلاروشن فکرانه رفتارکنم چیزی ب ذهنم نرسیدچیزایی ک میدونستم نازو دودول بودوقتی هرکدوموگفتم دخترم مخالفت کرد وگفت نه اینکه نازنیست دودول نیست گفتم پس چیه نمیدونست چی بگه اومدم سرچ کردم به مطلب جالب این خانم رسیدم ک مشکل منوداره من شول پسته بلبل پنیر نازو….چیزای بی ربط دیگه شنیدم

    نسیم:
    چرا چیزی که اسم داره می خواین واسش اسم بذارین
    کیر و کوس اسامی هستند که هم برای آقایان و هم خانم ها آشناس

    شی:
    در زبان ترکی آذری به آلت مردان سیک و به آلت زن آمجخ یا دلاخ میگن البته خیلی محرمانه نه در آشکارا و دراصطلاح عامیانه بهش شی میگن

    معین:
    فکر میکنم همون الت تناسلی مناسبتره هم رسمیه هم شریف برای زن ومرد یعنی التی که اگر نباشه نسل از بین میره حالا انقدم اسمش مهم نیست کاربرد ودانستنیهاش اهمیت بیشتری داره

    رضا:
    در زبان لری، ب التت تناسلی زن بلیک و مرد کل میگویند … ب نظرم ترکیب “با بهشت” برای الت زن خوبه

    شیخ:
    برای آلت زن میشه از کلمه جن استفاده کرد.که به معنی پوشیده هست.فحش ج ن د ه هم از همین لغت گرفته شده.

    سالار:
    همینوم مونده اسم برای آلتمون انتخاب کنن
    همه چیزای دیگمون حله فکرمون همینه دیگه

    آیدا:
    امروز استادمون سر کلاس همین سوال رو مطرح کرد هیچکس جوابه خواصی نداد استادمونم جوابشو بهمون نگفت گفت هفته ی دیگه بهتون میگم
    استادمون تأکید داشت که برای بچه ی کوچیک وقتی میخوایم راجعبه آلت تناسلیش حرف بزنیم نباید از یه کلمه ای مثل ( آلت تناسلی) استفاده کنیم چون کلمه ی گنگیه برای بچه از کلماتی مثل ناز هم گفت نباید استفاده بشه چون جاهایه دیگه هم کاربرد دارن و ممکنه بچه با شنیدن کلمه دچار فکر اشتباهی بشه

    احمدی:
    این روزها با موبایل و تبلت و کامپیوتر و اینترنت و ماهواره و …
    بچه های ۳ ساله و کودکستانی بهتر از بزرگترها همه چیز میدونند و حتی بهشون راهنمایی و مشاوره میدن :D

    احمدی:
    این همه یک فیلم کارتونی آموزشی برای کودکان
    البته در دوبله باز هم از اندلام جنسی بعنوان قسمتهای خصوصی بدن یاد شده ولی در نوع خود جالب است
    http://www.aparat.com/v/hHaDz

    سعیده:
    جالب بود و سپاس از مطالب مفیدتون ولی من بازم نفهمیدم به دخترم چی بگم و اینکه از کی باید اسامی عامیانه رو بهش گفت خیلی سردرگمم چون توی مدرسه یه چیزایی میشنون که من نمی دونم چه جوری باید بهش توضیح بدم

    نیما:
    برای الت تناسلی زن ،اسم کس وبرای مرد ،اسم کیر وبرای پسربچه ها از دول یا دودول استفاده شود.در زبان ترکی به جای کس ،از اسم امجوق استفاده می کنند

    ناشناس:
    همان اسم هایی که در بین افراد جامعه و خانواده ها رواج دارد برای زن ،اسم کس وبرای مرد ،کیر به کار می رود وبرای پسربچه ها،اسم دود ل ،برای دختربچه ها همون اسم کس مناسب است.

    مامان:
    ۳۰سالمه ویدختر۶ ساله دارم نه خودم وقتی بچه بودم فهمیدم اونجا اسمش چیه نه الان که دختر دارم میدونه اونجا اسمش چیه؟!! سال سوم دبیرستان بودم فهمیدم دختر یچی داره که اسمش پرده بکارته!!!!اینم نکه مامانم یا یکی از معلما بگن از یکی از بچه ها شنیدم خیلی خیلی ناراحت شدم که بعنوان یه دختر نمیدونستم یعضو به اون مهمی(البته فک کنم بیشتر تو جامعه ما)دارم که ازش خبر ندارم و بدتر اینکه اینهمه که از بچگی بهمون میگفتن اونجاتو بپوشون و از اینحرفا بیشتر بخاطر پرده بوده و اگه اتفاقی هم براش میوفتاده زندگیت بباد میرفته. …. آخه تا اینحد باید محرمانه میبود که تا اون سن نباید میدونستم؟؟اول گریه کردم ازشدت ناراحتی که احساس میکردم هنوز خودمو نشناختم وبعد چقد خدارو شکر کردم که وجود خدا تو زندگیم بود که نذاره حتی به پسرا فک کنم چبرسه که باهاشون باشم! و کار دست خودم بدم. بعد هم که ازدواج کردم تازه فهمیدم مردا آب منی دارن اینقدر این اتفاق تو زندگیم عجیب بود که دچار سردرگمی شده بودم حالم ااز هرچی رابطه بود بهم میخورد.خیلی گذشت تا خودمو جم و جور کردم .شوهرم همیشه میگفت خدارو شکر با کسی مثل تو که از هیچی خبر نداری ازدواج کردم ولی خبر نداشت همین نفهمی چقدر واسه من گرون تموم شد .یه حس مبهم نسبت به گذشته مبهم !.حتی الان اونقدر نسبت به این مساله حساس شدم که نمیدونم باید بدخترم چی بگم. اگه نگمکه میشه خودم که مادرمو مقصر میدونم اگه بگمکه بازم تجربش نکردم که ببینم دخترم چه ذهنیت و احساسی نسبت بهش پیدا میکنه .نمیتونم اسم واقعی آلت تناسلی رو بدخترم بگم چون هرجا که نگاه میکنی پر از فحشاییه که اسم آلت زن و مردو باهم میارن اگه اسم یکیشونو بلد باشن میخوان بدونن اونیکی دیگه چیه اگه هم بهشون گفتیکه اون یکی دیگه چیه که میپرسن چرا این جملات رو به این دوتا نسبت میدن که فکر کنم تا آخر پروسه رو باید براشون توضیح داد!بچه که بودیم شرم و حیا بیشتر بود الان همه چی فرق کرده مهم نیست الان بهتره یا قبل مهم اینه که تفاوت بین نسل ما و بچه های امروز زیاده .یمادر دهه ی شصتی میخاد دنیا رو واسه دختر ۶سالش تشریح کنه!!!!!!!! گیج و سردرگم!!

