روانشناسی و هنر
انگار این یک واقعیتِ گریزناپذیر است که در فضای سیاسی حاکم بر مطبوعات، تنها راهِ بقا، پیش رفتن به سمتِ انتشار هفتهنامه و ماهنامه است، به جای روزنامههای دستـوـپاـشکستهای که زندگی آنها هم به اندک جوهر خودکار یک قاضی بند است! بهترین مثالِ نوظهور ممکن، هفتهنامهی «شهروند امروز» که بیشک با آن آشنا هستید. اما امروز روی دکهی مطبوعات، نخستین شماره از ماهنامهی «روانشناسی و هنر» را دیدم. پیشتر، علیرضا محمودی ایرانمهر حرفش را زده بود، و دیدن خودِ نشریه … ادامه