کتاب «زمین مادران» دومین رمان شهزاده سمرقندی ست که نشر «اچانداسمدیا» آن را منتشر کرده است. وقتی کتاب را دست گرفتم، پیش از همه، طرح آبسترهی روی جلد، شمایلی مینیاتوری از ترکیب چهرهی زن و غوزهی پنبه، با نام کتاب برایم هماهنگی معنادار و دلنشینی داشت. رمان قبلی او «سندرم استکهلم» نیز نوعی اتوبیوگرافی در بارهی چشمانداز زندگی یک زن، تردیدها و پرسشهای او در آستانهی مادر شدن است.
میلان کوندرا در مقالهای، فراموشی را نیروی حذف و حافظه را قدرت دگرگونی میداند. این موضوع دستمایهای ست که او در آخرین کتاب خود به آن پرداخته است. رازی که جانمایهی حیات و رمز حضور آدمی بر خاک است. تنها در تداوم زمان، حوادث معنا میگیرند و تجربه به آگاهی و نیستی به هستی بدل میشود.
