کاوه فولادینسب: ششهفت سال پیش، یکی از دوستانم ـ وقتی اولین کتابش منتشر شد ـ به شوخی روی صفحهی فیسبوکش نوشت: «اولوالعزم شدم رفت.» چنین حرفی آن روزها هنوز چیزی بود در حد شوخی و برای خنده. اما امروز اوضاعِ دیگری حکمفرما ست؛ هجمهی نشر، ولع کتابدار شدن. حالا مدتی ست که به لطف ناشران (و اقتصاد آزاد مبتنی بر بازارشان)، کارگزاران ادبی (و بازارگرمیشان) و نویسندگان و شاعران جوان (و ارادهی عجولانهشان برای کسب نام و نان و هرچه … ادامه
حبیب حسینیفرد: در تاریخ نشر کتاب، همیشه این یک معما بوده که آیا پرفروشها بهراستی خوانده هم شدهاند یا بیشتر زینت قفسههای کتابخانهها شدهاند و مایهای برای فخرفروشی و پزدادن فرهنگی که بعله، من هم این کتاب (یا این همه کتاب) را خواندهام. در سالهای آتی اگر ایبوک کم و بیش عرصه را از کتاب چاپی بگیرد و آمازون و اقتدار آن در بازار، بیش از پیش بر جهان کتاب هم مسلط شود، دستکم از دو جهت شاید حسن باشد: … ادامه
دههی اخیر، نه فقط دههی رکود اقتصادی و بحرانهای سیاسی که دههی افول و رکود و تعطیل جوایز ادبی هم بوده است. پیشتر هم گفتهام که معتقدم دلیلش نه فقط فشارهای رسمی و غیررسمی به جوایز مستقل که حاشیهپردازیهای گاه غیراخلاقی حاکم بر فضای ادبیات داستانی معاصر و سوراخدعاگمکردگیهای برخی اهل قلم نیز بوده است. در این زمینِ مینگذاریشده و پر چاله و چولهی قلمشکن، حالا قرار است یک جایزهی مستقل جدید برگزار شود، با این امتیاز اثرگذار بر روند … ادامه
«طلابازی» نخستین رمان امیرحسین شربیانی ست در ۲۲۶ صفحه که در قالب مجموعه کتابهای قفسهی آبی نشر چشمه منتشر شده است. امیرحسین شربیانی مدیر سایت ادبی دوشنبه است و پیش از این رمان «کوچهپشتی» وی نتوانسته بود مجوز چاپ از ارشاد بگیرد. «طلابازی» در دههی نود در تهران معاصر میگذرد. فضاهای تازهای در این رمان معرفی میشوند که پیش از آن کمتر در ادبیات فارسی به آنها اشاره شده است. بازار تهران به عنوان یکی از نمادهای کسبوکار سنتی در … ادامه
بیایید یک کار بامزه بکنیم. یک کاسه بردارید، آن را از آب پر کنید، بعد سرِ پا بایستید و کاسهی آب را آرام آرام کج کنید تا به جایی برسد که کاسه آشکارا کج باشد ولی آب نریزد. قرار نیست شعبدهبازی کنیم، آموزش صرفهجویی در آب هم نیست؛ فقط میخواهیم به حالتی برسیم که به آن میگویند «مدارا از سر ناچاری». همان که از قدیم در مَثََل به آن میگفتند «کج دار و مریز». محشتم کاشانی زیبا تصویر کرده این … ادامه
مریم مهتدی: بالأخره سروکلهی یک کارآگاه واقعی ایرانی در ادبیات داستانیِ امروزمان پیدا شد. سروان هوشنگ توانا، ملقب به هوشنگ هرکول، افسر ادارهی آگاهی و بهترین کارآگاه دایرهی قتل. «جنایت جردن» اولین دفتر خاطرات او ست که از یکهفته مانده به عید شروع میشود و با حل معمای جنایت جردن در بیست و هشتم اسفند، تمام. جمعه، بیست و سوم اسفند با هزار بدبختی دوکیلو خرما و سه تا شیشه گلاب رو با مترو بردم تا بهشتزهرا. قبرها کنار هم. … ادامه
اصلاً من اگر جای فرهنگستان زبان فارسی بودم، اعلام میکردم که ملت بیخیال «انضباط» بشوند و از این پس همه به جای «انضباط» با ضاد بنویسند «انظباط» با ظ. از بس این کلمه را غلط مینویسند. همه هم مینویسند: دبستانی و دانشجو و سیاستمدار و حتا روزنامهنگار و نویسنده. عجیب اینکه «انضباط» مسئلهی تاریخی و ملی هر ایرانی بوده و هست؛ نکند یادمان رفته شمشیر نمرهی انضباط را که از کلاس اول دبستان بالای سرمان بلند شد و تا دوران … ادامه
یک برنامهی رادیویی یا تلویزیونی فرهنگی یا هنری وقتی چندین سال دوام میآورد، دیگر فقط یک برنامه نیست؛ تبدیل میشود به یک نهاد. و صداوسیما چه راحت بنیان یک نهاد را با تعطیلی آن متلاشی میکند. در کمتر از یک هفته، خبر تعطیل شدن سه برنامهی رادیویی و تلویزیونی منتشر شد. نخست برنامهی تلویزیونی «رادیو هفت» بعد از ۵ سال پخش زندهی شبانه. این برنامه که هر شب با مجریای متفاوت پخش میشد چه داشت؟ موسیقی آرام، قصهخوانی، گفتوگو در … ادامه