وطن کجاست؟ آن‌جا که به خاک‌ات می‌آورند؟ آن‌جا که می‌بالی؟ آن‌جا که به زبان مادری‌ات، هرچند مهجور و تک‌افتاده می‌گویی و می‌شنوی؟ وطن کجاست؟ سرزمین‌ات؟ سرزمین پدران و مادران‌ات؟ سرزمین تاریخ‌ات، حتا اگر تاریخی پرآشوب و تلخ باشد؟ سرزمین دین و آیین‌ات؟ یا سرزمین گورستان رفتگان‌ات، حتا اگر دوست‌شان نمی‌داشته‌ای؟ وطن کجاست؟ قلب‌ات؟ هنگام که به عشقی می‌تپد؟ نگاه‌ات؟ هنگام که به گرمی نگاهی آشنا می‌چرخد؟ وطن کجاست؟ زبانی که در آن زندگی می‌کنی؟ [متن کامل مصور] وطن یعنی «آرامش»، یعنی نگران «زندگی» نبودن. … ادامه

یا همان «بهاریه»کتاب‌های سالِ روزنامه‌ها، امسال چندان شوق‌انگیز نبودند؛ از کتاب سال رایگان روزنامه‌ی ایران با طرح جلد سیاه و سرمقاله‌ی عجیب و غریب‌اش به قلم صفار هرندی گرفته تا کتاب سال ۳ هزار تومانی «اعتماد» که زحمت زیادی برای خوب شدن‌اش کشیده‌اند. هر یک را که می‌دیدم، از ذهنم می‌گذشت که اگر «شهروند امروز» توقیف نشده بود، بهترین کتاب سال را اکنون در دست داشتیم؛ نه من و ما که حتا سرمقاله‌نویس کتاب سال «ایران»! با این وصف، به نتیجه‌ای خودبزرگ‌بینانه … ادامه

شست و پنج سال پیش، میرزاده‌ی عشقی نوشت: “… یک مسئله‌ی دیگر که بیش از همه موجب دماغ‌سوختگی روزنامه‌نویس است، این است که در ایران تقریباً می‌توان گفت روزنامه‌خوان نیست. آن‌هایی که روزنامه می‌خوانند فقط از مقالاتی که فحش خالی و هتاکی بی‌منطقی داشته باشد، خوش‌شان می‌آید و هر کس پرت و پلا بنویسد، پیش آن‌ها فاضل‌تر به نظر خواهد آمد. در طهران که پایتخت مملکت شش هزار ساله است، شاید هزار نفر روزنامه‌خوان نباشد…” میرزاده‌ی عشقی را جوان‌مرگ کردند … ادامه

بیش از دو سال است که در روزهای چهارشنبه، درس‌گفتارهایی درباره‌ی شاعران بزرگ فارسی در شهرکتاب برگزار می‌شود و با پایان درس‌گفتارهایی درباره‌ی فردوسی، از فروردین‌ماه درس‌گفتارهایی درباره‌ی سعدی آغاز خواهد شد. علی‌اصغر محمدخانی معاون فرهنگی شهرکتاب در این‌باره گفت: این درس‌گفتارها از روز چهارشنبه ۲۶ فروردین و در آستانه‌ی روز بزرگداشت سعدی آغاز می‌شود و با برگزاری ۵۰ جلسه ادامه می‌یابد. وی‌ افزود: سعدی یکی از قله‌های بلند شعر فارسی و زبان سعدی مکمل زبان فردوسی است. آثار سعدی … ادامه

می‌شود به اعتبار فرهنگ معین، کلمه‌ی «مختلف» را برای واژه‌هایی چون «گوناگون» و «جور واجور» هم به کاربرد. حتا برخی آن را به جای «متعدد» و «پرشمار» هم به کار می‌برند، و از آن بامزه‌تر، برخی آن را در پی برخی واژ‌ها می‌آورند بی آن‌که ضرورتی داشته باشد. به کارگیری یک واژه در معانی گوناگون به خودی خود اشکالی ندارد، چه این کاربرد ریشه در گذشته‌ی زبان داشته باشد، چه اکنون پدید آمده باشد. ولی اگر این کاربرد صرفاً از روی … ادامه

ماجرای حافظ پایان‌ناپذیر است و تفسیر، تصحیح و ترجمه‌ اشعار او همواره بحث جدیدی را طرح کرده است. به تازگی دو کتاب «فرهنگ شرح‌های حافظ» نوشته بهادر باقری و «غزل‌های حافظ، نخستین نسخه یافت‌شده از زمان حیات شاعر» به کوشش علی فردوسی منتشر شده است. نشست هفتگی شهرکتاب در روز سه‌شنبه ۱۳ اسفند ساعت ۱۶:۳۰به نقد و بررسی این دو اثر اختصاص دارد که با حضور ضیاء موحد، محمود عابدی، بهاءالدین خرمشاهی و بهادر باقری برگزار می‌شود. از علاقه‌مندان دعوت … ادامه

در فیلم زیبای «میلیونر زاغه‌نشین» صحنه‌ی استعاری و تکان‌دهنده‌ای هست که جمال، قهرمان خردسال فیلم، برای دیدار بازیگر محبوب‌اش آمیتا باچان و امضا گرفتن از او، مجبور می‌شود از سوراخ مستراحی که بر بلندی بنا شده بیرون بپرد. عکس آمیتا باچان را از جیب‌اش درمی‌آورد، آن را بالا می‌گیرد، با دست دیگرش بینی‌اش را می‌گیرد و خودش را از داخل سوراخ مستراح به چاله‌ی پر از گه می‌اندازد. از پا تا سر در کثافت فرو می‌رود، ولی دست‌اش بیرون می‌ماند … ادامه

این روز و شب و توالی، که به روبه‌رو و پشت ملال می‌سازد، خداوند بزرگ را به نظر آورید که چه صاحبدلانه، عشق در ما می‌سازد و ملال را به کناری از روز خارج می‌کند و شعف می‌آورد…*اما چاره چیست وقتی عشق، خود ملال آوَرد و شور بمیراند؟ مولانا شیخی را روایت می‌کرد چراغ بر دست که شب‌هنگام می‌گشت و ملول از دیو و دد، انسان‌اش آرزو بود.** دیو و دد به طبیعتِ خویش در کار بوده‌اند و هستند. نوروایت‌اش، … ادامه