کشته شدن احمد کاظمی موضوعی نبود که بخواهم در خوابگرد چیزی درباره‌اش بنویسم، ولی امروز که تابوت او را در هوای سرد و بارانی زادگاهش، نجف‌آباد تا میدان خروجی شهر تشییع کردند ولی به جای گلزار شهدای نجف‌آباد، سر تابوت را به سمت اصفهان چرخاندند، دلم آرام نگرفت که ننویسم. احمد کاظمی فرمانده لشگر خط‌شکن ۸ نجف اشرف زمان جنگ و فرمانده نیروی زمینی سپاه زمان صلح، وصیت کرده او را در اصفهان خاک کنند. چرا نخواست کنار انبوه قبرهایی … ادامه
گرایش‌های فرهنگی و سیاسی نوآمدگان دولت را درک می‌کنم، ولی هرچه فکر می‌کنم نمی‌فهمم چرا به‌سادگی آب‌خوردن روی هر سرمایه و ذخیره‌ی فرهنگی این کشور هم پا می‌گذارند و همه چیز را به هم می‌ریزند. بحث سر تسلط اصلاح‌طلبان بر سر برخی نهادها و نشریه‌ها و.. نیست، جابه‌جایی‌ها بسیار ویرانگرتر از این‌هاست. مگر مجله‌ی ماه همشهری مدت‌ها نبود که زیر نظر مدیران اصول‌گرا منتشر می‌شد؟ و مگر نبود خلاقیت و دانش و تعامل گروهی که به سردبیری علیرضا محمودی، این … ادامه
مهمان برنامه‌ی پریشب «گفت‌وگو با ادبیات» رادیو فرهنگ محمدحسن شهسواری بود که درباره‌ی مجموعه‌داستانش «کلمه‌ها و ترکیب‌های کهنه» حرف زد. در برنامه‌ی دیشب هم درباره‌ی رمانش «پاگرد» صحبت کرد که به قول خودش ـ پس از ضبط برنامه ـ به‌خاطر نوع نگرش صدا و سیما، محدودیت زیادی در حرف‌زدن داشت و برنامه‌ی دندان‌گیری از آب درنیامد، و بالأخره برنامه‌ی سومش امشب (پنج‌شنبه) پخش می‌شود که در آن محسن حکیم‌معانی سردبیر برنامه با او درباره‌ی «چند و چون جوایز ادبی ایران» … ادامه
زمانی مقاله‌ی تقریبا مفصلی در باب تفاوت‌های «نقد» و «داوری» ادبی نوشتم و یادآور شدم که یک داور ادبی کاری بیشتر از منتقد می‌کند. در صورت علاقه می‌توانید به اصل مقاله مراجعه کنید. اما در این جا باید بگویم که واقعا داوری بسیار سخت‌تر است. آن قدر سخت که گاه به نظر می‌رسد به دردسرش نمی‌ارزد. زیرا که یک داور همواره باید میان سلایق شخصی و معیارهای خاص هر جازه، بدون شک جانب دومی را بگیرد. و اگر صادق باشیم … ادامه
از این به بعد، وبلاگ‌نویسانی که از دانش فنی دیزاین سر درنمی‌آورند و در عین حال از دیزاین وبلاگ‌شان هم ناراضی‌اند و دربه‌در دنبال کسی می‌گردند که کاری برای‌شان بکند، حجت بر ایشان تمام است. نرافزار سایکو در درجه‌ی اول مخصوص این‌هاست، نرم‌افزاری که حتی پیرزن را هم می‌تواند به سادگی و بدون هیچ مقاومتی خفه کند! به نظر من بیش از نود درصد بلاگرهای ایرانی به این نرم‌افزار فارسی نیاز مبرم دارند، به شرطی که اولا حوصله داشته باشند … ادامه
گاهی فکر می‌کنم اگر محمدحسن شهسواری به جای این که پنهانی و فروتنانه در پنجره‌ی پشتی بنویسد، وبلاگی مستقل داشت برای نوشتن، چه‌قدر عالی می‌شد. اگر می‌خواهید بدانید چرا، یادداشت تازه‌اش را بخوانید، عکس‌های دخترانش را ببینید، و از گزارش ادبی‌اش حظ ببرید! [+]
این پست قرار بود فقط گزارشی کوتاه باشد از جلسه «حلقه نویسندگان فردا» درباره پاگرد. اما کلی حاشیه هم پیدا کرد. از جمله این که چرا این روزها نمی‌نویسم. [متن کامل] وصف حالدوستان خیلی اصرار دارند من چند کلمه‌ای برای شما صحبت کنم. (این را با صدای معاون کلانتر بخوانید. بعدش هم بگویید: آخ شصت پام، شصت پام.)آن چه که واضح و مبرهن است این است که شخص اینجانب مدتی است کم کار و به عبارت بهتر بیکار شده‌ام. نه نقدی … ادامه
(به تعبیر لوس این روزها) ماراتن جوایز ادبی دیشب به پایان رسید و محمدرضا کاتب، یک میلیون تومان یلدا را همراه یک لپ‌تاپ زد زیر بغلش تا ببینم باز هم بهانه‌ای دارد برای قهر بودن با اینترنت یا نه؟ محمدرضا کاتب در میان نویسندگان جوان به پرکاری مشهور است. هر وقت هم که او را ببینی و بپرسی چه خبر؟ می‌گوید: «دارم یک کار جدید را چکش می‌زنم.» ولی به‌رغم این پرکاری او در سال ۱۳۷۸ توانست با رمان «هیس» … ادامه