جایزهی ادبی هوشنگ گلشیری، هر برآیند قوی یا ضعیفی که داشته باشد، هم در ساختار و شیوهی داوری راه و رسم کاملا متفاوتی نسبت به دیگر جوایز دارد و هم این روش پسندیده را دارد که گزارشهای مفصلی از مراحل داوری بدهد. نخستین گزارش دورهی پنجم این جایزه بهتازگی در سایت گلشیری منتشر شده که هم شامل اسامی ۳۵ نویسنده و منتقد است که در قسمت نظرخواهی اولیه به بنیاد گلشیری کمک کردهاند و هم نام تمام آثاری که در … ادامه
چه بلایی دارد به سرمان میآید در جامعهای که هیچ چیز سر جایش نیست و رشتهی امور از سیاست و اقتصاد گرفته تا فرهنگ و ارتباطات اینطور پرشتاب از هم گسیخته میشود؟ همین ابتدا بگویم که دایرهی این انتقاد را تنگ و محصور میکنم به عرصهی خبرنگاری و رسانهها، آن هم فقط در حوزهی فرهنگ و ادبیات، و تازهترین نمونههای عجیب و غریب بلاهت، تازهبهدورانرسیدگی و حتی وقاحت برخی خبرنگاران ادبی. [متن کامل] یادم نمیرود یکی دو سال پیش بود … ادامه
این موضوع میتواند مهم نباشد، میتواند هم باشد که یک مجری به چه دلیلی موقتا و یا برای مدتی طولانی کنار گذاشته میشود. از این گذشته من اطلاع دقیق ندارم که «فرزاد حسنی» مجریای که طی یکی دو سال اخیر در برنامههای مختلف روی آنتن بوده، واقعا محبوبیت عامی هم دارد یا نه؟ ولی تا جایی که من در میان خانواده و فامیل و آشنایان و همکاران متوجه شدم، تقریبا بدون استثنا همگی احساس ناخوشایندی نسبت به او داشتند به … ادامه
اگر در نوشتهات به درستی، یکی از آفتهای دامنگیر روشنفکران و نخبگان را گریز آنها از سادگی و مردمگرایی دانستهای، متأسفانه باید بگویم آفت درونیتری یقهی طیفی از ایشان را سفت گرفته و رها نمیکند که نامش را به اشتباه گذاشتهاند «محافظهکاری». بله آقای جامی، تو در نوشتهات جامعهی روشنفکران و نخبگان را هدف قرار داده بودی، ولی من این دایره را تنگتر میکنم به جامعهی نویسندگان و منتقدان ایران. در واقع موضوع نوشتهات را بهانه میکنم برای این که … ادامه
توضیح من: محمد کشاورز متولد ۱۳۳۷ است و در شیراز زندگی میکند. به عبارت دیگر جزو داستاننویسان شهرستانی مقیم شهرستان محسوب میشود که به قول فتحالله بینیاز به حمایت بیشتری در پایتخت نیاز دارند. کشاورز بعد از یازده سال دومین مجموعهداستانش را با نام «بلبل حلبی» منتشر کرده. اگر اشتباه نکنم سال ۱۳۷۳ بود که مجموعهی «پایکوبی» او چاپ شد. کتاب تازهی او شامل ۱۱ داستان کوتاه است که نشر قصه ناشر آن است. خود من هنوز داستانهای این مجموعه … ادامه
نمیخواستم در این چند روز دربارهی جنگ بنویسم، چون «مناسبتنویسی» حالم را بد میکند؛ اما این یادداشت پرنیاز پرستو دوکوهکی و این یادداشت چاپنشدهی خسرو نقیبی و خصوصا این روایت صادقانهی دردناک دکتر فیاض زاهد از جنگ نمیگذارد. نمیگذارند آدمهایی مثل من همچنان ساکت باشیم و دلخوش باشیم به لحظات خلوتی که نه هر سال یکبار و نه هر ماه یکبار که هر روز و هر شب به بهانهای کوچک حتی، در خود میسازیم، نگاهمان خیره میماند لختی و بعد … ادامه
گاهی وقتها به سبک زیتون (علیهاالرحمه) نوشتن بهترین راه خلاص شدن از موضوعات پراکندهایست که آدم میخواهد توی وبلاگش بنویسد. پس بدون ترتیب و بدون شمارهگذاری مینویسم با این آرزو که وبلاگ زیتون از فیلتر درآید تا باز هم روان رنجور و مچالهشدهمان با خواندن نوشتههایش کمی نرم شود و زندگی تحملپذیرتر. خبر بدی شنیدم که تا نمونهاش برای کسی اتفاق نیفتاده باشد، عمق جانسوزیاش را نمیفهمد. خسرو نقیبی تلفنی و بیرحمانه خبر داد که همسایهی وبلاگیمان حمیدرضای عزیز برادرش … ادامه
در روزگار ما که کمکم ادبیات داستانی میرود خود را به عنوان یک گونه معتبر و احترامبرانگیز هنری جا بیندازد، روشن بودن افق پیش رو میتواند و باید یکی از مهمترین مباحث مطروحه باشد. به ویژه اینکه نسل جدیدی از نویسندگان جوان با شور و اشتیاق زیاد رو به آفرینش این گونه هنری رو آوردهاند. [متن کامل] اگرچه گزینش نوع هنری مورد علاقه، در نهایت به عهده خود هنرمند است، اما هر هنرمندی در نهایت تنها میتواند در برابر گونههایی … ادامه