رستم کوی فردوسی سفری است به دنیای کودکی نورالدین زرین‌کلک، تصویرگر و انیماتور برجسته‌ی ایرانی. او روایتی شبه‌واقعی از روزگار کودکی‌اش در خراسان را به داستانی خواندنی بدل کرده و برای آن‌ها تصویر ساخته است. زرین‌کلک سال‌هاست که از ایران کوچیده و در غربت زندگی می‌کند. آقای زرین‌کلک ده کتاب برای کودکان نوشته و تصویرسازی بیش از بیست کتاب را انجام داده است. او مؤسس و مدرّس اولین مدرسه‌ی انیمیشن ایران هم هست. نیم‌قرن پیش در کوچه‌ی تک‌افتاده‌ و تنگ … ادامه

داریوش محمدپور: آدمی‌زاده کشور و وطنش را می‌سازد یا وطن است که آدمی را می‌سازد؟ کدام اولویت دارد: انسان یا خاک؟ آدمی یا زمین؟ ملیت یا عزت؟ جایی در ادبیات و گفتار آدمیان مدرن – فارغ از شرقی یا غربی یا مسلمان یا غیرمسلمان بودن‌شان – این انحراف با مقاصد و اغراض سیاسی و ایدئولوژیک آغاز شد که: «نگویید کشور/انقلاب/نظام برای شما چه کرد است. بگویید شما برای کشور/انقلاب/نظام چه کردید؟» (می‌دانیم که هم جان ف. کندی این حرف را … ادامه

بی‌تا شباهنگ بهمن‌ماه پارسال، بعد از ده یازده ماه کلنجار رفتن با سرطان ریه، در ۴۴سالگی از دنیا رفت و به وصالِ رمانش «کاتوره» نرسید. بی‌تا شباهنگ بیشتر آشنای اهل سینما بود تا اهل ادبیات. نفر اول کنکور هنر بود، فارغ‌التحصیل رشته‌ی طراحی صنعتی از دانشکده‌‌ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران. در چندین فیلم سینمایی دستیار کارگردان و منشی صحنه و همکار فیلمنامه‌نویس بود. اولین داستان‌هایش را در ماهنامه‌ی «هفت» (ابتدا با نام مستعار المیرا شایان) منتشر کرد و مجموعه‌داستانش با … ادامه

رضا شکراللهی: خیلی وقت پیش، کاوه لاجوردی درباره‌ی اصطلاحِ تکیه‌کلام و ریشه‌ی احتمالی آن نوشته بود. می‌خواهم نکته‌ای تکمیلی به آن اضافه کنم به‌قصدِ گسترشِ موضوع تا شاید مقدمه‌ای شود برای بررسی بیشتر و انگیزه‌ برای اظهارنظرِ آن کسان که در این زمینه تخصص و صلاحیتِ علمی دارند. نخست، یادداشتِ کاوه لاجوردی درباره‌ی ریشه‌ی تکیه‌کلام را بخوانید (با اندکی حذف): “نمونه‌ای از تکیه‌کلام را می‌شود در گفتارِ کسانی دید که در صحبت‌شان به شکلی نابجا و با تواترِ زیاد یکی … ادامه

آیا رضا امیرخانی با موضع‌گیری‌های صریح علیه مجمع ناشران انقلاب اسلامی می‌خواهد راهش را از تشکل‌های حاکمیتی برای همیشه جدا کند؟ مرتضی کاردر: «رهش» تازه‌ترین رمان رضا امیرخانی در چند ماهی که از انتشار آن می‌گذرد واکنش‌های زیادی را برانگیخته است؛ از واکنش‌های ستایش‌آمیز روزهای نخست تا واکنش‌های انتقادی مخاطبان وفادار رضا امیرخانی. اما امیرخانی بارها در گفت‌و‌گوها و نوشته‌هایش، واکنش‌های انتقادی به اثر تازه‌اش را سیاسی و برنامه‌ریزی‌شده دانسته و آنها را به یک‌جریان و دیدگاه سیاسی خاص نسبت … ادامه

محمدحسن شهسواری: رمان شب ممکن آخرین کتابی بود که بر اساس تجربه‌ی زیسته نوشتم. متنی انباشته از هفت سال ننوشتن. چکیده‌ی نگاه من به زبان و روایت بر اساس نگاه مسلطِ آن زمان به ادبیات. تلفیق زبانِ مدنظرِ گلشیری با روایت مدنظرِ براهنی. برای همین است که در رمان شب ممکن آن‌قدر در زبان و روایت دخل و تصرف می‌شود و از ریختِ مألوف می‌افتد. تا شنیدم می‌خواهند کتاب صوتی از آن تهیه کنند، بی‌معطلی گفتم خودم می‌خوانم. نه گوینده‌ام و … ادامه