هادی معصوم‌دوست چند سال پیش داستان «به شیوه‌ی کیان فتوحی» را نوشت که مثل خیلی از رمان‌های دیگر در این سال‌ها، زیر دستان بررسان اداره‌ی سانسور وزارت ارشاد جان به جان‌آفرین تسلیم کرد. چندوچون سقط شدن آن را هم معصوم‌دوست در رنج‌نامه‌ای نوشت و حدود شش ماه پیش در خوابگرد منتشر شد. و شاید شما هم جزو کسانی بودید که با خواندن آن رنج‌نامه بر او تاختید که این همه پی‌گیری و برو و بیا و عذاب و تحقیر در اداره‌ی کتاب ارشاد چرا؟ معصوم‌دوست حالا … ادامه
عکس بچه‌ی خودم نیست مهندس. از اینترنت گرفته‌ام. مال ۲۵ بهمن دو سال پیش است. آن موقع حرف نمی‌زد، ولی الان حتماً زبان می‌ریزد؛ شیرین و بامزه. دو سال گذشته از آن روز. چه خوب که بالأخره از زندان خانگی بیرون آمدید و شما را می‌بینیم. این بچه فقط به اندازه‌ی همین دو سال بزرگ شده، ولی شما دو بزرگوار چه پیر شده‌اید. دست‌تان را پیش از انتخابات که فشردم، این‌قدر لاغر و چروک نبود. جان و جلا داشتید هر … ادامه
وقتی ناصرالدین شاه به تخت نشست، برادرش عباس میرزای نُه‌ساله اگر دخالت سفرای خارج و امیرنظام به میان نمی‌آمد، جان خود را از دست می‌داد یا کور می‌شد. اما با همه‌ی این دخالت‌ها، خانه و اموالش به فرمان شاه غارت شد و خود نیز بیش‌تر عمرش را در تبعید بین‌النهرین یا روسیه گذراند… زیرا شاه از آن می‌ترسید که توطئه‌گران ناشناخته و خیالی این برادرش را به جانشینی او بردارند. مکاتبات میان سفرای خارجی و صدر اعظم ایران به راستی … ادامه
این، گزیده‌ای ست از گزارش خبرگزاری فارس با عنوان «هر چه بر سر این مملکت آمده از کتاب آمده!» که آن را بر اساس مقاله‌ها‌یی در فصلنامه‌ی مطالعات تاریخی و شماره‌ی سیزدهم فصلنامه‌ی بهارستان مجلس تهیه کرده است. [+] … ساواک به میزان زیادی در سانسور سیاسی و کنترل مسائل هنری و ادبی با وزارتخانه اطلاعات و فرهنگ و هنر همکاری داشت. قدغن کردن نمایش فیلم‌ها، نمایشنامه‌ها یا صادر نکردن اجازه‌ی چاپ نوشته‌ها، جزئی از وظایف ساواک بود. به عبارت دیگر، رواج … ادامه
“ایران اول باید وجود پیدا کند تا بر وجودش اثر مترتب شود. وجود داشتن ایران هم، وجود افکار عامه است. وجود افکار عامه بسته به این است که جماعتی ولو قلیل باشند، از روی بی غرضی در خیر مملکت کار بکنند و متفق باشند. اما افسوس، بس که گفتم زبان من فرسود.” محمدعلی فروغی (۱۳۲۱-۱۲۵۴) مترجم، ادیب و سیاست‌مدار مشهور و محبوب، یادداشتی دارد که آن را در پاریس نوشته است. زمانی که با هیئتی به ریاست مشاورالممالک برای شرکت در … ادامه
از داستان‌های بی‌ویرایش امروز (۲۴)نویسنده: ژیلا کرم‌زاده مکوندی هنوز وقت خاموش شدن بند نرسیده بود که زندانبان صدایم زد و گفت: فردا اعزام داری! برای ناراحتی پوستی که برایم پیش آمده بود، دکتر برایم اعزام نوشت. به خانواده چیزی نگفتم. نخواستم بی دلیل ناراحتشان کنم، صبح زودتر از همیشه از خواب برخاستم و آماده رفتن شدم. پالتو سبزم را پوشیدم و به اتاق مدیریت بند رفتم. آن‌جا به وسیله یکی از زندانبان‌ها مورد بازرسی بدنی قرار گرفتم. سپس مرا همراه … ادامه
این روزها همه با این عکس احساس همذات‌پنداری می‌کنند؛ شما چه‌طور؟! [+]
۱ـ با رضا امیرخانی در اندیشه و گرایش سیاسی و به‌خصوص به خاطر وابستگی‌اش به نظام سخت اختلاف دارم. اما همواره به شخصیت فرهنگی او احترام گذاشته‌ام، حتا در دورانی که در سایت «لوح» بر ضدِ اصلاح‌طلبان و روشنفکران نقدهای نیش‌دار و تیز می‌نوشت. صرفاً به این خاطر که تصویری را از که از اصول‌گرایی خود برای دیگران ترسیم کرده، دوست می‌داشتم و پذیرفته بودم. اصول‌گرایی نه که منظورم اصطلاح سیاسی آن باشد؛ اصول‌گرایی برای من یعنی برخورداری از برخی محکمات ذهنی … ادامه