فتح‌الله بی‌نیاز در ۶۶ سالگی رفت. به خانواده‌اش وصیت کرده بدون اطلاع‌رسانی به خاکش بسپارند، آن هم در روستایی دورافتاده. نمی‌دانم چرا این وصیت او را به عمق جان درک می‌کنم و همدلی‌ام را تا این حدِ عمیق برمی‌انگیزد. فتح‌الله بی‌نیاز را نمی‌شد دوست نداشت و احترام نکرد، بس که والاطبع بود و سینه‌سوخته‌ی مردم و ادبیات. درد بسیار کشید و رنج بسیار برد. ۱۵ رمان و ۷ مجموعه‌داستان و ۸ کتاب نظری منتشر کرد، اما هیچ از تواضعش، به‌خصوص … ادامه

اشاره: فرقی نمی‌کند از کدام نسل باشیم، کیست که پیوندی شیرین و خاطره‌انگیز با انتشارات امیرکبیر نداشته باشد؟ عبدالرحیم جعفری، بنیانگذار مؤسسه‌ی عظیم امیرکبیر، بعد از ۳۶ سال جنگیدن برای بازپس‌گرفتن فرزندش، در ۹۶ سالگی درگذشت. برای دریافتن آن‌چه بر او گذشت، بهترین کار خواندن کتاب خاطرات او «در جستجوی صبح» است، اما در بزرگ‌داشت نام او، مقاله‌ی سایت تاریخ ایرانی در این باره را در این‌جا می‌آورم برای کسانی که نمی‌دانند بخشی مهم از لذت‌هایی را که از کتاب‌ها برده‌اند، … ادامه

رضا شکراللهی با اشاره به این‌که در حال خفه شدن در سیل غلط‌های املایی هستیم، می‌گوید این موضوع را باید در دل خود مردم و با کمک چهره‌ها و برنامه‌های پرطرفدار و رسانه‌های پرمخاطب حل کرد. این ویراستار در گفت‌وگو با خبرنگار ادبیات خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، درباره‌ی شیوع اشتباه‌های نوشتاری اظهار کرد: بحث بر سر زبان فارسی بحثی‌ ست که دیگر شکل ملال‌انگیز پیدا کرده، اما جالب است که به جای پیشرفت، مدام پسرفت کرده‌ایم. تا زمانی دراز بحث … ادامه

خوابگرد: محمد هاشمی رفسنجانی برادر آیت‌الله هاشمی رفسنجانی در زمان جنگ رئیس صداوسیما بود. آن روزها تعداد کانال‌های تلویزیون دو تا بیشتر نبود که بیشتر از نیمی از شبانه‌روز هم فقط برفک پخش می‌کردند. محمد هاشمی در مصاحبه‌ای تازه از انواع فشارها و سیاست‌گذاری‌های آن روزها خاطراتی را گفته که چند بخش مهم‌تر آن را انتخاب کرده‌ام و در ادامه می‌خوانید. اما پیش از آن، خاطره‌ی خود من از خانم ریاضی [یا نکند خانم ایران شاقول بود؟] این‌که، در زمان موشک‌باران … ادامه

محمدکاظم کاظمی: در این روزها در حال بازنویسی کتاب «شعر پارسی» هستم، کتابی که در سال ۱۳۷۹ نوشته بودم و سال‌ها در همان چاپ اول و به همان شکل به زمین مانده بود. حال می‌بینم که در آن زمان چقدر از قیدهای مطلق‌ساز استفاده کرده‌ام. چیزی که در نگارش این کتاب برایم اکنون آزاردهنده است، این قدر «همه» و «هیچ» و «بیشترین» و «کمترین» است. گویا بر آن بوده‌ام که همه چیز یا باید در حد اعلی باشد و یا … ادامه

یادداشتِ عمر ایلهان، منتقد روزنامه‌ی «زمان» ترکیه کم و بیش با سینمای ایران آشنایی داریم. آثاری که با بودجه‌های کم پای فیلم‌های دندان‌شکنی را امضا می‌زنند. خب در مورد ادبیات مدرن ایران چه؟ راستش را بخواهید من در این مورد چیزی نمی‌دانستم. مهدی یزدانی‌خرم نویسنده‌ی جوانی‌ست که در این اواخر توجه زیادی را به خود جلب کرده و یکی از نامزدانی‌ست که در سال‌های آینده اسمش را بیشتر خواهیم شنید. رمان من منچستریونایتد را دوست دارم این روزها به زبان … ادامه