بی‌پرده و کوتاه:من هم مثل هر آدم معمولی دیگری، به نسبت توانایی‌های خودم و امکانات پیش‌رو، با چیز مزخرفی به اسم «زندگی» درگیرم. پس از قربانی‌دادن‌های خاموش و بسیار در زندگی، اکنون نوبت «خوابگرد» ـ این بخش عمومی‌تر زندگی‌ام ـ است که به مسلخش ببرم و کرکره‌ی درازش را پایین بکشم. چرای ساده‌ی تلخی دارد: بیش از یک سال است که تلاش‌های شبانه‌روزی‌ام برای تأمین حداقل‌های مورد نیاز اداره‌ی زندگی ساده‌ی دونفره، روزبه‌روز به درهای بسته‌تری می‌خورد و چند ماهی‌ست … ادامه

می‌خواهم درباره‌ی کاپوچینو بنویسم. وبلاگستان فارسی با بحران مخاطب روبه‌روست. این را هم من می‌دانم و هم همه‌ی‌شما. نیازی هم به شاهد و مدرک آوردن نیست. وقتی که لینک یکی از یادداشت‌های من از یک سایت سکسی سردرمی‌آورد و خوابگرد در یک روز نزدیک ۲۰هزار بار بازدید می‌شود، اما به طور ثابت این رقم حدود ۲ تا ۳ هزار در روز است، معنایش چیست؟ کدام نشریه‌‌ی الکترونیک است که از شمار بازدیدهایش راضی باشد؟ مگر کم سر و دست می‌شکنیم … ادامه

 [ترتیب داستان‌ها، ترتیب ثبت‌شده در سایت مسابقه است.] «مردگان» نوشته‌ی محمدحسین محمدی [متن داستان]همین چند وقت پیش بود که از سر اتفاق داستان «به آن‌ها بگویید مرا نکشند»  نوشته‌ی «پدرو پارامو» را خواندم. روزگاری این داستان برایم حکم یک شاهکار را داشت. مجموعه‌داستان «دشت مشوش» از پدرو پارامو را سال‌ها پیش «فرشته مولوی» ترجمه کرده است. حال و هوای آن داستان هم چیزی شبیه همین داستان محمدحسین محمدی بود؛ فضا را می‌گویم که به لحاظ حاکمیت رعب‌آور مرگ، جان انسان … ادامه

نزدیک به ده سال پیش، داستان کوتاه درخشانی خواندم به نام «بعضی از ما دوست‌مان کالبی را تهدید کرده بودیم». نویسنده‌اش «دانلد بارتلمی» بود. این اسم خوش‌آهنگ در ذهن من و دوستانم که ده سال جوان‌تر از حالا بودیم، حک شد. حالا دیگر همه می‌دانند که این داستان کوتاه یکی از بهترین داستان‌های ترجمه شده از دانلد بارتلمی، نویسنده‌ی پست‌مدرن آمریکایی در ایران است. اما به‌عنوان کتاب، «زندگی شهری» اولین کتاب از این نویسنده‌ی پست‌مدرن آمریکایی‌ست که توسط «شیوا مقانلو» … ادامه

ملکوت: اگر بخواهید در روزگار معاصر فضایی اینترنتی را بجویید که هم اهل ادب و قلم باشد و هم شدیداً دلبرده و سرسپرده‌ی آرمان‌های انقلاب و اسطوره‌های شخصی‌‌شده و جزمی این دو دهه‌ی گذشته، حتماً باید این سایت را در صدر همه‌شان ببینید. به‌نظر من لوح، نمونه‌ای است معتدل، بزک‌شده و فریبنده از روزنامه‌ی کیهان که تمام نیش و زهرهای سیاسی‌اش در لفافه‌ای ادبی نهان شده است. بگذارید بسیار صریح…[ادامه‌ی متن در ملکوت]

خوابگرد: چه‌قدر خوب است که تازگی‌ها موضوع «ادبیات داستانی در وب» دارد به بحث گذاشته می‌شود. پس از میزگردی که با همین عنوان در ایرنا برگزار شد و جناب مدیا کاشیگر و من در آن سخن راندیم، به‌نظرم موضوع خیلی قابل‌بحث‌تر آمد. گزارش کامل آن نشست را اگر بسته‌ی پستی مدیر واحد پژهش ایرنا ـ که حاوی متن کامل آن است ـ به‌دستم برسد، احتمالا در همین‌جا منتشر خواهم کرد. اما چند روز پیش، در پی همفکری با یکی از … ادامه

خوابگرد: چند روز است که لینک این مقاله از گاردین درباره‌ی‌ سینمای ایران بین وبگردان دست به دست می‌شود. این مقاله به موضوع سانسور در سینمای ایران پرداخته و به‌نظر می‌رسد باعث و بانی آن، «بابک پیامی» باشد که پس از سال‌ها زندگی در خارج از ایران، به ایران آمد و پس از ساختن یکی دو فیلم، دوباره از ایران خارج شد. تا جایی که من خبر دارم، بابک پیامی در آخرین کارش و با مجوزی که برای ساخت یک … ادامه