آرمان ریاحی: نمیدانم آیا استیون هاوکینگ هیچوقت به بدیل سینمایی خود در فیلم «دکتر استرنجلاو» با بازی تابناک پیتر سلرز فکر کرده بود یا نه. همان دانشمند معلولی که در سکانسی کوتاه از شاهکار استنلی کوبریک، با نام دوّم و عجیب «چگونه یاد گرفتم از نگرانی دست بردارم و بمب را دوست بدارم»، ناگهان ظهور کرد … ادامه
آرمان ریاحی: اینکه بگوییم یا بنویسیم «فارسی شکر است»، به تنهایی دردی از رنجهاى این زبان قدرتمند نمیکاهد. این جملهی خبری الزامهایی با خود به همراه میآورَد که مجبور میشویم قاعدههایش را هم بشناسیم و بهشان دهانکجی نکنیم. فارسی را فارس زبانها نوشتهاند و با آن سخن گفتهاند. همانها این «عروس هزارساله» را تا اینجا … ادامه
رضا شکراللهی: هم جری لوئیس آنقدر پیر بود بههنگام مرگ و هم نسل ما آنقدر پا به سن گذاشته که خبر درگذشت او جز بر دل شماری از ما غبار غم ننشاند. غم که نه، تلنگری برای افتادن در تونل زمان و بازگشتِ آنی به دورانی نوستالژیک که به هزار سال قبل میماند. دورانی که … ادامه
وقتى در چنین روزی از سال ١٩٨٣ (سوّم مارس) «ژرژ رمى» معروف به هرژه از دنیا رفت، با داستانها و مخلوقات دوستداشتنىاش دنیایی را به یادگار گذاشت که پیش از آن وجود نداشت. میگویند هرژه در اواخر عمر از مخلوقش، تنتن، زده شده بود و حتا نقاشیهایی میکشید تا تنفرش را از تن تن بروز بدهد! با … ادامه
آرمان ریاحی: سالها سال پیش، تهران جایی بود که آب و هوای کوهپایهایاش جان میداد برای ییلاق بزرگان و نجیبان و اشراف، که نهرهای زیبا داشت و هوای روحافزا و شکارگاههای مبسوط و… وقتی یک شاه جهانگیرِ جهانسوز عزم کرد که این جا را دارالخلافهی خود قرار دهد، هیچکس فکرش را هم نمیکرد که سالها … ادامه
آرمان ریاحی: ١ـ برخی اعتقاد دارند که سرنوشت هر کسی را خوی و سرشت او رقم میزند. بسیاری هم باورشان این است که سرشت و شخصیّت انسان در مواجهه با پیشامدها و تجربههایی که از سر میگذراند شکل میگیرد. میتوان این گزارهها را به تاریخ و سرگذشت یک جامعه و یک ملّت تعمیم داد و از … ادامه
آرمان ریاحی: فروغ فرخزاد (زادهی ۱۳۱۳ و درگذشتهی ۲۴ بهمن ۱۳۴۵)، حتماً گوهرهایی در درون خود پنهان داشت. او در طول سالیان درازِ پس از مرگش، به مرور تبدیل شده به شخصیتی نیمافسانهای که هوادارانش در شمار نمیگنجند. اقبالش بلند بود که نسلهایی که زمان و روزگار او را درک نکردهاند، او را ستایش میکنند … ادامه