۱ـ این را قبلاً هم جایی نوشتهام که برخی هنرمندانِ سترگ و بشکوه از همان روزهای اول که نامشان را میشنوی و با آثارشان آشنا میشوی پیرند و گویی کهنسال. سالها میگذرد و تو بزرگ و بزرگتر میشوی و سنوسالدارتر، اما آنان همچنان همانگونه کهنسالاند که بودهاند و انگار پیرتر نمیشوند. هوشنگ ابتهاج یا همان … ادامه
درخشش ابدیِ یک ذهنِ زیبا این نوشتار بهقلم دکتر پرتو مهدیفر گذری است کوتاه بر زندگی ایران درودیدر قالب کهنالگوها (آرکیتایپ)های سفر قهرمان و فرایند تفرّد از میان انبوه ظرفیتهای تحققنایافته در جوامع بشری، معدود افرادی قادر به عبور از مرزهای زیستِ عمومی و تحققِ «فردیت» خویش هستند؛ کسانی که خود بخشی از راهحلهای جهاناند … ادامه
پرتو شریعتمداری: در آغاز کلمه بود. ماسک نبود. پیدا نمیشد؛ در آغاز پیدایش کووید. در داروخانهها و فروشگاهها که سراغش را میگرفتی، میشنیدی که «تمام شده. شاید اگر صبح خیلی زود آمده بودید میشد بخرید. حالا معلوم نیست کی بیاید». در خیابان صفهای طولانی مردمی درمانده را میدیدی که با شال گردن و دستمال کاغذی … ادامه
میکیس تئودوراکیس در حدفاصل عشق و سیاست آرمان ریاحی: میکیس تئودوراکیس (۱۹۲۵ – ۲۰۲۱) زندگی پرماجرایی داشت. او در زمانهای میزیست که سیاست روی خشن خود را با ایدئولوژیهای فراگیر در پهنهی تمدن بشری گسترده بود و آدمیان نه فقط بر سر مناعِ کمیابِ ثروت و قدرت که برای اعتقادشان جان میدادند و جان میستاندند، … ادامه
آریامن احمدی: چه کسی میتواند از یاد برده باشد روزی که خرمشهر آزاد شد، تابلوِ «به خرمشهر خوش آمدید» را با تابلوی «به خرمشهر خوش آمدید، جمعیت: ۳۶ میلیون نفر» عوض کردند! و امروز خوزستان، مثل آن سالهای جنگ، ۸۳ میلیون نفر شده است. پس از چهار دهه، خوزستان از ناکارآمدیِ مدیران و مسئولان جمهوری … ادامه
بازدید از نمایشگاه «میلان کوندرا: نوستالژی اروپا» «من پاریس زندگی میکردم و هر دوشنبه برای کلاسهای ایتالیاییام [به دانشگاه شهر رن در غرب فرانسه] در رفتوآمد بودم. میلان کوندرا در ایستگاه قطار منتظر من بود و مرا برای ناهار به خانهاش میبرد. ورا [همسر کوندرا] غذاهای چکی با دانههای خشخاش میپخت. دیوارهای گرد آپارتمانشان با … ادامه
رضا شکراللهی: فضانوردان از فضا که برمیگردند، تا رسیدن به زندگی عادی چند ماهی درگیر عوارضی میشوند که خودِ من هیچ تصوری از آن تا چندی پیش نداشتم. مثلاً وقتی به زمین برمیگردند و بدنشان دوباره در معرضِ جاذبه قرار میگیرد، رگهای خونی در پاهایشان که در بیجاذبگی فضا تنبل و ضعیف شده، توانِ بازگرداندنِ … ادامه
هشدار: در این یادداشت سکانسِ آخرِ فیلمِ یدو تعریف میشود. رضا شکراللهی: فردای روزی که فیلم «یدو» شش سیمرغ جشنوارهی فیلم فجر را گرفت، نویسندهی داستانی که فیلمنامهی «یدو» از آن اقتباس شده، دربارهی این فیلم گفت «در مجموع فیلم خوبی بود، اما دلیل منطقیای ندارد که پایان فیلم آنطور باشد. به نظر من این … ادامه