سال محمدرضاصفدری و بهرام مرادی شروع شد

در یک مراسم رسمی که بعدازظهر امروز پنج‌شنبه در سالن مشارکت‌های مردمی در پارک گنجوی تهران برگزار شد، آثار برگزیده‌ی ادبی سال ۱۳۸۱ از دید انجمن منتقدان و نویسندگان مطبوعات معرفی شدند. آثار برتر داستانی:: بهترین رمان سال: من ببر نیستم، پیچیده به بالای خود تاکم نوشته‌ی «محمدرضا صفدری» :: بهترین مجموعه‌داستان سال: خنده در خانه‌ی تنهایی نوشته‌ی «بهرام مرادی»  بهترین نقد و مقاله‌ی ادبی :: «رمز کل» نوشته‌ی مشیت علایی، چاپ شده در «کتاب ماه ادبیات و فلسفه» :: … ادامه

«بانی فیلم» نخستین روزنامه‌ی سینمای متناقض ایران

خوابگرد: امروز نهمین شماره از بانی‌فیلم، اولین روزنامه‌ی سینمایی ایران هم منتشرشد. بانی‌فیلم یک روزنامه‌ تمام‌رنگی‌ست و دو ویژگی مهم دارد. یکی این که (دستِ‌کم فعلا) همه‌ی صفحاتش کاملا سینمایی نیست ولی تلاش می‌کند منظر سینمایی را در صفحات غیرسینمایی‌اش هم حفظ کند. دوم این که آن چه تا حالا منتشر شده، نشان می‌دهد که توانسته در مرز بین عوام‌پسندی و نخبه‌گرایی باقی بماند و این  می‌تواند چشم‌انداز خوبی به دست بدهد از آینده‌ی‌ این روزنامه. حدس می‌زنم طیف مربوط … ادامه

کارنامه‌ی احمد محمود، پنجاه سال آفرینش ادبی

گزارش یکصد و دومین نشست کتاب ماه ادبیات و فلسفه          صد و دومین نشست کتاب ماه ادبیات و فلسفه به مناسبت بزرگداشت  سال روز درگذشت احمد محمود، به بررسی کارنامه‌ی فرهنگی این نویسنده اختصاص داشت. این نشست دوازدهم مهر ماه ۱۳۸۲در خانه‌ی‌کتاب برگزار شد و محمود معتقدی، صفدر تقی‌زاده، فیروز زنوزی جلالی و حمید عبداللهیان درباره‌ی وجوه گونانون کارنامه‌ی نویسندگی احمد محمود سخن گفتند. [متـن کامل گـزارش]  محمود معتقدی در ابتدای این نشست محمود معتقدی با بیان اینکه احمدمحمود حافظه‌ی … ادامه

تاکنون ۱۵۹داستان/ آخرین فرصت: تا یک هفته‌ی دیگر

یک هفته مانده به پایان مهلت ارسال داستان برای مسابقه و در مدت ۳۳ روز، ۱۵۹ داستان کوتاه از نویسندگان ایرانی مقیم داخل و خارج از کشور و نیز فارسی‌زبانان غیرایرانی دریافت کرده‌ایم.   اسامی ۱۰۶ نویسنده‌ای که تا صبح روز دوشنبه ۷مهرماه ۱۳۸۲ در مسابقه شرکت کرده بودند را پیش از این منتشر کردیم. تا ساعت ۲۴ روز یکشنبه ۱۳مهرماه ۱۳۸۲، ۵۲ نویسنده‌ی دیگر نیز داستان خود را برای شرکت در مسابقه فرستاده‌اند که اسامی این گروه نیز به … ادامه

نفس عمیق به روایت وبلاگ‌نویس‌ها

خوابگرد: شاید زمان انتشار این مجموعه یادداشت را باید تا پایان اکران فیلم نفس عمیق عقب می‌انداختم، تا شمار بیش‌تری از وب‌نویسان فرصت نوشتن درباره‌ی این فیلم را پیدا می‌کردند. اما وقتی می‌بینم این فیلم از امکانات کامل تبلیغ ( به دلایلی که گفتنش صلاح نیست) محروم مانده، فکر کردم شاید با این کار گروه بیش‌تری راغب شوند که فیلم را ببینند. آن‌چه می‌خوانید، همه‌ی آن چیزی نیست که درباره‌ی نفس عمیق در وبلاگستان فارسی منتشر شده و فقط آن‌هایی‌ست … ادامه

بهرام مرادی در پنجره‌ی پشتی

بهرام مرادی در گفت‌وگو با نشریه‌ی عصر پنجشنبه در باره‌ی خودش چنین می‌گوید: «… و اما احساس غربت؟ چگونه است؟ نمی‌دانم. یعنی حقیقتش فکر می‌کنم من دارم زندگی می‌کنم، همین. کجا بودنم چندان مهم نیست. لحظاتی پیش می‌آید که زنجیریِ همین حسی می‌شوم که شاید غربت نام داشته باشد، که درست نمی‌دانم چیست و گزنده است…»   بهرام مرادی داستان‌نویسی‌ست که در آلمان زندگی می‌کند و خنده در خانه‌ی تنهایی اولین مجموعه‌داستانی‌ست که از او در ایران چاپ شده و … ادامه

نقد و معرفی «خنده در خانه‌ی تنهایی» نوشته‌ی «بهرام مرادی»

محمدحسن شهسواری آن‌چه که جهان داستانی هر نویسنده را جذاب می‌کند، منحصربه‌فرد بودن آن است. اگر ما داستانی را بخوانیم که فضایش، آدم‌هایش و تکنیک‌هایش؛ ادامه، تقلید و یا حتا تحسین نویسنده‌ی دیگری باشد، چه چیزی ممکن است آن را برای ما جالب کند؟ برای همین است که در تاریخ ادبیات هر کشوری تنها چند قله داریم و بقیه، تپه‌ماهورهایی هستند، طراحی شده بر اساس همان قله‌ها. بهرام مرادی در مجموعه‌داستان خنده در خانه‌ی تنهایی گاه تپه‌ماهور است و البته … ادامه