یادداشت حسین سناپور‌ درباره‌ی «یک‌ بوس‌ کوچولو»ی بهمن فرمان‌آرا

کارگردانان‌ تجاری‌ و بنجل‌ساز به‌ کنار، حتا در میان‌کارگردانان‌ خوب‌ سینمای‌ ایران‌ هم‌، به‌ گمان‌ من‌، هیچ‌کس‌ به‌ اندازه‌ی‌ بهمن‌ فرمان‌آرا خود را درگیر مسائل‌ روز جامعه‌ی‌ ایران‌ و همین‌طور مسائل شخصیت‌های‌ فرهنگی‌ کشورمان‌ نکرده‌است‌. نه‌ این‌ که ‌فقط‌ شخصیت‌های‌ خود را از میان‌ این‌ چهره‌ها انتخاب کرده باشد، بلکه‌ مهم‌ترین‌ مسائل‌ امروزه‌ی‌ این‌ آدم‌ها هم‌ دست‌مایه‌ی‌ هر سه‌ فیلم‌ او بوده‌اند؛ مشکل‌ هویت‌، مخدوش‌ شدن‌ رابطه‌ با وطن‌ و افراد جامعه‌ و حتا خانواده‌، و همین‌طور اندیشیدن‌ به‌ مرگ‌. … ادامه

همه‌ی آن ۶۸نفر!

نمی‌خواهم بگویم مرگ چه ارزان است این‌جا هنوز. نمی‌خواهم بگویم آسیبی را که تحریم آمریکا به صنعت هوایی ما در این‌سال‌ها رسانده نمی‌شود در سفر به مکه‌ی آل‌سعود جست. نمی‌خواهم بگویم که نیروی متخصص و هنرمندی که چنین ساده از کف رفت، چنین ساده باز به دست نخواهد آمد. نمی‌خواهم بگویم این هواپیمای سی یکصد بوق همان هواپیمایی‌ست که ۱۹ سال پیش، لرزان از سرما و افتان از زخم جنگ روی برانکارد شکسته‌ای، چپاندندم گوشه‌ای از آن هم‌ردیف شاید دویست … ادامه

نیچه نه، فقط بگو: مشد اسماعیل

کامران شیردل را از جشنواره‌ی مستند کیش برکنار کردند و همان‌طور که حدس می‌زدم، بانگی از اهالی سینما برنخاست. به هر تقدیر در یادداشت پیشین وعده دادم ماجرایی را نقل کنم که عباس کیارستمی به‌عنوان یک سینماگر هم در آن حضور نزدیک داشته. این ماجرا در کتاب «نیچه نه، فقط بگو: مشد اسماعیل» نقل شده. برای آن‌ها که این کتاب را نمی‌شناسند، ابتدا چند خطی درباره‌ی آن و نویسنده‌اش می‌نویسم تا برسم به آن ماجرا. [ادامـه]  پرویز کلانتری نقاش را کم‌تر … ادامه

سینمایی هم سینمایی‌های قدیم!

تجربه نشان داده که از سینمایی‌ها بخار زیادی بلند نمی‌شود؛ نه فقط در عرصه‌ی اجتماع و سیاست، که حتی در مورد حواشی فرهنگی حرفه‌شان. می‌شود گفت نسبت به دیگر هنرمندان آدم‌های آرام‌تری‌اند. می‌شود هم گفت محافظه‌کارترند، اما من می‌گویم معاش‌اندیش‌ترند. نمی‌خواهم وارد این بحث شوم که چرا این‌طوری‌اند. فقط در یک خط بگویم که در میان هنرها، سینما تنها هنری‌ست که جنبه‌ی فنی، صنعتی و اقتصادی‌اش بسیار پررنگ و اجتناب‌ناپذیر است و در ایران ما هم که بالا برویم یا … ادامه

صدای منوچهر آتشی و دوستانش در رادیو فرهنگ

رادیو فرهنگ شاید تنها بخش رسانه‌ی مثلا ملی ایران است که در آن هنرمندان و روشنفکران را ـ اگر نه بر صدر که دست‌ِکم ـ دم در نمی‌نشانند. در این رادیو هنوز می‌شود چند برنامه را جست که به همت و ذوق و پایداری سردبیران‌شان، هم رنگ و بوی واقعی رادیو دارند و هم تا بتوانند گوشه‌چشمی منصفانه و محترمانه به بدنه‌ی غایب فضای فرهنگی و هنری ایران در صدا و سیما. اگر می‌خواهید خبری را درباره‌ی پخش مجموعه‌برنامه‌ای پرمایه، … ادامه

کاش…

به قولی،کاش می‌شد سه چیز را از کودکان یاد می‌گرفتمـ یا این که ـسه چیز را از کودکی‌ام فراموش نمی‌کردم:۱) بی‌دلیل شاد بودن و پای‌کوبیدن۲) همیشه سرگرم کاری بودن و بیهوده ننشستن۳) حق و خواسته‌ی خود را با تمام وجود خواستن و فریادزدن.

ما ایران نیستیم

این نوشته‌ی انتقادی پرستو دوکوهکی بهانه‌ی خوبی شد تا چیزی را که یکی دو هفته است تردید داشتم در نوشتنش، بنویسم. پرستو که وبلاگش در بین کاندیداهای نهایی مسابقه‌ی بهترین وبلاگ‌های سایت دویچه‌وله قرار گرفته، به‌درستی انتقاد کرده از نگرش سیاسی خاص و هدفمندی که بر سر این مسابقه هم سایه انداخته. اگر این نکته را پیش از او من می‌نوشتم لابد متهم می‌شدم به یک چیزهایی! خوشحال‌ام که پرستو ـ به‌عنوان یکی از برترین‌ها ـ چنین کرده، الان هم … ادامه

بعدا نگویید نگفتم!

این را فقط برای دوستانی می‌نویسم که وقتی وبلاگ خوابگرد را به‌خاطر تنگنای مالی موقتا بستم، دلسوزانه گله کردند که چرا مشکل را پیشاپیش با همه در میان نگذاشتم. عالیجنابان، خانم‌ها و آقایان؛ سایت هفتان برای تداوم حیات و برای بهتر اداره‌شدن به آگهی نیاز دارد. شخصا خیلی خوشحال می‌شوم وقتی این همه تعریف و تمجید و تشکر را ـ حضوری، تلفنی و الکترونیکی ـ در مورد هفتان دریافت می‌کنم. اما صریح می‌گویم که نگهداری و اداره‌ی هفتان به شکلی که … ادامه