چندان اهل بازیهای وبلاگی نیستم، ولی وقتی نویسندگان دو دوبلاگ ملکوت و نامههای سوشیانت هزارم، دعوتم کرده باشند، ناگزیرم، چند خطی بنویسم، از تأثیرگذارترینها بر من و زندگیام. خوب است که قرار نیست تأثیرگذارترینها لزوماً آدم باشند. و برای خودم هم عجیب است که آدمهای چندانی بر من و زندگیام تأثیر شگرفی نگذاشتهاند، چه رسد به این که بزرگان و نوابغی باشند چون حافظ و فروغ و سروش و مهرجویی و عمر خیام و دیگران. شاید به این دلیل که … ادامه
رمان «بادبادکباز» را، اگر تا کنون نخواندهاید، بعید است نامش را نشنیده باشید؛ نخستین رمان خالد حسینی، پزشک و نویسندهی افغان که حدود ۲۶ سال است در امریکا زندگی میکند و رماناش که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد، افزون بر فروش چند میلیونی در امریکا، تا کنون در بیش از ۳۵ کشور دنیا، از جمله ایران، ترجمه و منتشر شده است. بادبادکباز داستان سرراستِ دو پسرک است به نام امیر و حسن، که در کنار هم در کابل، بزرگ میشوند. … ادامه
امشب دیگر میشود گفت که جایزهی «روزی روزگاری» رسماً به دنیا آمد. سابقهی جایزهی یلدا که مدیا کاشیگر دبیر آن بود، نشان داده بود که پای او اگر وسط باشد، مراسم جایزه حتماً شیک و جشنوار برگزار میشود، که امشب هم شد؛ حتا اگر این جایزهی ادبی، هدیهی نقدی نداشته باشد و لقبِ گرانترین جایزهی ادبی مستقل ایران را که یلدا داشت، از دست بدهد. راست این است که در وانفسای فضای بستهی فرهنگی، هنری و ادبی؛ و خصوصاً ممیزی شدید … ادامه
حسین سناپور: حالا که یعقوب یادعلی بعد از چهل و چند روز بازداشت ناموجه، بهطور موقت و تا زمان دادگاهاش آزاد شده، میشود انگار جدای از فرد او، به زمینهها و ریشههای سوتفاهمی پرداخت که دربارهی داستان و احتمال توهین آن به دیگران وجود دارد. چون چنین سوتفاهمی که دربارهی «آداب بیقراری» یادعلی، یا زمانی دورتر دربارهی فیلم «شوکران» افخمی، و باز زمانی خیلی دورتر (حدود ۱۵ سال پیش) برای «سیاسنبو»ی محمدرضا صفدری پیش آمد، جنبههای فرهنگی و اجتماعی قابل … ادامه
نسبت ذهن و زندگی من با ادبیات، موسیقی و سینما این گونه است: ادبیات مرا به جلو میراند، موسیقی مرا سرپا نگه میدارد و، با سینما استراحت میکنم. موسیقی متفاوتِ محسن نامجو برای من حدِ فاصل میان ادبیات و موسیقی است؛ و شاید همین باشد دلیل این که در کنار گوشکردنهای همیشگیِ انواع سنتی و کلاسیک و مدرن، برای گوش کردن به برخی آثار نامجو فرصت و موقعیتِ جداگانهای را فراهم میکنم؛ در حالی که خود نامجو، آن چه را … ادامه
فعلاً کوتاه مینویسم که: یعقوب یادعلی که به دلیل داستانهایش، بیش از ۴۰ روز در یاسوج زندانی بود، ۴ روز پس از رسانهای شدن خبر بازداشتاش، امروز آزاد شد و پروندهاش نیز به تهران منتقل خواهد شد. قاضی پرونده در یاسوج، امروز صبح، برای او قرار کفالت صادر کرد و اعلام کرد که پروندهی این داستاننویس، به تهران منتقل خواهد شد. تا ساعتی دیگر مخلفاتِ تلخ و شیرین خبر را در اینجا مینویسم. پینوشت:محمدحسن شهسواری و من، حالا میتوانیم پس از چهل روز … ادامه
یعقوب یادعلی، داستاننویس، حدود چهل روز است که به دلیل بخشهایی از رمانش «آداب بیقراری» و یکی دو دیالوگ از مجموعهداستان نخستاش «حالتها در حیاط»، در یاسوج زندانیست. اتهام او نشر اکاذیب، توهین و افتراست و دادگاه یاسوج، او را از ۲۴ اسفند ۸۵ (در تمام ایام نوروز تا اکنون) به شکل غیرقانونی بازداشت کرده است. این نخستین بار است که یک داستاننویس، به دلیل بخشهایی از «داستانهای چاپشدهاش»، پیش از محاکمه، به «زندان» افتاده است. به دلیل شرایط خاصی … ادامه
از اواسط اردیبهشت امسال، محمدحسن شهسواری، دو دورهی آموزشی داستان کوتاه و رمان را به شکل کارگاهی، در شهر کتاب مرکزی تدریس میکند: کارگاه داستان کوتاه، در ۱۰ جلسه، روزهای پنجشنبه، از ساعت ۱۰ تا ۱۲، و کارگاه رمان به مدت یک سال، هر هفته، پنجشنبهها از ساعت ۱۴ تا ۱۶. در کارگاه رمان، او سعی میکند نگارش رمان کلاسیک را که در سه پرده روایت میشود، آموزش دهد، و چون هنرجویان مکلف به نگارش هستند و شهسواری در هر … ادامه