تا تبرها بگذارند…
به احترام آنهایی که سبزه کاشتند و با خون خویش آباش دادند، همچون نوروز ۱۳۹۰ از شادباشگویی سال نو میگذرم، تا آن هنگام که آنها که هنوز به جای خالیشان خیره ماندهایم، به خانهی سبز و آزاد خویش بازگردند. زیر پای هر درخت، یک تبر گذاشتیمهرچه بیشتر شدند، بیشتر گذاشتیم تا نیفتد از قلم، هیچیک در این میانروی ساقههایشان، ضربدر گذاشتیم از برای احتیاط، احتیاطِ بیشتربین هر چهار سرو، یک نفر گذاشتیم جابهجا گماردیم، چشمهای تیز راتا تلاش سرو را … ادامه