مطلقنگری در نگارش
محمدکاظم کاظمی: در این روزها در حال بازنویسی کتاب «شعر پارسی» هستم، کتابی که در سال ۱۳۷۹ نوشته بودم و سالها در همان چاپ اول و به همان شکل به زمین مانده بود. حال میبینم که در آن زمان چقدر از قیدهای مطلقساز استفاده کردهام. چیزی که در نگارش این کتاب برایم اکنون آزاردهنده است، این قدر «همه» و «هیچ» و «بیشترین» و «کمترین» است. گویا بر آن بودهام که همه چیز یا باید در حد اعلی باشد و یا … ادامه