رضا شکراللهی: اگر وبلاگ هنوز در حد یک پدیده قابل بررسی است، حسین درخشان بلاگر هم هنوز در حد یک پدیده توجه آدم را به خودش جلب می‌کند. این که در این چند خط می‌خواهم درباره‌اش بنویسم، به خاطر ایمیل‌های زیادی است که در این یکی دو هفته گرفته‌ام و بی‌رحمانه از من خواسته‌اند درباره‌ی آمد و رفت حسین درخشان به ایران چیزی بنویسم تا شاید او به احترام من هم که شده پاسخ درستی به انتظارات، توهمات و حدس‌های … ادامه
در باغ سبزی که حاج‌کلهر مشاور فرهنگی احمدی‌نژاد در گفت‌وگو با شبکه‌ی مهاجر نشان داد، تصویری ذهنی بود از آن‌چه او به عنوان یک ایرانی در سر می‌پروراند و نه آن‌چه حاکمیت یک‌دست آینده به آن می‌اندیشد. از میان تصاویری که او داد البته ناگزیرم بپذیرم که تنها یک بخش کوچک و حقیرش واقع‌بینانه به نظر می‌رسید، همان بخش مربوط به بازگشت خوانندگان لس‌آنجلسی به تهران، یعنی بی‌خطرترین و تخدیرکننده‌ترین وجه فرهنگی ایران و در عین‌حال خوش منظره‌ترین‌اش! حاج‌کلهر به … ادامه
وقتی سعید ابوطالب و همکارش، مستندساز گمنام تلویزیون حدود دو سال پیش در عراق بازداشت شدند، رادیو و تلویزیون خودش را به در و دیوار کوبید و آن‌قدر پی‌گیر ماجرا شد تا این که خوش‌بختانه این فیلمساز ملقب به عنوان «بسیجی» و دوست همکارش آزاد شدند. سر و صدای تلویزیون آن‌قدر مؤثر بود که بلافاصله در انتخابات مجلس، ابوطالبِ مشهورشده شغل و تخصصش را فراموش کرد، کاندیدا شد و با رأی حداقلی طیف راستگرایان سنتی در تهران راهی مجلس شد. … ادامه
عباس کیارستمی: پسرم وقتی ۵ساله بود روزی مشغول خوردن بیسکویت بود، دوستی از او بیسکویت خواست و من هم از او خواستم که بیسکویتی به من بدهد. اما بهمن یک بیسکویت بیش‌تر نداشت. بلاتکلیف به هر دوی ما نگاه کرد که تنها بیسکویتش را به کدام یک از ما دهد. دوست من مشکل را ساده کرد و به او گفت: “بیسکویت را به کسی بده که بیش‌تر دوستش داری.” بهمن نگاهی به هر دوی ما انداخت و به من گفت: … ادامه
سیاست خون خوابگرد زد بالا. فعلا بس است. تا قبل از این که احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور شود و بیاید خشتک‌مان را بکشد روی سرمان و یا هاشمی رئیس‌جمهور شود و ما ـ اگر زورمان رسید ـ یقه‌اش را بگیریم، دو تا پیشنهاد دارم؛ یکی رایگان و دیگری با هزینه‌ای اندک. پیشنهاد رایگانم خواندن داستان Hollow Wood است که محمدحسن شهسواری از نخستین مجموعه‌داستان خودش «کلمه‌ها و ترکیب‌های کهنه» انتخاب کرده و توی پنجره‌ی پشتی منتشر کرده. این کتاب در سال ۱۳۷۵ … ادامه
رأی به آن‌چه معین می‌خواهد بکند یعنی رأی به اضطراب، نگرانی، بحران، دعوا، جنجال، بازداشت، زندان، سانسور، درگیری، کتک، تحقیر، تجسس، مراقبت، فشار، شنود، فیلتر، حرص خوردن، لب جویدن، دندان قروچه کردن، فریاد در گلو، هوای گریه، توطئه، مشت، رنج، درد، خون دل، خستگی، دستبند، پابند، چشم‌بند، اعتراف‌‌نامه، اعتصاب غذا، تحصن، توقیف، سیلی، هراس، و یعنی رأی به همه‌ی آن‌چه در این هشت سال با آن روبه‌رو بودیم به شکل و توانی مضاعف. گفته بودم که به رفتن از ایران … ادامه
به اطلاع امت ادب‌پرور ایران می‌رساند «همشهری ماه» ضمیمه‌ی رایگان روزنامه همشهری، فردا صبح (چهارشنبه ۲۵ خرداد) توزیع می‌شود. در بخش ادبی این شماره از همشهری ماه می‌توانید گفتگوی پیمان اسماعیلی و امیر مهدی حقیقت را با خانم «جومپا لاهیری» نویسنده‌ی مجموعه داستان «مترجم دردها» و رمان «همنام» بخوانید. برای این که انتشار این خبر به عنوان آگهی خرید روزنامه همشهری تلقی نشود، پیشنهاد می‌کنم همشهری ماه را از لای روزنامه‌های پای دکه‌ها کش بروید! مگر رایگان نیست؟
دوست گرامی، آقای شکراللهی‌این چند سطر را بعد از خواندن مطلب‌تان با عنوان “فوتبال، انتخابات و واگویه‌های شبه‌‌فرهنگی” از سر همدلی نوشته‌ام. راستش من هم با بسیاری از نکته‌هایی که گفته‌اید هم موافق‌ام، و هم حساسیت‌ها و تردیدها و چون وچراهایتان را می‌فهمم. به این دلیل ساده که من هم مثل شما و خیلی‌های دیگر درگیر همین چیزها هستم. اما درباره‌ی این نکات مشترک نمی‌خواهم حرف بزنم، بلکه به بهانه‌ی اشاره‌تان به «اقتدارگرایی» و «اقتدار دوستی مردم‌ایران» می‌خواهم کمی در … ادامه