    مامان:
    از دوست عزیزیکه زحمت کشیده بودن فیلم کارتون آموزشی برای کودکان رو گذاشته بودن تشکر میکنم بسیار آموزنده بود. چقدر کار رو واسم آسون کرد احساس خوبی دارم وفکر میکنم بار سنگینی از رو دوشم برداشته شد هرچند منم از کلماتی مثل قسمتهای خصوصی استفاده کردم ولی تا همینجا هم که تونستم مستقیما این موضوع رو واسه دخترم توضیح بدم عالیه.به امید روزی که اگه قراره اسم واقعیه آلت بچه هامونو راحت به زبون بیاریم از اونا به عنوان رکیکترین و بیشرمانه ترین کلمات یاد نشه!!!!!!!

    مریم:
    من تازه ازدواج کردم و مشکل نامگذاری این قسمت رو با همسرم دارم. درسته که توی ایران هستیم ولی چون لغت مناسبی نداریم بنظرم بهتره از آسمان انگلیسیش استفاده کنیم

    میم:
    سلام و تشکر از اینکه این مشکل را مطرح کردید. به نظرم خیلی خوب است که به این مسئله به طور علمی تر نگاه کردید.

    بی‌نشان:

    این ماهستیم که انتخاب می کنیم چه اسمی بزاریم وبهتره اسمی رو انتخاب کنیم که جزفرهنگ باشه وتا شنیده شد یه چیز معمول باشه نه این که تا گفته شد دندونامونو به لبمون فش ار بدیم،درضمن ما باید فرهنگ را بسازیم نه موسسه ی خاصی،سعی کنیم اموزش رااز کودکان اعاز کنیم ،امیدوارم کتابی نوشته شود تا به همه این مشکلات پایان دهد

    قلی:
    برای زن ومرد بگیدعورت

    علی:
    دوس دختر من موقع سکس میکفت نکو کوس بکو جینکول

    pdn:
    باسلام میتونید ازترکی مثل سیک برا مرد وامجخ برا زن استفاده کنید یا شومبول برامرد ودللخ برازن

    یه دوست:
    عمه گرامی منم به دخترش یاد داده به اونجاش بگه باغچه!!!!
    ولی تو خانواده ما خیلی مواظبن ک الت تناسلی یه پسر بچه رو یه دختر بچه نبینه و برعکس….
    به نظر من باید به بچه ها یاد داد وگرنه خودشون ک تومدرسه بفهمن خیلی بد میشه….
    یه جایی خوندم ک به اونجاشون میگفتن بیکینی…..
    منم سعی میکنم ک یه اسم من در اوردی به بچم یاد بدم و وقتی بزرگ شد راستشو بهش میگم….

    هومن:
    دوست عزیز
    ایراد از اسامی نیست بلکه از دیدگاه هست از اینکه مرد و زن شرقی نسبت به اون نقطه ویژه تابوست اگر از امروز اسمش را بگذاری طلا حتم بدون مجبور میشیم به طلا بگیم سُک اینجا ما بش میگیم سُک. ممنون از نوشتت استفاده کردم من داشتم در مورد تاریخ کاربرد این نامها تحقیق میکردم جالب برات بگم در تاریخ بیهقی از کلمه چندش اور کیر برای اقایان استفاده شده.

    سرزده:
    عمه خانوم منم به دخترش یاد داده بود به اونجاش بگه یه جایی.. دخترخالم می خاس بره خونشون بعد میخواست به اون دختر خالم پز بده گفت من دارم می رم یه جایی!!!!!

