هومن عباسپور: دکتر میرشمسالدین ادیبسلطانی پزشک، فیلسوف، ریاضیدان، منطقدان، زبانشناس، موسیقیدان، نقاش، مترجم ایرانی است. اینها فقط برخی از مهارتها و القاب اوست، ولی او پیش از هر چیز یک انسان والاست. در زندگیام هیچکس را در توانایی و درک حیرتانگیزتر از او ندیدهام. به قول استاد آذرنگ، ادیبسلطانی استثنای آفرینش است. اولین بار در اوایل … ادامه
هومن عباسپور: سال ۱۳۷۳ بود و تازه با معرفی استاد بهاءالدین خرمشاهی به جمع مؤلفان دانشنامهی ادب فارسی، به سرپرستی حسن انوشه، پیوسته بودم. دفترش نزدیک میدان ابن سینا بود که بهخاطر فرعیهای عجیبوغریبش به میدان «چه کنم؟» مشهورتر است، نزدیک منزل محمدجعفر پوینده بود که گاهی توی خیابان به سلام و احوالپرسی میدیدمش و … ادامه
آنچه مینویسیم، صورت نوشتاری چیزی است که میگوییم، ولو در ذهن. زبان در عرصهی گفتار است که حرکت و بهاصطلاح زندگی میکند. در رابطهی میان نوشتار و گفتار، تأثیرپذیری نوشتار از گفتار در املای کلمهها فقط یک روی سکه است. همان رویی که با گسترش شبکههای مجازی انگار بیشتر به چشم میآید و ناله و … ادامه
هومن عباسپور: هجدهم شهریور استاد دکتر جلال خالقی مطلق، برجستهترین شاهنامهشناس جهان، هشتادساله شد. پژوهشگری که خود آغازگر کارِ خود بود و ادامهی هیچکس نبود. در غربت، یکّه و تنها، بدون برخورداری از حمایتِ نهادها، بیش از چهل سال عمر صرف تصحیح شاهنامه کرد. خالقی انسانی است باوقار، نیکوکار، باشرف، باذوق، صمیمی، معلم، نقدپذیر، خوشبیان، … ادامه
هومن عباسپور: مرداد ۸۲ بود که در «دانشنامهی دانشگستر» هادی غبرایی برای قرارداد ترجمه و ویرایش مقالاتی به دفترمان آمد. مردی نسبتاً تنومند که موهای جوگندمیاش از پشت کمپشت شده بود ولی هنوز بالای سرش تکهای مو مانده بود. پیراهن چهارخانهی درشت سرخابی و شلوار مشکی مخملکبریتی با کفش مشکی نهچندان نو، ولی تمیز. ریش … ادامه
هومن عباسپور: اینجا آبادان است؛ اول شهریور ۱۳۰۸ خورشیدی. امروز، در خانوادهی ناخدا خلفِ بوشهری، آقا نجف دریابندری بهدنیا میآید که با سرِ پرشورَش بعدها به زندان میافتد و به اعدام محکوم شود، ولی با تخفیفِ مجازات در زندان میمانَد و وداع با اسلحه را ترجمه میکند. حالا سالهاست که نجف دریابندری از اسطورههای ترجمه … ادامه
هومن عباسپور: بارها نوویراستاران دربارۀ رسمالخط کلمات از ما میپرسند که مثلاً «کتابخانه» درست است یا «کتابخانه»؟ موضوعِ این یادداشت همین کلمۀ «درست» است که نابجا بهکار میرود. باید بدانیم که «درست» دربرابر «نادرست» قرار میگیرد. در رسمالخط، فقط زمانی میتوانیم بگوییم فلان صورتِ نوشتاری «درست» است که دربرابر صورت یا صورتهای «نادرست» قرار گیرد. … ادامه
دیشب بختِ این را داشتم که در جشن نودوپنجمین زادروز استاد احمد سمیعی گیلانی و در میان جمعی از استادان و همکاران و دوستانم حاضر باشم. احمد سمیعی ۹۵ساله شد و از خوشبختی ما ست که با همهی ریزجثگی، گامهایش هنوز استوار است و با همهی کهنسالی، نگاهش هنوز تیز و قلمش هنوز نویسا و … ادامه