سعید کاویانپور: داستانگو شاعر زندگی است؛ هنرمندی که روزمرگیها، زندگی درونی و بیرونی، رؤیا و واقعیت را به شعری بدل میکند که قافیهی آن را نه کلمات که حوادث میسازند.* رمان ایرانشهر چنین سبک و سیاقی دارد، استعارهای از زندگی واقعی است؛ رؤیای تعریفکردنیِ…
آرمان ریاحی: فرشِ عشایر درشتباف و بدوى است. در عین پیچیدگیِ نقش، ساده است و تأثیری ژرف بر ذهن و روان متمدّن مراجعانِ رواننژند و رنجورِ دکتر فروید میگذاشته است؛ رسوب را از ذهن بیماران پزشک روانکاو میزدوده و آنان را به لایههای نخستین…
رضا شکراللهی: ۱۶ شهریور روزِ وبلاگستانِ فارسی است و حتا آن پلاکِ سردرِ این وبلاگ هم که تاریخ ۱۳۸۱ را فریاد میزند باعث نمیشود احساسِ خاصی داشته باشم! بیشتری باید مالِ سنّ باشد. بچهدار که میشوی، تا یک سال روزگردهایش را هی جشن میگیری.…
سحر سخایی: فکر میکنم پدربزرگ هیچوقت نبخشیدم. پنج سالم بود. بخش بزرگی از روز و شبم را با پدربزرگ و مادربزرگم میگذراندم. والدین مادرم. همانها که حالا قرار بود برای دیدار دختر بزرگشان چند ماهی بروند دانمارک. این طولانیترین نبودنی بود تا آن روز…
آرمان ریاحی: بهعنوان یک «ادبیاتدوست» فکر میکنم یک خوانندهی جدی داستانهایی را میپسندد که تکههایی از خودش را در آن ببیند، و بهعنوان یک «دوستدار تاریخ» عقیده دارم سرگذشت پرهیاهوی ایرانیان در زمان معاصر چیزی جز همان تکههای پراکندهی وجود ما نیست که جز…
صدور حکم ۳۵ ضربه شلاق تعلیقی برای مهیار بهرام اصل، دانشجوی نقاشی، به جرم «توهین» به تهمینه میلانی واکنشهای بسیاری را در جامعه هنری ایران برانگیخته است؛ تعجب گاه توأم با عصبانیت نسبت به اقدام دادگاهی که این حکم را صادر کرده و نیز به نفس…
برادر خورشید، خواهر ماه آرمان ریاحی: فرانکو زفیرلی مهمترین هنرمند باقیمانده از نسل طلایی سینما و تئاتر ایتالیا بود که گاهی رمانتیستی واقعگرا میشد. چه آنکه در مشهورترین فیلمهایش حال و هوای نماها در عین پراحساس بودن، آکنده بود از جزئیاتی که نمیشد آن…
نقل است که روزی پرویز بهرام برای دفاع از متهمی به دادگاه رفته بود و آنجا این دیالوگ را بر زبان آورده بود: «جناب قاضی! خوب به چشمان این مرد نگاه کنید. آیا در نگاهِ این جوان برقِ نگاه یک مجرم را میبینید یا…
تازهترین مجموعهشعری که خواندهام «پلههای لرزانِ یوسفآباد» بیتا ملکوتی است. میانهی چندان خوشی با شعرِ امروز ندارم، اما برخی شعرهای بیتا ملکوتی گیرم انداختند. من، بهعنوانِ مخاطب، شیفتهی روایتام در شعر. عاشقِ اینکه کلمهها تصویرهای تازه بسازند، گاهی بو بدهند یا طعمی زیرِ زبان…
هومن عباسپور: دکتر میرشمسالدین ادیبسلطانی پزشک، فیلسوف، ریاضیدان، منطقدان، زبانشناس، موسیقیدان، نقاش، مترجم ایرانی است. اینها فقط برخی از مهارتها و القاب اوست، ولی او پیش از هر چیز یک انسان والاست. در زندگیام هیچکس را در توانایی و درک حیرتانگیزتر از او ندیدهام. به…
آقای حنیف در این یادداشت که در «جهان کتاب» منتشر شده، به نقد مفصل و منفی کامران سپهران بر کتاب «بومیسازی رئالیسم جادویی در ایران» پاسخ داده است.