    محمد:
    این مثل همون قضیه می مونه که هی بشینیم به این فکر کنیم خدا از کجا اومده اصلا نباید دربارش فکر کرد و بهش اشاره کرد بله وقتی حالت معنوی درک نشه بایدم به این چیزا فکر کرد مگه ما برای اینکه بگیم خدا از کجا اومده اسمی داریم که بخایم برای این دو عضو گمنام اسم تعیین کنیم

    • پاسخ امید ۹ تیر ۱۳۹۶

      نظر

      سلام
      ممنون از همه هموطنان
      این موضوع خیلی مهمه خصوصا برای کسانی که اَدَب و شخصیت فرزندشون براشون اهمیت داره
      نکته ای هست که باید عرض کنم
      شما میدونید که کلمه « زن » بمعنی زندگی است
      چون زندگیه همه ما بواسطه وجود یک زن هست که ما رو به دنیا آورده
      توصیه من به مادران جامعه خودم اینه که این کلمه رو به بچه کوچیک خودشون بفهمونن

      در گویش کردی یه جمله معروف هست که میگن
      بژی کوردستان!
      یعنی زنده باد کردستان
      کلمه بژی همون بزی در فارسیه
      یعنی زنده باشی یا زنده باد
      و از اونجاییکه کردی اصالت بیشتری نسبت به فارسی داره و کلماتش تغییر ککتری داشته بنابراین کلمه ژی کردی همون زی فارسی هست
      حتی ژی و ژن یا ژنده یا زنده یا ژن در انگلیسی یا ژنوم یا ژنتیک هم از همین کلمه مشتق شده
      بنابراین کلمات زندگی- زنده- زنده باد- زاییدن- زن- زادروز- زاده- همگی با کلمه « زن » هم ریشه هستند

      حالا میرسیم به توصیه بنده
      وقتی مادری به دختر کوچولوی خودش که داره در مورد مسائل جنسی ازش سوال میپرسه این کلمات رو در حد و فهم بچه توضیح بده
      اونوقت بچه ذهنش باز میشه
      مطمئن باشید بچه میفهمه و حتی بهتر از منو شما درک میکنه ولی فقط نمیتونه مثل ما بیان کنه
      بچه متوجه میشه که این عضو جنسی چقدر مهمه و لازم نیست ازش خجالت بکشه یا شرم کنه چون با واقعیت موضوع روبرو میشه و دیگه ذهنش منحرف نمیشه و وقتی میبینه مادر یا پدرش خیلی راحت و بدون شرم و خجالت این موضوع رو براش توضیح میدن بنابراین هیچوقت کنجکاوی خودش رو پیش یک غریبه نمیبره و بنوعی منحرف نمیشه

      وقتی به دختر بچه میگید که تو الان یک دختری و بعد که بزرگ شدی تبدیل به یک خانوم یا یک زن میشی و زن یعنی زندگی
      یعنی کسی که زندگی میبخشه
      و یه روزی توهم بچه ای بدنیا میاری و این اندامت برای همین کاره اونوقت دختر بچه آروم میشه و جواب سوالش رو میگیره
      و حتی اگر بپرسه چطور یک بچه بوجود میاد و چطور از این اندام کوچک من بیرون میاد؟
      اونوقت میتونید بگید تا اون زمان تو بزرگتر میشی و اندامت آماده تر برای این کار میشه و زمانی بچه دار میشی که ازدواج کنی و با همسرت مثلاً باهم غذا بخوری یا باهم زندگی کنید اونوقته که خدا یه بچه بهت میده
      توجه کتید در همین حد برای بچه ۴ – ۵ ساله کفایت میکنه

      ضمناً میدونید که کلمه « مرد » هم با مرگ هم خانواده است!
      یعنی دقیقا زن که زندگی بخشه
      مرد این قدرت رو نداره و متهم به مرگه
      یا همین طور کلمه « مُردن » هم از مرد یا مرگ میاد

      دوستان اگر نیاز به توضیح بیشتر بود در همین صفحه اعلام بفرمایید

      میبینید؟
      هرچقدر شما دانشتون بیشتر باشه کار براتون راحتتره
      حتی دانش شما اگر در مورد ادبیات فارسی باشه؟
      میبینید میشه خیلی راحتتر ذهن کنجکاو بچه رو ارضا کرد
      یا اگر شما دانش تخصصی مسایل جنسی هم داشته باشید باز هم میتونید بچه تون رو با جوابهای خوب قانع کنید
      پس اگر از اون لحظه مهم که باید جواب فرزندتون رو بدید میترسید حتما مطالعه خودتون رو افزایش بدید
      و مطمئن باشید حتما موفق میشید

      با تشکر از تمامی شما و نیز هموطن خوبمون که این موضوع رو مطرح کردن

      دوستان اگر نیاز به توضیح بیشتر بود در همین صفحه اعلام بفرمایید
      بدرود

  • پاسخ خوابگرد ۵ اسفند ۱۳۹۵

    برخی نظرهای دیگر:

    سیاوش
    مشکل اساسی اینجاست که ما ها فکر میکنیم که جنسیت و رابطه جنسی و اندام جنسی چیز بدی هست . حتی ما لباس های زیر رو هم با دید شرم و تمسخر نگاه میکنیم درحالیکه مهمترین لباس انسان همون لباس زیرش هست . اتفاقا این اندام ها در فارسی اسم دارند و به نظرم هیچ اشکالی نداره که اسم کیر و کس به دیگران یاد داده بشه . البته باید هم خاطر نشان کرد بهشون که این ها چون خصوصی هستند نیازی نیست که در هر جمعی در موردشون حرف بزنیم . این ها همش تابوهای خودساخته است وگرنه در اشعار شاعران به نامی چون مولوی و سعدی هم از این کلمات استفاده شده بدون اینکه احساس شرمساری درش باشه یا به هدفی منفی گفته شده باشه . این اندام ها اسم دارند و اسمشون هم مشخص هست و نیازی هم نیست اسمشون از کسی مخفی بشه

