تاریخچه ی اختراع زن مدرن ایرانی بی شباهت به تاریخچه ی اختراع اتومبیل نیست. با این تفاوت که اتومبیل کالسکه ای بود که اول محتویاتش عوض شده بود( یعنی اسب هایش را برداشته، به جای آن موتور گذاشته بودند) و بعد هم کم کم شکلش متناسب این محتوا شده بود و زنِ مدرن ایرانی اول شکلش عوض شده بود و بعد، که به دنبال محتوای مناسبی افتاده بود، کار بیخ پیدا کرده بود. ( اختراع زن سنتی هم، که بعدها … ادامه

شاید شما هم با دیدن آخرین یادداشت های جمالزاده در ژنو کمی محظوظ شوید: بیتی از حافظ و دیدار شادروان فرهاد و همسرش

نسل جدید داستان نویسی ایران آرام آرام دارد اولین رمان های خود را به عرصه ی ادبیات داستانی ایران معرفی می کند و این گام اول است. به همین خاطر نمی توان ونباید در مقام مقایسه ی این آثار با آثار نسل های پیشین برآمد. باوجود برخی نقاط ضعف در برخی از این آثاراما، بیش تر آن ها یک وجه تمایز اساسی با آثار نسل های پیشین دارند وآن آواهای جدید و متفاوتی ست که از آن ها شنیده می … ادامه

کتبی و شفاهی، صدای بعضی ها درآمد از خبر جانبدارانه ای که درباره ی شهبازی دادم. این توضیحات به نظرم لازم آمد:۱- به هیچ وجه قصد دفاع از پرویز شهبازی و فیلم هایش را صرفا به خاطر رفاقت با او ندارم.۲- معتقدم سینمای داخل ایران به خاطر سینماستیزی مسیولان در چنان وضع محتضری هست که اساسا ارزش بحث کردن نداشته باشد. واقعا هنوز کسی پیدا می شود که فکر می کند ما داخل کشور هم چیزی به نام سینما داریم؟۳- … ادامه

دیروز صبح، آفتاب از لابه لای ابرها بر کوه های سفید تهران- تنها نعمت باقی مانده برای ما ساکنان این شهر کثافت بار- تابید و از دیشب تا حالا یکسره باران می بارد،یکسره؟… و من هفت روز تمام است که بی دلیل(بی دلیل؟) هربار که پای این جعیه ی جادویی می نشینم ناخواسته به سراغ ترانه ای از شجریان می روم با این شعر جادویی تر، که: هردمی چون نی، از دل یاران، شکوه ها دارمروی دل هرشب، تا سحرگاهان، … ادامه

خبر غمگنانه ی وضعیت جدید منطقه ی کوه پیمایی دارآباد را همراه با عکس اختصاصی در وبلاگ علی برنجیان ببینید و شما هم کمی ناراحت شوید.

یک سیاستمدار دیگر هم به جمع رمان نویس ها پیوست. احمد پورنجاتی از جمله سیاستمدارهایی ست که همیشه نگران وجهه ی فرهنگی خودش بوده و حالا هم که به عنوان نماینده ی تهران در مجلس مشغول است، رمانی را منتشرکرده که اتفاقا دستمایه اش بیرون از دغدغه ی اصلی اش یعنی سیاست نیست و اسمش را هم گذاشته رویای سه گانه. کاش می شد همه ی سیاستمداران این مملکت دست از سر همه برمی داشتند و رمان نویس می شدند. … ادامه