امشب دیگر می‌شود گفت که جایزه‌ی «روزی روزگاری» رسماً به دنیا آمد. سابقه‌ی جایزه‌ی یلدا که مدیا کاشیگر دبیر آن بود، نشان داده بود که پای او اگر وسط باشد، مراسم جایزه حتماً شیک و جشن‌وار برگزار می‌شود، که امشب هم شد؛ حتا اگر این جایزه‌ی ادبی، هدیه‌ی نقدی نداشته باشد و لقبِ گران‌ترین جایزه‌ی ادبی مستقل ایران را که یلدا داشت، از دست بدهد. راست این است که در وانفسای فضای بسته‌ی فرهنگی، هنری و ادبی؛ و خصوصاً ممیزی شدید … ادامه

حسین سناپور: حالا‌ که یعقوب یادعلی بعد از چهل و چند روز بازداشت ناموجه، به‌طور موقت و تا زمان دادگاه‌اش آزاد شده، می‌شود انگار جدای از فرد او، به زمینه‌ها و ریشه‌های سوتفاهمی پرداخت که درباره‌‌ی داستان و احتمال توهین آن به دیگران وجود دارد. چون چنین سوتفاهمی که درباره‌ی‌ «آداب بی‌قراری» یادعلی، یا زمانی دورتر درباره‌ی‌ فیلم «شوکران» افخمی، و باز زمانی خیلی دورتر (حدود ۱۵ سال پیش) برای «سیاسنبو»ی محمدرضا صفدری پیش آمد، جنبه‌های فرهنگی و اجتماعی قابل … ادامه

نسبت ذهن و زندگی من با ادبیات، موسیقی و سینما این گونه است: ادبیات مرا به جلو می‌راند، موسیقی مرا سرپا نگه می‌دارد و، با سینما استراحت می‌کنم. موسیقی متفاوتِ محسن نامجو برای من حدِ فاصل میان ادبیات و موسیقی‌ است؛ و شاید همین باشد دلیل این که در کنار گوش‌کردن‌های همیشگیِ انواع سنتی و کلاسیک و مدرن، برای گوش کردن به برخی آثار نامجو فرصت و موقعیتِ جداگانه‌ای را فراهم می‌کنم؛ در حالی که خود نامجو، آن چه را … ادامه

فعلاً کوتاه می‌نویسم که: یعقوب یادعلی که به دلیل داستان‌هایش، بیش از ۴۰ روز در یاسوج زندانی بود، ۴ روز پس از رسانه‌ای شدن خبر بازداشت‌اش، امروز آزاد شد و پرونده‌اش نیز به تهران منتقل خواهد شد. قاضی پرونده در یاسوج، امروز صبح، برای او قرار کفالت صادر کرد و اعلام کرد که پرونده‌ی این داستان‌نویس، به تهران منتقل خواهد شد. تا ساعتی دیگر مخلفاتِ تلخ و شیرین خبر را در این‌جا می‌نویسم. پی‌نوشت:محمدحسن شهسواری و من، حالا می‌توانیم پس از چهل روز … ادامه

 یعقوب یادعلی، داستان‌نویس، حدود چهل روز است که به دلیل بخش‌هایی از رمانش «آداب بی‌قراری» و یکی دو دیالوگ از مجموعه‌داستان نخست‌اش «حالت‌ها در حیاط»، در یاسوج زندانی‌ست. اتهام او نشر اکاذیب، توهین و افتراست و دادگاه یاسوج، او را از ۲۴ اسفند ۸۵ (در تمام ایام نوروز تا اکنون) به شکل غیرقانونی بازداشت کرده است. این نخستین بار است که یک داستان‌نویس، به دلیل بخش‌هایی از «داستان‌های چاپ‌شده‌اش»، پیش از محاکمه، به «زندان» افتاده است. به دلیل شرایط خاصی … ادامه

از اواسط اردیبهشت امسال، محمدحسن شهسواری، دو دوره‌ی آموزشی داستان کوتاه و رمان را به شکل کارگاهی، در شهر کتاب مرکزی تدریس می‌کند: کارگاه داستان کوتاه، در ۱۰ جلسه، روزهای پنج‌شنبه، از ساعت ۱۰ تا ۱۲، و کارگاه رمان به مدت یک سال، هر هفته، پنج‌شنبه‌ها از ساعت ۱۴ تا ۱۶. در کارگاه رمان، او سعی می‌کند نگارش رمان کلاسیک را که در سه پرده روایت می‌شود، آموزش دهد، و چون هنرجویان مکلف به نگارش هستند و شهسواری در هر … ادامه

وقتی «پاگرد» را می‌نوشتم، شعاری از خودم را با خط نه چندان خوش، زده بودم بالای میز کارم با این مضمون: «برای کم‌‌نظیر شدن، پشتکار کافی‌ست، تنها برای بی‌نظیر شدن است که علاوه بر  پشتکار، استعداد هم لازم است.» و من در آن روزها (و همین‌روزها هم) فکر می‌کردم، خیلی که همت کنم، خیلی که بخت یارم باشد، و خیلی‌ چیزهای دیگر اگر دست به دست هم دهند، کم‌نظیر می‌شوم که البته این هم بسیار بعید است، بی‌نظیر شدن پیشکش. … ادامه

رضا قاسمی رمان تازه‌اش «وردی که بره‌ها می‌خوانند» را در دوات، که متأسفانه فیلتر است، منتشر کرده. یادداشت او در صفحه‌ی معرفی رمانش چنین است: ۱ـ  انتشار انترنتی « وردی‌که بره‌ها می‌خوانند» در اصل برای خوانندگان داخل کشور است؛ به نیت مقابله با سانسور. متن چاپی این کتاب را تا یکی دو هفته‌ی دیگر انتشارات خاوران در پاریس منتشر می‌کند. ۲ـ اگر می‌خواهید در این مقابله شرکت کنید فقط به متن این رمان در دوات لینک بدهید. هرگونه بازنشر این … ادامه