مدتی پیش در این‌جا، پیشنهاد دادم به برنامه‌نویس‌ها که اگر می‌توانند برنامه‌ای بنویسند تبدیل خط سیریلیک (روسی) به فارسی و برعکس. درست است که آمار تاجیک‌هایی که وبلاگ می‌نویسند به نسبت ایرانی‌ها بسیار بسیار کم‌تر است، ولی گاهی که آدم به یک متن تاجیک با خطّ سیریلیک برخورد می‌کند، زورش می‌آید که می‌داند طرف فارسی نوشته، ولی به خاطر خطّش نمی‌تواند بخواندش. لابدّ  از آن طرف هم همین‌طور است. خلاصه پیشنهادم را دوستان پندار جدی گرفتند و توانستند نیمی از … ادامه

هر ده شماره‌ی روزنامه‌ی ـ پفک نمکی ـ  جام‌جم را که درهم بچّلانی، به زحمت یک مطلب به‌دردبخور از آن بیرون می‌زند، ولی دیروز، در صفحه‌ی آخر این روزنامه، یادداشتی انتقادی چاپ شده بود از عبدالرّضا رضایی‌نیا در واکنش به برخی فضولی‌های سیاست‌ورزان و سیاست‌مالان در امر ادبیات که نمی‌شود از آن گذشت. به هر زحمتی بود آقای رضایی‌نیا را تلفنی پیدا کردم. گفت که برای چاپ شدن همین یادداشت هم ناچار شده‌اند چند سطری را حذف کنند. دل پری … ادامه

درست است که سایت هفتان به‌صورت شخصی (غیرانتفاعی) کار می‌کند و اداره می‌شود، ولی حالا دیگر ظاهرش شده یک سایت رسمی ِ مرجع که نمی‌شود با آن سرسری برخورد کرد. راستش خجالت می‌کشیدم مدت‌ها از این که هفتان مشکل فنی داشت و زورم نمی‌رسید کاری برایش بکنم. بازدید نسبتاً بالای هفتان و اندازه‌ی نسبتاً زیاد ترنسفر آن (حدود ده گیگابایت در ماه) می‌طلبید که روی یک سرور اختصاصی قرار بگیرد تا هیچ‌گاه دچار وقفه در بازدید و کندی در سرعت … ادامه

دیروز در لینکده‌ی خوابگرد به خبر میزان حقوق رایزن‌های فرهنگی ایران در دنیا لینک داده بودم با این جمله: “‌به من اگر ۴۵۰۰ دلار در ماه بدهند، همه‌ی دنیا را مسلمان می‌کنم، چه رسد به هیچ‌کس را!” ایمیل زیر را یکی از دوستان بلاگر که وبلاگش را دوست دارم و نمی‌دانستم فرزند یک رایزن‌ فرهنگی‌ست، برایم فرستاده که بدون مقدمه‌اش می‌خوانید:… می‌خواستم بگم حرف شما وقتی قابل قبوله که تو ایران زندگی کنید و به‌تون ۴۵۰۰ دلار بدن. من خودم … ادامه

خیلی وقت پیش، خاطرات هاشمی رفسنجانی را می‌خواندم. نوشته بود اوائل انقلاب او را فرستادند به وزارت کشور. نشست پشت میز و لحظه‌ای بعد کارمندی برای او نامه‌ای آورد و گفت «پاراف کنید لطفاً». هاشمی چند دقیقه‌ای مانده بود که «پاراف» یعنی چه؟ آخر سر، کارمند را صدا زده بود و پرسیده بود «پاراف یعنی چه؟». حرف‌هایی که روز سه‌شنبه، صفار هرندی در مراسم جایزه‌ی انجمن قلم گفت، بی‌درنگ مرا یاد این خاطره انداخت. حرف‌هایش بیش‌تر بوی اعتراف می‌داد تا … ادامه

شاید شما خوش‌تان نیاید، ولی طنز آذردخت بهرامی برای من همیشه لذت‌بخش است. آذردخت بهرامی را اگر نمی‌شناسید، این‌جا را بخوانید و نیز این داستان او را که جایزه‌ی دوم مسابقه‌ی بهرام صادقی را گرفت. افسوس می‌خورم که آذردخت بیش از دو سال است که وبلاگش را رها کرده. کاش دوباره گوشش دراز شود و بنویسد! هفته‌ی پیش در این‌جا از پسرم، پارسا نوشتم که به حضور من در خانه آلرژی دارد و نمی‌گذارد به کارهای خیریه‌ی و خریّت‌های کاری‌ام … ادامه

شاید کار احمقانه‌ای می‌کنم که گاهی این‌جا خبری یا نکته‌ای درباره‌ی سایت هفتان می‌نویسم. چون به تجربه فهمیده‌ام که تعداد کسانی  که حرفم را جدی می‌گیرند و توجه می‌کنند، به تعداد انگشتان یک دست هم نیستند! خیلی تلخ است، ولی واقعیت دارد که ما ایرانی‌ها به هنگام تنفس در هوای فرهنگ و هنر هم درست مثل زندگی‌روزمرّه‌مان عادت کرده‌ایم که فقط یا بیش‌تر «مصرف‌کننده» باشیم. سایت هفتان اگر باشد، خب مصرف می‌کنیم، نبود هم خب به درک، نمی‌کنیم! با این … ادامه

شما را نمی‌دانم، ولی من یکی هزار و یک دلیل دارم برای این که وقتی چنین چیزی را می‌خوانم، روحم به رعشه بیفتد و دندان‌هایم را تا صبح به هم بسایم. هزار و یک دلیل ِ من اصلا مهم نیست؛ مهم این چند خطّ و پیوندهایش است: راننده‌ی ترن:… هفتم تیرماه ۱۳۶۶ کمی بوی سیر و گوگرد داشته هوای سردشت. بعد آدم‌ها هی مردند. هی مردند و تاول زدند. تاول زدند و نمردند. نمردند و پوک شدند. قطر نایژک‌شان فقط … ادامه