    ۱۱:۱۹ ۱۳۹۴/۱۰/۰۴
    د
    دودول و چوچول بگید

    ۱۵:۴۰ ۱۳۹۴/۱۰/۲۱
    Mohammad
    سلام،وبلاگ قشنگیه،مرسی.همون طور که میدونید برای مرد از کیر و برای زن از کس یا کوس استفاده میشه که اصلا قشنگ نیست و بیشتر شبیه فحش هستش.ولی دیگه کاریش نمیشه کرد،بهتره این اسمارو با زبون و لحن بچه گانه بگیم!یعنی بگیم،کش بجای کس.کیل بجای کیر!یه چیزی ته تقریبا طرز گفتن شبیه باشه،میدونم حرفم عجیبه ولی کاچی بهتر از هیچی ! به نظر من باید مادر با دخترش رک و راست باشه.تا مشکل ایجاد نشه برای فرزندشون.پسرا که خیلی بیچارن! ن پدر بهشون میگه ، مادرم که اطلاعات کاملی نداره،مخصوصا تو خانواده های مذهبی.!!! من ۱۵ سالمه و تازه دارم درباره التم اطلاعات جمع میکنم ولی از کی ؟؟؟ دوست های بی ادب و به قول معروف ناباب؛و مهم تر از همه شاید اطلاعات غلط ها دیگه روی اوردم به اینترنت و چنین وبلاگ هایی.بازم تشکر میکنم.بای

    ۱۰:۲۵ ۱۳۹۴/۱۰/۲۸
    سمانه
    سپاسگزار از نویسنده،موضوع متن واقعیتی رایج در جامعه ما هستش.توی فامیل مذهبی ما مساله دیده نشدن آلت جنسی برای پسر بچه ها هم وجود داره.به نظر من یکی از علت های تبدیل شدن این واژه ها به رکیک ترین الفاظ همین صحبت نکردن و آموزش درست و منطقی ندادن در مورد اونهاست.تا وقتی صحبت کردن از یه سری چیزها ممنوعه باشه بچه ها از سر کنجکاوی مدام دوست دارن تو محفل های خصوصیشون راجعبش حرف بزنن.وقتی بزرگتر میشن همین مسائل ممنوعه به جوک و حرف های رکیک تبدیل میشن.وقتی پدر و مادر مسائل جنسی رو آموزش بدن و بچه ها راجع به اندام های خودشون اطلاعات داشته باشن،هم حس کنجکاوی کمتر میشه و بچه ها دیگه از سایت های مستهجن و تبلیغاتی این مسایل رو آموزش نمیبینن و مسایلی مثل پریود و اندام های جنسی از نظرشون اونقدر که فکر میکنن خنده دار نیست و مایه مسخره کردن نیست و فقط چیزهای طبیعی هستند که جزئی از بدن انسانند.
    به نظر منم استفاده از کیر و کس یاداور فحش های تحقیر آمیزه و از طرفی واژه های کودکانه هم خنده دار به نظر میاد!

    ۰۱:۱۴ ۱۳۹۴/۱۱/۰۲
    شیرین
    من به دختر ۴ ساله و پسر ۶ سالم یاد دادم اونجا آبروشونه مثلا میگم مواظب باشید آبروتون رو کسی نبینه یا اگه کسی خواست به آبروتون دست بزنه داد بزنید و فرار کنید و به من بگید اتفاقا هر دو خوب یاد گرفتن

    ۲۰:۰۳ ۱۳۹۴/۱۱/۲۵
    چاچال
    خیلی بحث جالبی بود…
    من حقیقتا یه شب داشتم فکر می کردم اگر قضیه خواستگاریم با خانمم جدی بشه و ایشون همسرم بشن باید چی بگم ، این فکر اون روز همینجوری یک لحظه از ذهنم خطور کرد کلی تنهایی خندم گرفت اما واقعا اون یک لحظه برام جذاب موند تا اینکه زد ازدواج کردیم خدایی هیچوقت هم نمی تونستم تصور کنم به “اونجای” همسرم (کس) بگم بعد از حدود یک ماه از عروسیمون من یک شب در حین نزدیکی نمی دونم چطوری به زبونم اومد بر وزن ((چوچول)) کلمه ی ((چاچال)) رو ساختم همون شب من و همسرم نیم ساعت خندیدیم و ایشون گفت چرا این کلمه این همه سال به ذهن من خطور نکرده بود خلاصه کلی خوشش اومد و کیف کرد ، اما بعدا بطور جدی دیدم اصلا جای دیگه هیچ کاربردی نداره ، الان با این اسم کنار اومدیم اما واسه آلت من هنوز کلمه ای نتونستیم کشف کنیم کماکان همسرم ((هویچ)) می گه…. :-)

    ۱۱:۳۰ ۱۳۹۴/۱۱/۲۸
    حسن
    مشکل، ضعف در روش آموزش حیا به بچه است. چون بلد نیسیم با تغییر اسم جبران میکنیم.
    راه حل، جدا کردن دو موضوع حیا و نام عضو مرد و زن است. هنر والدین (به ویژه مادر) یاد دادن صحیح حیای زیبای مذهبی در کنار آموزش درست لغات عرفی است. البته تغییر فرهنگی که از زمانهای دور شکل گرفته سخت و زمانبر است، لذا برای دوره کودکی همان اسامی سلیقه ای (مثل دول و سول که قشنگ بودن) کافی است. بعد از بلوغ با وجود پیشرفت وسایل ارتباط جمعی، اسامی عمومی را خودش یاد خواهد گرفت.

