داستانی بهاندازهی کفِ دست
«یاسوناری کاواباتا» را حتما میشناسید؛ داستاننویس ژاپنی که ما او را بهخاطر رمانهای «آوای کوهستان»، «سرزمین برف»، «هزاردرنا» و «خانهی زیبارویان خفته» میشناسیم و خیلی از ما هم ستایشش میکنیم. کاواباتا در سال ۱۹۶۷ جایزهی ادبی نوبل گرفت و درست یکسال بعد هم خودکشی کرد و مرد. حتما این جملهی معروف «مارکز» را بهیاد دارید که گفته: «تنها داستانی که آرزو داشتم نویسندهاش باشم، رمان خانهی زیبارویان خفته اثر کاواباتاست.» کاواباتا بهخاطر رمانهای درخشانش مشهور است، ولی خودش بر این … ادامه