میشود باز هم لعنت فرستاد به سانسور، خصوصا از نوع بیقاعدهاش که وقتی «پورنو»ترین تصاویر روی امواج فراگیر ماهواره و الواح فراوان فشرده چشم و دل مشتریانش را بهسادگی سیراب میکند و هیچ چیز هم نمیتواند که جلودارش باشد، چند جمله و پاراگراف از یک داستان «ادبی» روی کاغذ، آن هم با شمارگان هزارتا و دو هزارتا چنان حساسیتانگیز میشود که برای سانسورش اداره تأسیس میکنند و کارمند استخدام میکنند و حقوق میدهند و هزار جور بالا و پایین میروند … ادامه
«برخی» رقمهای تبصرهی ۱۶ قانون بودجهی سال جاری، بنا به روایت روابط عمومی سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور: :: شورای گسترش زبان و ادبیات فارسی: ۳۷۰ میلیون تومان :: متقاضیان سینمای کوچک در مناطق محروم: ۵۰۰ میلیون تومان :: تقویت کانونهای بسیج جوانان: ۶۰۰ میلیون تومان :: تقویت تشکلهای قرآنی خواهران: ۲۵۰ میلیون تومان :: گسترش فرهنگ و معارف قرآن در میان جوانان: ۱میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان
حضور علیرضا دوستدار را در وبلاگشهر باید غنیمت شمرد. او از اندکشمار کسانیست که با برخی موضوعهای طرحشده در این شهر، برخورد کاملا تئوریک و دنبالهدار میکند. هم دانستهها و اطلاعاتش را با زبانی علمی و در عین حال ساده بیان میکند، و هم اهل تحلیل و نظریهپردازیست. بحث ابتذال را که یادتان هست؟ موضوع تازهای که او دست گرفته، “فرهنگِ «افواهی»، «انقلابِ» متن، و گفتمانِ شفافیت” است که نخستین بخش آن را ارائه کرده. بخشهای بعدیاش را در «لینکَده» خواهم … ادامه
“عصبانی نشوید، حال خودم هم دارد بههم میخورد از این «نیمفاصله». دربارهی موضوع دیگری میخواهم بنویسم، دربارهی «قابیل» که یکساله شده و فاصلهاش تا پیامبری در نشریات ادبی اینترنتی آنقدر کم است که ترجیح دادم بگویم «نیمفاصله». و اما قابیل: هر اندازه که یوسف علیخانی در «شیوه»ی وبلاگنویسیاش به خطا رفت و غیرموفق نمود، با قابیل نه تنها از گذشتهی خود پشیمانی ابراز کرد که بسیار جبران کرد کاستیها را، بهخصوص پر کرد جای یک جای خالی بزرگ را که … ادامه
رمان «همنام» جومپا لاهیری را در شرایط ناجوری خواندم؛ درست وقتی که یک موجود نیممتری تازه وارد زندگیام شده بود و هنوز در آستانهی گذار به نظم جدید زندگیام ایستاده بودم؛ متحیر و مضطرب. امیرمهدی عزیز، مترجم همنام که فهمید دارم رمان را تکه پاره میخوانم، گلهمند شد. یادم است روزی نظر محمدحسن را دربارهی رمانی خارجی پرسیدم که ویراستاری دشوارش با من بود. قیافهاش ناگهان برافروخته شد و گفت: “شما ویراستارها هم شدهاید مثل مترجمها؟ چرا نسبت به کتاب … ادامه
نزدیک بود ذوقمرگ شوم وقتی امروز توی ماشین، صدای علی بیات را از رادیو پیام شنیدم که داشت با قدرت میخواند «به کجا میروی ای تازهتر از صبح بهاران». تازه رفته بودم دفتر شبکهی پیام و قرار بود آلبوم «صبح، بهار، باران» را که آفریدهی امیرحسین سام است، ببرم برای آقای جهانی، مدیر شبکه تا خودش آن را بفرستد برای شورای مربوطه در مرکز موسیقی صدا و سیما برای گرفتن دستور پخش. پیشدستی شورا ذوقزدهام کرد. امیرحسین سام روزهای عید … ادامه
“بعضیها از آنقدر چیپ کاهلانه و از سر تفنن برخورد میکنند که وبلاگشان نهایتا میشود یک چتروم ابتدایی چندنفرهی بیخاصیت، یا به تعبیر یکی از دوستانم «وبلاگ» را با «وبلاس» اشتباه میگیرند و «لاگیدن» را با «لاسیدن»! برخی دیگر هم از آن طرف پشتبام میافتند و از زبان و روایتی استفاده میکنند که به دلیل خشکی و غیرمنعطف بودن، کمترین ظرفیتی برای بروز هویت فردیشان در وبلاگ ندارد.” این کلام بسیار نغز پرمغز مثلگز جملهایست از بخش دوم گفتوگوی اسدالله … ادامه
یا چگونه یاد گرفتم در یک «پذیرایی» لخت و بیقواره که اگر قلقل قابلمه روی گاز که از آن بخار بلند میشد، نبود، گمان میکردم ذیروحی آنجا زندگی نمیکند، شواهد بازپرسی را کنار هم گذارده، آنها را با اظهارات مظنونین تطبیق داده، پنج حس اصلی را سامان داده، حس ششم را فعال کرده، از تجربیات پیشین استفاده کرده، قضاوتهای شخصی را کنار گذارده و گزارشی متقن و بینقص به مقامات مافوق ارائه دهم.[بخش نخست داستان را اینجا بخوانید] قسمت چهارصد … ادامه