    ۱۹:۳۳ ۱۳۹۴/۱۲/۰۳
    مهدی صالحی
    من اولین بار که این کلمه رو شنیدم بود شونبول

    ۱۸:۵۰ ۱۳۹۴/۱۲/۱۲
    F.n
    دوستان عزیز
    یه ذره به خودتون بیاین همی مشکلات جامعه رو ول کردین چسبیدین به اسم گذاشتن رو….
    واقعا که…
    حیا هم چیزه خوبیه
    من کاملا با اون نظری که گفته بود باید مسائل جنسی رو به بچه ها یاد داد موافقم …
    ولی نه تو سایت هایی که هیچ منبعی ندارن …
    و یک سری آدمی که تازه به دوران رسیدن و تازه با محیط اطراف آشنا شدن اون هارو بنویسن…
    به نظر شما این زشت نیست که دختری بی هیچ حیایی و منطقه قرمزی به دوستش(از نوع مذکر) بگه که اسم آلت زنانش رو چی گذاشته؟؟
    یه ذره به رفتارامون فکر کنیم…
    صادقانه
    از عقلمون کمک بگیریم…

    ۲۳:۳۷ ۱۳۹۴/۱۲/۲۴
    ستار
    ول کنید این حرفارو همون اسم استانداردش ” کیر و کس ” عالیه البته بچه ها خودشون این روزا چهار سالشونه آمپول بازی میکنن

    ۲۳:۱۷ ۱۳۹۴/۱۲/۲۶
    رضا
    با تشکر در ترکی عبارت محترمانه اش واسه مردا سنّت میگفتن. واسه پسر بچه ها لول میگن. بزرگ که میشن همه یاد میگیرن بطور خودجوش. لازم نیست شما خانوما بهشون یاد بدین. عورت گفتن هم خوبه همچنین کلماتی مثل شول و مول و بلبل هم مناسبتره. میشه واسه مال دخترها بول هم گفت.

    ۱۸:۱۷ ۱۳۹۴/۱۲/۲۷
    علی
    همون کیر و کوس بهترین کلمه هستن

    ۰۲:۵۵ ۱۳۹۵/۰۱/۲۴
    ز
    چه مقایسه ی بی ربط ومزخرفی داشتی اقای محمد!!!
    بهتره بیشتر به حرفت فکرکنی وبعد بنویسی

    ۱۸:۵۷ ۱۳۹۵/۰۲/۰۸
    burak
    من وقتی بچم ب دنیا بیاد بهش میگم از کیل و کس استفاده کنه

    ۰۵:۱۲ ۱۳۹۵/۰۳/۰۷
    جهان
    نی نوش=نینوش
    زیبا و رسا

    ۰۳:۳۲ ۱۳۹۵/۰۳/۱۷
    گشتاسب
    به جای کیر :کمرو وبه جای کوس :مملو گفته بشه خوبه
    .مملو اسمی نزدیک به ممه : سینه است
    کمرو هم‌نزدیک به: کیر است وچون معمولا گفته میشه بچه از کمر مرد هستی پیدا میکنه .فکر کنم اسمهای خوبی باید باشند مملو اسم طنازی هم هست

    ۰۲:۴۴ ۱۳۹۵/۰۴/۱۵
    ساسان
    تو هر خانوادهای والدین میتونند با یه اسم من دراوردی بچه هاشون رو دست به سر کنند بره .بعد ها خودشون یاد میگیرند تازه الان بچه ها خیلی بیشتر از اون چیزی که بزرگترها فکر میکنند میفهمند.بالاخره ما هم بچه بودیم دیگه بزرگ شدیم فهمیدیم چی به چیه.بچه هامون هم همین طور.الان معضل والدین چیزهای دیگه ای از قبیل بلوغ زود رس وکنجکاویهای بچه ها واین طور چیزهاست.

    ۰۱:۰۰ ۱۳۹۵/۰۵/۱۰
    سحر
    من به دخترم یاد دادم پسته.به پشت هم میگه گلستان

    ۰۴:۴۵ ۱۳۹۵/۰۵/۱۰
    افشین
    واقعا شماها مشکل ازاین بزرگتر ندارید؟؟!!!!بابا بیخیال بهتره به فکر اینـباشید که آیا دراینده کار برای فرزندتون پیدا میشه یا نه توی این وضعیت جامعه..گفتن کلمه کیر و کس رو خودشون بهتر از منو شما میدونن

    ۰۲:۴۷ ۱۳۹۵/۰۵/۱۶
    میترا
    بولولی

    ۲۱:۲۰ ۱۳۹۵/۰۵/۱۶
    حسن
    همون کیر و کوس بهترین کلمات هستند

    ۱۲:۱۷ ۱۳۹۵/۰۶/۲۳
    Negin
    واقعا مطلب خوبی بود.من چون خودم درکودکی این چیزهارو برام توضیح ندادن تومدرسه از بچه ها شنیدم وکنجکاو شدم .وبعدبه دنبالش رفتم و خودم فهمیدم حتی وقتی بزرگ تر شدم دوستم برام یکی از عکس های ….فرستادتامتوجه بشم وهمین باعث شد من تو خانواده دختر بدی به چشم بیام درصورتی که فقط اینا ازروی حس کنجکاوی بود

    ۱۰:۴۴ ۱۳۹۵/۰۶/۲۵
    رامین
    نبایدموضوع را حساس کنید اتفاقا”این اسامی هستن که مسئله را حساس کردن همانطوری که هر عضوی از بدن نام خاص خودشو داره این قسمت بدن نیزاز بدو نامگذاری شده ولزومی نداره با انواع واقسام نام اونو حساس کنیم کیر وکوس در ترکی هم سیک ودلاغ بهترین نام هستن

