در بخش اولِ مبحث، این موضوع بررسی شد که چهطور گروههای اقلیت و اکثریت رسانههایی مخصوص به خود دارند. حالا از سر حوصله میبینیم داستان کوتاه به عنوان یک شکل ادبی چه سرنوشتی دارد. البته بحث رسانههای اقلیت و اکثریت به همین سادگی و روشنی که مطرح شد نیست. زیرا که جوامع انسانی دارای یک سطح نیستند بلکه سطوح مختلفی وجود دارد که همواره در دل هم زندگی میکنند. از طرف دیگر جامعهی انسانی به گونهایست که اجزا در بیشتر … ادامه
نخست آن که قبلهی عالم ملکوت ایمیلی فرمودند به این کمترین که مجاور بارگاه بودهام و به مجاورت خویش مفتخر. فرموده آن بود این بار که طربستان به نواهای دیگری از موسیقی باختری و خاوری مزین گشته و فقرات آن از ۱۱۰ به ۱۲۴ آهنگ رسیده، مباد که طربستان خوابگرد بینصیب بماند. اطاعت شد امرشان بلادرنگ. ماحصل را میتوانید در ستون استوار سمت چپ صفحه، جستجو کنید و محظوظ شوید. قبلهی عالم این بار دستی هم انداختهاند به گردن افرنگیها … ادامه
وقتی اشک امانم را بریده بود، آرزو کردم بتوانم او را ببخشم اما دیدم نه مادرم اجازه میدهد، نه پدرم، نه تنها برادرم، نه عموی پیرم، نه خانوادههای دوستان از دست رفتهام؛ و نه خودم. نه! او را نمیبخشم؛ نه او را و نه بعدیهای چون او را…
خوابگرد: کلیهی شخصیتها و رویدادهای این داستان (بخش نخست یادداشت) کاملا خیالیست و هرگونه مشابهت با شخصیتها و رویدادهای واقعی کاملا تصادفیست. نویسندهی مهمان: پدرام رضاییزادهسیگارم را که روشن کردم، رانندهی تاکسی به آخر کوچه رسیده بود. چند قدم دورتر از جایی که ایستادهام، درست مقابل در ورودی، گربهی سیاهی با دهان باز کف خیابان افتاده است؛ احتمالا باید از سرما و گرسنگی مرده باشد. اینجا غیر از دختر همسایه که گهگاه برای گربهها غذا میگذارد و الان هم با آن شلوارک … ادامه
فرض کنید شما یک استقلالی -حالا نه دو آتشه- ولی جدی هستید و یا حداقل نسبت به این تیم علاقهی قلبی دارید. حالا باز هم تصور کنید روزی به دوستی که همین احساس را نسبت به پرسپولیس دارد بر میخورید و مثل همیشه خیلی زود دعوای قرمز و آبی میان شما شکل میگیرد. در بحث، شما دلاورانه از خصوصیات مثبت تیمتان دفاع میکنید و به خصوصیات منفی تیم رقیب حمله. برای دوستتان هم همین حالت پیش میآید .یعنی او هم … ادامه
پس از درودی دوباره، آمیخته به سپاسحالا که سالهای زیادی از جنگ ایران و عراق میگذرد، هر روز بیشتر و بهتر میفهمم که واقعا شرایط جنگی دشواری را پشت سر گذاشتیم. همهی امور مملکت از سر تا تهاش به فلاکتبارترین شکل ممکن اداره میشد. هیچ یادتان مانده که تهیهی یک بسته پودر لباسشویی ناقابل چه مصیبتی بود؟! حتا در مناطق جنگی هم اوضاع، دستکمی از شهرها نداشت. نمونهاش آمبولانسهای اتوبوسی بود که عجب چیز مزخرفی بود برای جابهجا کردن زخمیها … ادامه
نویسنده: علی جعفری ساوی مرخصى ساعت هنوز سه و نیم نشده بود که همه انتظار داشتند در بند هر لحظه باز شود و محمود هیکل دراز و لندوکش را کژ و راست کنان داخل کند. با آنکه محمود از همه جوانتر واز همه نامنظم تر بود، نظم و ترتیب خاصى داشت که مىشد همه کارهایش را پیش بینى کرد. اما درست وقتی حساب می کردی او نود و نه در صد چنین کاری خواهد کرد، از همان یک درصد استفاده … ادامه
نویسنده: مازیار نیشابوری مرگ ماروسیای کوچولو به خاطر می آورم، آری به خاطر می آورم. شبی از همین شبهای شهریور ماه بود و باز هم همان باغ رامون. فصل میوه چینی بود و ما همه خسته از کار روزانه بازگشته بودیم تا دمی بیاساییم.اما آنشب کمی حال و هوای طوفانی داشت و ما می ترسیدیم مبادا به میوه های باغ آسیبی برسد، فقط این نبود. اضطراب و دلهره ای غریب وجودمان را فرا گرفته بود. – از آن دلهره هایی … ادامه