ضرغامی اعلام کرده که تلویزیون پنج میلیارد تومان اعتبار برای خرید فیلمهای سینمایی درنظر گرفته. پیش از این در یادداشتی گفته بودم که مدیریت جدید سازمان در ادارهی امور داخلی صدا و سیما، به خصوص در مورد ریخت و پاشهای مالی دوران «لاریجانی» و «کردان» و وضعیت تأسفبار کارکنان عادی پرشمار آن، برنامههای خاصی را فراهم کرده و دارد آنها را پیگیری میکند. شاخصترین نشانهی این وضع، حذف کردان از مقام معاونت اداری مالی صدا و سیما بود که آثار … ادامه
[به سبک سهیل محمودی:] خدمت عزیزان و سروران گرامیام عرض میکنم که چند وقتیست چند تن از دوستان شفیق و ادیب بنده در شهر مشهد، شهر خاطرههای نازک من از زیارت سرور ارجمندم حضرت رضا علیهالسلام دور هم گرد آمدهاند و جایزهی ادبی «سمر» را به ثمر نشاندهاند که از اتفاق خود سمر هم از دوستان قدیم من است و پیشترها گاه گرمای بعدازظهری در تابستان را به خوردن فالودهای منسوب به شهر رفیق دیرینهام خواجه حافظ تحمل میکردیم و… … ادامه
پای یکی از یادداشتهای قبلیام که از واژهی «هردنبیر» استفاده کرده بودم، یک نفر کامنت گذاشته: “هردمبیل درست است یعنى هرچه دم بیل بیاید؛ نه هردنبیر. با عرض پوزش.” بدانید که ریشهی این واژه ترکیست مرکب از از دو واژهی «هردن» به معنای «هر وقت» و «بیر» به معنای «یک ـ یکی». استفادهی این واژه به شکل «هردنبیل» هم درست است و در فرهنگ لغت ثبت شده، ولی «هردمبیل» نگارش غلطیست که از سر ناآگاهی باب شده و جالبتر این که برایش … ادامه
همسایهی عزیزنوشیجانبه من بگو به جز این که خبر گرفتاریات را اینجا بگذارم و درخواست کنم که دیگران هم از گرفتاری حقوقی تو غافل نباشند و به قول ملکوت صدای تو را به عنوان یک زن انعکاس دهند تا شاید به گوش مسولان قضایی برسد، خودت بگو همسایهی سر به زیر همهی ما؛ چه کار دیگری میتوانم بکنم؟
رضا شکراللهی: اگر وبلاگ هنوز در حد یک پدیده قابل بررسی است، حسین درخشان بلاگر هم هنوز در حد یک پدیده توجه آدم را به خودش جلب میکند. این که در این چند خط میخواهم دربارهاش بنویسم، به خاطر ایمیلهای زیادی است که در این یکی دو هفته گرفتهام و بیرحمانه از من خواستهاند دربارهی آمد و رفت حسین درخشان به ایران چیزی بنویسم تا شاید او به احترام من هم که شده پاسخ درستی به انتظارات، توهمات و حدسهای … ادامه
در باغ سبزی که حاجکلهر مشاور فرهنگی احمدینژاد در گفتوگو با شبکهی مهاجر نشان داد، تصویری ذهنی بود از آنچه او به عنوان یک ایرانی در سر میپروراند و نه آنچه حاکمیت یکدست آینده به آن میاندیشد. از میان تصاویری که او داد البته ناگزیرم بپذیرم که تنها یک بخش کوچک و حقیرش واقعبینانه به نظر میرسید، همان بخش مربوط به بازگشت خوانندگان لسآنجلسی به تهران، یعنی بیخطرترین و تخدیرکنندهترین وجه فرهنگی ایران و در عینحال خوش منظرهتریناش! حاجکلهر به … ادامه
وقتی سعید ابوطالب و همکارش، مستندساز گمنام تلویزیون حدود دو سال پیش در عراق بازداشت شدند، رادیو و تلویزیون خودش را به در و دیوار کوبید و آنقدر پیگیر ماجرا شد تا این که خوشبختانه این فیلمساز ملقب به عنوان «بسیجی» و دوست همکارش آزاد شدند. سر و صدای تلویزیون آنقدر مؤثر بود که بلافاصله در انتخابات مجلس، ابوطالبِ مشهورشده شغل و تخصصش را فراموش کرد، کاندیدا شد و با رأی حداقلی طیف راستگرایان سنتی در تهران راهی مجلس شد. … ادامه
عباس کیارستمی: پسرم وقتی ۵ساله بود روزی مشغول خوردن بیسکویت بود، دوستی از او بیسکویت خواست و من هم از او خواستم که بیسکویتی به من بدهد. اما بهمن یک بیسکویت بیشتر نداشت. بلاتکلیف به هر دوی ما نگاه کرد که تنها بیسکویتش را به کدام یک از ما دهد. دوست من مشکل را ساده کرد و به او گفت: “بیسکویت را به کسی بده که بیشتر دوستش داری.” بهمن نگاهی به هر دوی ما انداخت و به من گفت: … ادامه