    ۱۸:۰۵ ۱۳۹۵/۰۷/۱۱
    گلو زردو
    با درود خدمت دوستان من ازه همه نظراتتون استفاده کردم خیلی به کارم اومد
    به نظر من باید هر منطقه ای باتوجه به فرهنگ محله و کوچه و شهر و استانش اسم انتخاب کنه ولی باید همه چیز رو درمورد اعضای تناسلی گفت به کودکان و نوجوانان البته در حد دانش و سن آنها
    اگه محله ای آرام و بدون فحش و فحاشی دارید اسم واقعیشون رابگید کیر و کس
    . ولی به بچه های کوچک درمورد تمیزی و بهداشت این دو عضو مهم ولی سری صحبت کنید
    مرسی

    ۱۳:۳۰ ۱۳۹۵/۰۷/۲۱
    سروش
    عالی ولی اسم خودمون بهش میگیم کس کیر خیلی قشنگ تره

    ۰۲:۵۰ ۱۳۹۵/۰۷/۲۶
    مر
    با سلام به آلت زن میگن امجخ

    ۲۲:۴۶ ۱۳۹۵/۰۸/۲۸
    حسن
    عجب حوصله ای دارین ، خارجی ها کره ماه رو فتح کردن انوقت شما دارین روی کیرو کس بحث میکنین، واقعا ک خیلی عقب افتاده ایم ، واسه ملت ایران متاسفم

    ۲۲:۴۷ ۱۳۹۵/۰۸/۲۸
    حسن
    عجب حوصله ای دارین ، خارجی ها کره ماه رو فتح کردن انوقت شما دارین روی کیرو کس بحث میکنین، واقعا ک خیلی عقب افتاده ایم ، واسه ملت ایران متاسفم

    ۰۷:۲۲ ۱۳۹۵/۰۹/۲۰
    محمد
    به عضو مردها..نرینه. وبه عضو زنها شرمینه. بگیم درادبیات هم راحت میشه نوشت ودرمحاورات روزانه میشه مطرح کرد.

    ۲۰:۰۱ ۱۳۹۵/۰۹/۲۰
    شرام
    خوب درسته که یکسال واندی از اخرین کامنت میگذره ولی جالب بودن موضوع وسوسم کرد… ماجرا از اونجا شروع شد که داشتم دنبال ترجمه. ی کلمه انگلیسی میگشتم که دیدم تو توصیه های گوگل و مطالب پر جستجو تمام معنی کلمه کس به انگلیسی !معنی کیر به انگلیسی!معنی کلفت !!!به انگلیسی وغیره بود .. .. خوب همین فکر کنم توضیح مشکله مارو میده ، … یادم میاد ی دوست دختر داشتم که سنشم خیلی از من کمتر بود ،یروز داشتم در مورد ی مطلب پزشکی باهاش حرف میزدم و همش میگفتم اونجا ،اونجا طرف ،اونجای زن !یدفعه گفت منظورت کسه؟؟؟منم ازخجالت لبو شدم گفتم اره !!گفت ی لطفی کن اگه خجالت نمیکشی از این بعد فقط بگو کس جایه اونجا ….. خوب منم زیاد خجالتی نبودم …

    ۱۵:۵۵ ۱۳۹۵/۱۱/۰۲
    ناشناس
    ب نظر من همون کوس و کیر بهتره

    ۲۱:۵۵ ۱۳۹۵/۱۱/۰۲
    امیر
    کارت=پسر/کارت خوان=دختر/خوبه دیگه بحث نکنید مورد تایید۵+۱هم هست

    ۲۱:۵۷ ۱۳۹۵/۱۱/۰۲
    امیر
    کارت=پسر/کارت خوان=دختر/خوبه دیگه بحث نکنید مورد تایید۵+۱هم هست

    ۲۱:۵۹ ۱۳۹۵/۱۱/۰۲
    امیر
    کارت و کارت خوان

  • پاسخ خوابگرد ۵ اسفند ۱۳۹۵

    خواهش می‌کنم صرفاً برای تفنن کامنت نگذارید تا نظر شما هم منتشر شود و دیگران نیز بخوانند.

  • پاسخ خاک ۵ اسفند ۱۳۹۵

    همین تصویری که در بالای این متن آمده تا حدودی جواب‌گوست. طبق اسطوره‌ی ادیان ابراهیمی انسان به جای این که از واژن زن بیرون آمده باشد، از کمر مرد بیرون آمده که از نظر بعضی‌ها این اسطوره‌ایست که مردها در مقابل ناتوانی خود در برابر زایش ساخته‌اند. اما فرق این مردها با ما آدمها‌ی معاصر این است که آن‌ها زایمان و شیر دادن را مرتب به چشم خود می‌دیده‌اند و برایشان تصویر آشنایی بوده. در همین کشورهای غربی (که اتفاقا اینجا هم مردسالاری حکم‌فرماست) روی و در و دیوار تصویر مدل‌های زیر بیست سال است که تبلیغ لباس زیر می‌کنند اما تا به حال هیچ زنی را ندیده‌ام که در ملاعام بچه‌شیر بدهد و اینجا و آنجا مینویسند که مثلا فلان زن در فلان فروشگاه بچه شیر داد و پلیس او را جریمه کرد. شاید ربط حرفم مشخص نباشد، اما هر وقت بچه‌شیر دادن را از نزدیک دیده‌ام (به واسطه‌ی دوستان نزدیکی که مادر شده‌اند) به نظرم فوق‌العاده زیبا و شبیه معجزه بوده. وقتی تمام معجزات بدن زن از دید عموم حذف می‌شود، عجیب نیست که فرهنگ به دودول پسر بچه بنازد و از واژن زن شرم کند. همین پریود شدن، چند در صد مردم آن را به صورت معجزه و قابلیت می‌دانند؟ این که بدن انسان (زن) از ابتدا تخمک دارد و از سن تقریبا مشخصی در موعد مشخصی آن را آزاد میکند تا روزی انسان دیگری از آن ساخته بشود؟ این در فرهنگ نه تنها زیبا نیست،‌ بلکه نجس است و چنین زنی حق ورود به مسجد هم ندارد. پس عجیب نیست که بعضی نوشته‌اند به واژن زن بگوییم شرمینه! آیا از حضور خود در دنیای پس از رحم شرم میکنند؟

