میروم و همه را برای پوران میگویم اگر تنها باشد. نباشد مهلتش نمیدهم. قبل از گفتن اما خودم باید بفهمم. باید آنقدر دوره کنم بلکه یک رشته، یک نوار نهفته بیابم اگر باشد و بشود این تصاویر خرده پاشیده، این زمانهای پر از حفره را بند هم کنم و سردرآورم از آنچه اینهمه بر تنم … ادامه
به جز آن چهار پیرمرد، چند دختر و پسر هم توی پارک فرشته بودند و از نگاهشان میشد حدس زد منتظرند آنها زودتر شرشان را کم کنند. پیرمردها همگی کت و شلوار پوشیده بودند، با پالتو و کلاه و شال گردن. ولی باز هم سوز سرما میزد به جانشان. با قدمهای کوتاه روی سنگفرش پارک … ادامه
بدترین چیز این است که ناگهان خبر بدی بشنوی و بدتر از آن این است که دهها هزار کیلومتر را از آن سر دنیا با هواپیما و ماشین گز کنی و بیایی تا این خبر بد را بدهی به کسی که منتظر خبر خوب است. این دقیقا همان کاری است که پاییز سال گذشته قرار … ادامه
دیگر هیچ کاری از دست من ساخته نبود. فرامرز آمد صندلی عقب ماشین درست کنار دست من نشست و از آن طرف یوسف خان هم که یک ربع تمام توی ظل آفتاب داد زده بود “انقلاب” و گلوی خودش را جر داده بود، با لنگ عرقهای پیشانیاش را خشک کرد و همان را پرید پشت … ادامه
ردیف سایهی درختان پیادهرو را خطکشی کرده و هیبتی یافته مثل کرکرهای بزرگ و نیمهباز که منظرهی بیرون را به پازلی با قطعات ناکامل بدل کرده. نمیدانم شاید اگر کسی این کرکره را کنار بزند تصویر حقیقتِ کرهی خاکی بالاخره خودش را نشانمان بدهد. حقیقتی که طی تمام این سالها فقط از یک قانون پیروی … ادامه
از وقتی احد ترخیص شد، بهداری بدون سرباز ماند. در به در دنبال کسی میگشتند که از دارو و این جور چیزها سر در بیاورد. از گوراب تا دهلران راهی نبود، ولی آمبولانس پادگان تا روشن بشود نصف روز گذشته بود. پادگان که نه، منطقهای عملیاتی توی بیابانی بی آب و علف که فقط گردان … ادامه
میدان آزادیِ شاهرود یکی از میدانهای شمالی شهر است. میدانیست مستطیلیشکل که به جای عرضِ مستطیل، دو نیمدایره دارد. وسط میدان را چند باغچهی طولی کشیدهاند با پیادهروهای میانِ باغچهها و نیمکتهای کنار پیادهروها. درست در میانِ میدان، رستورانی شیشهای و گرد قرار دارد که به غیر از سالن، پشتبامی دارد برای بهار و تابستان. … ادامه
از توی گوشِ مسعود، با شکل بیضی و همهی نرمیاش، پوست درخت بیرون کشیدند. یک تکه پوست قهوهای درخت که بیشتر به زردی میزد تا رنگ درخت. مسعود بین همکلاسیهایش نشسته بود، روی یک سکوی کوتاه، کنار دیوار جهاد دانشگاهی که جای همیشگیشان بود و فاصلهی بین کلاسها را آنجا لش میکردند، همان جایی که … ادامه