خوش‌حال‌ام که احمد غلامی برای بیرون آمدن از کندوی زمستانی خود، خوابگرد را به عنوان نخستین ایستگاه برگزیده. پارسال، بازار ادبیات داستانی به یمن مهرورزی مقتدران عرصه‌ی فرهنگ، رونقی نداشت و آثار دندان‌گیر زیادی منتشر نشد. آن‌قدر که حتا جایزه‌ی روزی روزگاری ترجیح داد در بخش رمان، اثری را معرفی نکند و حتا بر رمان شایان اعتنای «کافه پیانو»ی فرهاد جعفری هم چشم ببندد. در بخش مجموعه‌داستان هم، معجزه‌ای رخ نداد و کتاب نخستِ حافظ خیاوی در غیابِ آثار نویسندگان … ادامه

یعنی اگر روز یکم تیرماه، من با ماشینِ مثلاً پرایدم در پمپ بنزین، مشغول پر کردن باک ماشینم با بنزین صد تومانی سهمیه‌ای باشم و چشم‌ام بیفتد به راننده‌‌ی دیگری که بنزین پانصد و چهل تومانی سوپر در مثلاً پرادوی خودش می‌ریزد، در بین نگاه‌هایی که میان ما دو نفر رد و بدل می‌شود، چه معنا یا نداهای ذهنی، احتمالاً با لبخند پرتاب خواهد شد؟ فخر فروشی من بر او که از سوبسیدِ آشکاری برخوردارم که دولت او را از آن محروم کرده؟ فخر … ادامه

تعطیلاتِ گندی بود که، هوا بی‌شرمانه گرم بود و، امکانِ مسافرت نبود و، هفتان تعطیل بود و، حوصله برای هیچ کاری نبود و نبود و نبود! اکنون، هوا هم‌چنان بی‌شرمانه گرم است و، امکانِ مسافرت هم‌چنان نیست، ولی هفتان از نو باز شده و حوصله را هم باید به ناچار شاخ‌اش را گرفت و به زیر گاریِ زندگی کشید تا شروع کرد از نو. دو سال و ده ماه بود که حتا یک روز را بی‌دغدغه‌ی هفتان نگذرانده بودم، حتا … ادامه

این یکی دو سطر را همراهِ شعر مشهور حافظ به عنوان کامنتِ یادداشت‌های اخیر خوابگرد و کامنت‌های آن‌ها گرفته‌ام از دوستی نام‌آشنا که بی ذکر نام‌اش می‌‌خوانید: این روزها مرثیه‌سرایی اهل فرهنگ بر خود و جهان، از فرط تکرار ملال‌آور شده و هم‌چنان دستان در کارِ هیچ و حواله به تقدیر. گرچه اهل تزویر هستند و مشکل حکایت تقریر می‌کنند و عیب جوان و سرزنش پیر نیز، اما فراموش‌مان نشود اگر از  قوم مؤمن به جد و جهد باشیم، لاجرم … ادامه

امروز یکی از ناشران معروف می‌گفت که شمار کتاب‌هایِ بلاتکلیف‌اش در وزارت ارشاد، به تازگی سه‌رقمی شده و بیش از هفتاد درصدِ آن‌ها، آثار چاپ اول یا تجدید چاپِ «ادبی»‌اند. به متصدیان فرهنگِ دولتی صمیمانه تبریک می‌گویم. نه به خاطر به دست آوردنِ این آمار گریه‌آور، نه! تبریک به خاطر موفقیت‌شان در نوازش ناشران، تا حدی که حتا خبرهایی ساده از این دست را هم «درِ گوشی» بگویند، مبادا بیش‌تر به آن‌ها مهر ورزیده شود!

وقتی وزیر ارشاد با رد کردن آمار و ارقام میزان کتاب‌خوانی در ایران، همه را به شلوغی جمعیتی ارجاع بدهد که به نمایشگاه کتاب رفتند یا به آمار و ارقام «کلی» نشر کتاب اعم از آموزشی، درسی و کمک‌درسی و…، و نتیجه بگیرد که فرهنگ کتاب‌خوانی در ایران نه تنها کاستی‌ای ندارد که میزان آن بسیار هم زیاد است، از منصور واعظی دبیر کل نهادِ کتاب‌خانه‌ها هم نباید تعجب کرد که این حرف‌ها را زده باشد: پایین بودن فرهنگ مطالعه … ادامه

گزارش مراسم دومین دوره‌ی جایزه‌ی روزی روزگاریوقتی به مراسمی دعوت می‌شوم که دوست دارم در آن باشم و ناگاه مشکلی برایم پیش می‌آید که هنگام برگزاری مراسم، چهارصد کیلومتر آن‌طرف‌تر هستم، حالم بد می‌شود؛ آن‌قدر که رویم نمی‌شود حتا به مدیا کاشیگر تلفن کنم و بگویم ماجرا را. برای جبران نبودن‌ام، از مریم مهتدی که در این مراسم حضور داشت خواهش کردم گزارش خودمانی مختصری از این مراسم برای خوابگرد بنویسد، تا هم احترام‌ام را به این جایزه‌ی ادبی مستقل اعلام … ادامه

پایگاه اطلاع‌رسانی یک جای رسمی، جمله‌ی یک رئیس خیلی مهم را این شکلی حروف‌چینی کرده: “قوانین موجود در کشور باید تنقیه و دسته‌بندی شود.” این جمله یا غلطِ نگارشی دارد یا ایرادِ چیدمانی. اگر غلطِ نگارشی باشد، درست‌اش می‌شود این: “قوانین موجود در کشور باید «تنقیح» و دسته‌بندی شود.” ولی اگر ایرادِ چیدمانی باشد، جای «دسته» و «تنقیه» باید عوض شود، یعنی این: قوانین موجود در کشور باید دسته‌بندی و تنقیه شود!