    من این بحث را قبلا هم دیده‌ام و وظیفه‌ی خودم میدانم که بگویم که در دوران راهنمایی و دبیرستان مرتب به ما در مورد بدن زن درس می‌دادند (در کلاس پرورشی – نه تنها در مدارس مختلفی بوده‌ام، بلکه در شهر‌های مختلفی هم بوده‌ام.) و در دانشگاه،‌ درس تنظیم خانواده احتمالا تمام چیزهایی که می‌شد به صورت تئوری در مورد آلت تناسلی مرد و واژن و رابطه‌ی تنانه درس داد، درس دادند. (به قول بعضی‌ها به صورت بی‌شرمانه‌ای!)پس لابد باید از سوسن تحویلداری که استادمان بود سپاسگزاری کنم. من هم از کلماتی که آنجا به صورت مرتب استفاده می‌شد استفاده کردم.

    در مورد مقایسه‌ی فارسی و انگلیسی هم وجاینا معادل کس نیست. معادل کلمه‌ی کس، پوسی است که جایگاه مشابهی دارد و شبیه فحش است. احتمالا بعد از شیرین‌کاری‌های دونالد ترامپ خیلی‌ها شنیده‌اند. کلمه‌ی رسمی، علمی و مرسوم وجایناست. مثلا برنامه‌ی گفتگوهای وجاینا که در مورد مسائل زنان صحبت می‌شود و تلفظ انگلیسی واژن است و البته کسی با واژن جیش نمیکند!

  • پاسخ موی دماغ ۱۸ اسفند ۱۳۹۵

    درس رسانه ار بود حرف و حدیثِ زیر ناف
    “جمعه به مکتب آورد طفل گریز پای را”
    قابل توجه رسانه های کم تیراژ

  • پاسخ ا ۸ فروردین ۱۳۹۶

    برای ما که انواع اسمها رو داشت بلبلک،بلبل،بوبول،بلبلی و…ولی دخترا اسم نداشت. بلبلک و فلفلک اسم خوبی اند

  • پاسخ س.ق ۷ خرداد ۱۳۹۶

    چ بحث مسخره ای

    خو چیع حالا ک ی ر و ک ص بگین دیگ
    یا چیز دیگ
    واقعا….

  • پاسخ سامان ۷ خرداد ۱۳۹۶

    درود، مشکل ما فقط در مورد آلت تناسلی دختران هست، برای پسران اسامی فارسی چون شومبول و دودول و … زیاد هست.
    برای نامگذاری این عضو دخترانه میتونیم از سایر زبان های ایرانی مثل کردی یا لری یا بلوچی یا گیلکی و طبری و … بهره ببریم،
    اینطوری اون کلمه بار معنای دو پهلو نداره، اگه بگیم ٬٬ناز٬٬ یا ٬٬عیبه٬٬ بعدا بچه دچار مشکل میشه در فهم جملات و عبارات.
    یکی از دوستان یک واژه لری برای آلت زنانه گفته بود، که من پسندیدم

  • پاسخ محمد ۱۵ خرداد ۱۳۹۶

    سلام
    من تا قبل إز اینکه بچه دار بشم درمورد فکر نکردم حالا دخترى ۶ ساله دارم سعی کردم بااینکه أدب و فرهنگ رو در نظر بگیرم بزرگ بشه ولی درمورد مسائل جنسی متوهم وعقده اى نشه حتی نگذاشتم إز کوچکیش تا حالا از من حیا و شرم بیدلیل داشته باشه با خودم هم حمام میبرمش ولی بهش یاد دادم فقط برای پدر و مادر اشکال نداره
    در کشورهای غیر اسلامی که متاسفانه متمدن هستند هیچ شرمی نسبت به حتی پوشاندن آلات وجود نداره و همین باعث شده که أصلا بچه ها زیاد درموردش کنجکاو نباشند و إز ابتدا در مدارس آموزش جنسی میبینن و باعث میشه که موضوع أصلا براشون هیجانی نباشه

    به نظر من به دختر ها و پسرها اگر از زمانی که کوچک هستند اموزش داده بشه در این حد که آلتشون
    عضو حساسی هست و برای بهداشت(جسمی و روانی) باید پوشیده بمونه
    وقبل از بلوغ هم کامل تَر اموزش بدیم
    دیگه توى مدرسه درموردش موضوع جذابی پیش نمیاد و اگر هم پیش بیاد فرزند شما بهش خواهد خندید که اى بابا من وقتی ٣ سالم بود اسم دول یا شومبول یا دودول یا ناز یا عیب یا واژن را همشون را میدانستم وبراش جذابیتى نداره و متمئن باشید همین مخفی کاریها باعث این میشه که توى مدارس بچها انقدر باهم مسائل جنسى دارن(کافیه که از مدیران مدارس جویا باشید)
    اسلام خیلی خوبه ولی متاسفانه حتی علماى ما فکر میکنن مخصوص ماست و اگر اندکى بى تعصب بودند اقلا از اسمش یعنی سلامتی و سلام میفهمیدند از هر ملت و فردی که بیشتر سلامت و در امانه
    باید یاد گرفت
    البته توى قران مطالب اموزشی مفیدی هست
    صحبت رو کوتاه میکنم و در نهایت نظرم اینه
    برأی پسران کوچک
    دول یا دودول یا شومبول(زیاد مهم نیست براش اسامی زیاد هست)
    و برأی دختران
    واژن (هم کلمه بهداشتی هست و در فحش بکار نمیره)

