“عصبانی نشوید، حال خودم هم دارد بههم میخورد از این «نیم‌فاصله». درباره‌ی موضوع دیگری میخواهم بنویسم، درباره‌ی «قابیل» که یکساله شده و فاصلهاش تا پیامبری در نشریات ادبی اینترنتی آنقدر کم است که ترجیح دادم بگویم «نیم‌فاصله». و اما قابیل: هر اندازه که یوسف علیخانی در «شیوه»ی وبلاگنویسیاش به خطا رفت و غیرموفق نمود، با قابیل نه تنها از گذشتهی خود پشیمانی ابراز کرد که بسیار جبران کرد کاستیها را، بهخصوص پر کرد جای یک جای خالی بزرگ را که … ادامه
رمان «همنام» جومپا لاهیری را در شرایط ناجوری خواندم؛ درست وقتی که یک موجود نیم‌متری تازه وارد زندگی‌ام شده بود و هنوز در آستانه‌ی گذار به نظم جدید زندگی‌ام ایستاده بودم؛ متحیر و مضطرب. امیرمهدی عزیز، مترجم همنام که فهمید دارم رمان را تکه پاره می‌خوانم، گله‌مند شد. یادم است روزی نظر محمدحسن را درباره‌ی رمانی خارجی پرسیدم که ویراستاری دشوارش با من بود. قیافه‌اش ناگهان برافروخته شد و گفت: “شما ویراستارها هم شده‌اید مثل مترجم‌ها؟ چرا نسبت به کتاب … ادامه
نزدیک بود ذوق‌مرگ شوم وقتی امروز توی ماشین، صدای علی بیات را از رادیو پیام شنیدم که داشت با قدرت می‌خواند «به کجا می‌روی ای تازه‌تر از صبح بهاران». تازه رفته بودم دفتر شبکه‌ی پیام و قرار بود آلبوم «صبح، بهار، باران» را که آفریده‌ی امیرحسین سام است، ببرم برای آقای جهانی، مدیر شبکه تا خودش آن را بفرستد برای شورای مربوطه در مرکز موسیقی صدا و سیما برای گرفتن دستور پخش. پیش‌دستی شورا ذوق‌زده‌ام کرد. امیرحسین سام روزهای عید … ادامه
“بعضی‌ها از آنقدر چیپ کاهلانه و از سر تفنن برخورد می‌کنند که وبلاگ‌شان نهایتا می‌شود یک چت‌روم ابتدایی چندنفره‌ی بی‌خاصیت، یا به تعبیر یکی از دوستانم «وبلاگ» را با «وبلاس» اشتباه می‌گیرند و «لاگیدن» را با «لاسیدن»! برخی دیگر هم از آن طرف پشت‌بام می‌افتند و از زبان و روایتی استفاده می‌کنند که به دلیل خشکی و غیرمنعطف بودن، کم‌ترین ظرفیتی برای بروز هویت فردی‌شان در وبلاگ ندارد.” این کلام بسیار نغز پرمغز مثل‌گز جمله‌ای‌ست از بخش دوم گفت‌وگوی اسدالله … ادامه
یا چگونه یاد گرفتم در یک «پذیرایی» لخت و بیقواره که اگر قلقل قابلمه روی گاز که از آن بخار بلند میشد، نبود، گمان میکردم ذیروحی آنجا زندگی نمیکند، شواهد بازپرسی را کنار هم گذارده، آنها را با اظهارات مظنونین تطبیق داده، پنج حس اصلی را سامان داده، حس ششم را فعال کرده، از تجربیات پیشین استفاده کرده، قضاوتهای شخصی را کنار گذارده و گزارشی متقن و بینقص به مقامات مافوق ارائه دهم.[بخش نخست داستان را این‌جا بخوانید] قسمت چهارصد … ادامه
گفت‌وگوی اسدالله علیمحمدی عزیز را با من در وبلاگش بخوانید؛ درباره‌ی خودم، زندگی‌ام، شغلم، وبلاگ، رسانه، زبان، ابتذال، سیاست، کاندوم، و این که چگونه می‌شود با وبلاگ انقلاب کرد. اگر نظری هم دارید، همان‌جا بنویسید. [لینک]
می‌خوام برم بر همدون، ولی کاری با رمضون ندارم! نخستین جشنواره‌ی دانشجویان وبلاگ‌نویس ایران از فردا در این شهر برگزار می‌شود و من هم درست مثل بیش‌تر کاندیداهای ریاست جمهوری که به‌رغم میل‌شان و به زور و ناراحتی کاندیدا شده‌اند، به‌رغم میلم و گرفتاری‌های بسیار، داوری بخش فرهنگی آن را ـ همراه دو نفر دیگر ـ به عهده گرفته‌ام. قرار است وبلاگ‌های برگزیده را از بین ۵۰ وبلاگ راه‌یافته به بخش نهایی شناسایی کنیم. نمی‌دانم این ۵۰ تا چه‌جوری، با … ادامه
جوالدوزدر خبرچین، خبرگزاری وبلاگ‌شهر نام وبلاگ مرا در میان بیش از یک‌سد وبلاگی آورده‌اند که «مصرانه خواستار آزادی اکبر گنجی هستند.» بنده حضورم را در این سیاهه‌ی بلند و ننگین قویا و شدیدا تکذیب می‌کنم. حقیر نه تنها «مصرانه» خواستار آزادی اکبر گنجی نیستم، و نه تنها «خواستار معمولی» آزادی او هم نیستم، که «مصرانه» خواستار دربند ماندن اویم. اکبر گنجی جایش در همان زندان است و حق بیرون آمدن ندارد. [متن کامل]سرمایه و گنج او جستجوی حقیقت در میان … ادامه