    وقتی هم بزرگ شدند هرچی خواستند بگن

  • پاسخ bevdvdvegege ۱۸ خرداد ۱۳۹۶

    خاک تو پدرسگ غیر مسلمان کثافت گهت کل مسلمان ها برینند تو قیافه شما ها کثافت های مزدور خائن

  • پاسخ امین ۲۳ خرداد ۱۳۹۶

    میتونید شومبول صدا کنید جای پنیس

  • پاسخ Eiliya ۲۴ خرداد ۱۳۹۶

    موضوع خیلی جالبه
    ما یه دوقلوها پسر داریم که از کودکی تا الان اسم «شان گول»بهشون یاد دادیم و هر وقت که مشکلی دارن میگن مثال بابا«شان گولم» درد می کنه. اما واسه آلت خانوم ها چیزی نشنیده ام پیشنهاد ام کلمه«منگول»

  • پاسخ هوشنگ ۲۵ خرداد ۱۳۹۶

    خاک بر سرتان

  • پاسخ سامان ۲۷ خرداد ۱۳۹۶

    خیلی چیز مهمی نیست که ذهنتون را برای نام گذاری مجرای ادرار یا عضو تناسلی مشغول کنید.
    یعنی الان این دغدغه ی بزرگیه؟
    مثلا نسل ماها و نسل قبل که به تدریج با نامش آشنا شدند مشکلی در تربیت و نگاهشون به زندگی پیش اومده؟
    حالا مگه ماها بد تربیت شدیم که باید مسائل جنسی را در سنین پایین به کودکانمون آموزش بدیم؟

  • پاسخ رضا ۱ تیر ۱۳۹۶

    بهتره از کلمه بدن برای آلت تناسلی دخترو
    بسراستفاده بشه
    توضیح کامل اینهمه مراجع تقلید ما درس
    فقه میخوانند علم نجاست طهارت بامدرک
    دکتری میکیرند برای کیر ذکر میکویند برای
    کوس فرج میکویند برای کون دبر میکویند
    ماهم به تقلید فرج و ذکر و دبر میکوییم
    با آرزوی قبولی عبادات

  • پاسخ رامبد ۱۰ مرداد ۱۳۹۶

    fkzv به نظر من اسمش زیاد مهم نیست فقط لطفا از عبارتهای بی معنی و مفهوم عربی استفاده نکنید مثلا به اونجای خانمها میگن فرج …و . اما عبارت ایرانیش هم قشنگ وهم تحریک کننده است .ولی بدانید کیفیت خیلی مهمه شکل و قیافه و تنگی و تمیزی بسیار مهمه

  • پاسخ سارا ۱۳ مرداد ۱۳۹۶

    واقعا که این همه موضوع و سوال بی جواب مهمتر تو دنیا هست اونوقت شما نشستین واسه مسخره بازی هاتون نظر میدین و اسم میذارین
    چه ملت بیکاری
    من هفت سال تو دانشگاه پرینستون آمریکا پزشکی خوندم …. و البته تخصص زنان ….نشد یه بار ببینم یه نفر سر کلاس سوال بیجا بپرسه اونقدر که شما اهمیت میدین اونا نمیدن و اصلا رو این چیزا دقیق نمیشن
    ووو مثلا شما دارین از روشون تقلید میکنین
    متاسفم براتون … خودتونو زود فراموش میکنین
    انسانیت رو هم که دیگه براتون معنی نداره…
    یه سوال مهم تر اصلا خدا چرا به شما عقل داده؟؟؟
    (شماره که وقت نمیزارین رو این چیزا فکر کنین) به نظرتان واسه اینکه خودتونو محدود کنین به این چیزا که اسم گذاشتن روشون هیچ چیزی به دنیا اضافه نمیکنه
    ….
    تازه تو ایرانم هر اسمی که بزاری واسه این چیزا چه علمی و چه غیرعلمی آخرش فحش از آب در می آد و توکوچه بازار میشنوی…..
    متاسفم همون بچه ها که نمیفهمن بهترن ….
    شما بشینین به نامگذاریتون ادامه بدین فقط نمی دونم چرا گینس یا هیات نوبل برای چنین نخبه هایی دعوت نامه نمی نویسه واقعا خوب پیش رفتین یه کم دیگه تلاش کنین به نتیجه میرسین ….
    .

    .
    .
    .

  • پاسخ عباس ۲۵ مرداد ۱۳۹۶

    یکی از مشکلات عدم پیشرفت ما همین زبان فارسیه
    ما در خانواده برای آلت مردانه و زنانه واژه «بودی» و برای باسن «بام بام» را اختراع کردیم
    به طوری که بدون خجالت می گفتیم و در میان فامیل هم رایج بود.
    حتی من در کلاس درس هم برای بچه های دختر و پسر می گفتم چون این واژه ها بار معنایی منفی را ندارند.
    وقتی برای اولین بار تبلیغ بستنی بودی بال را از تلویزیون دیدیم بچه ها کلی خندیدند

  • پاسخ مهرداد ۱۶ مهر ۱۳۹۶

    سالار گذاشتم من.خودتون یه چی پیدا کن واسه مال خودتون

  • شما هم نظرتان را بنویسید

    1 + thirteen =

    Back to Top