رضا شکراللهی: نمی‌دانم اگر محمدرضا لطفی زنده بود و محمد معتمدی ازش می‌پرسید بروم آلبوم تازه‌ام را در «سازمان اوج» درآورم یا نه، لطفی به او چه می‌گفت. این را هم نمی‌دانم که اگر لطفی الان زنده بود، آیا اصلاً محمد معتمدی را می‌پذیرفت تا راه به او بنماید یا نه. در هر حال، محمد معتمدی آلبومِ «حالا که می‌روی» را با حمایتِ «مرکز مأوا» که زیرمجموعه‌ی «سازمان اوج» است منتشر کرده. ده سال پیش که محمد معتمدیِ آن موقع … ادامه
عامه‌پسند؛ شکِ دشوار یا ایمانِ آسان؟ سحر سخایی: عامه‌پسند واژه‌ای پربسامد و از ریخت‌افتاده است. پربسامد است چون از متونِ مکتبِ فرانکفورت تا مقالاتِ ادبی و موسیقایی و سینمایی را دربرمی‌گیرد، و از ریخت‌افتاده است چراکه بنا به نظر و مصادیقِ موردنظرِ به‌کاربرنده‌اش تغییرِ معنا می‌دهد. گاهی عامه‌پسند به‌معنای هنر یا اثری سطحی و مبتذل است که تلاش می‌کند آن‌چه را می‌خواهد بگوید به‌روشنی در اختیارِ مخاطب قرار دهد. همین‌جاهاست که صدای آدورنوی فیلسوف درمی‌آید که این ساده‌کردنِ مفاهیم و … ادامه
آرمان ریاحی: بیزززز! یک صدای آشنا برای بیننده‌های یک مسابقه‌ی بسیار بسیار مشهورِ تلویزیونی با مخاطبانِ انبوهِ جهانی. آیا این‌جا شاهد شگفت‌زدگی «سایمون کاول» یا جیغ‌های هیجان‌زده‌ی «تیرا بنکس» خواهیم بود؟ نه! در این‌جا، یعنی در برنامه‌ی عصر جدید شبکه‌ی سوم سیما، امین حیایی لبخندهای یک‌وریِ همیشگی‌اش را تحویل‌مان می‌دهد و رؤیا نونهالی در کسوتِ یک بانوی سیاه‌پوش با تکنیک‌های ناب بازیگری‌اش به شرکت‌کننده، ابراز ترّحم مى‌کند یا خشنودی‌اش را نشان می‌دهد. و یک تازه‌وارد در برنامه‌ی عصر جدید که ظاهراً … ادامه
رضا شکراللهی: خطِ فارسی کم بیمار است و دچارِ تشتّتِ ذاتی و عرضی، بی‌دقتیِ مؤلفانِ کتاب‌های درسی هم گاهی می‌شود قوزٌ علی قوز. در صفحه‌ی ۵۵ کتابِ نگارشِ فارسیِ پایه‌ی هشتم نوشته‌اند قاعده این است که هرگاه بخش دوم کلمه‌های ترکیبی با نشانه‌ی «آ» شروع شود، فاصله از میان دو بخش برداشته و علامت مد حذف می‌شود. پس «پیش آهنگ» را می‌نویسیم «پیشاهنگ». حالا من چه بگویم به دانش‌آموزی که از من می‌پرسد پس چرا «دانش‌آموز» را نباید «دانشاموز» بنویسیم؟ … ادامه
در این سلسله‌روایت از چهل سال موسیقی پس از انقلاب، سحر سخایی، نویسنده و آهنگساز، در پی کشف و روایتِ موجزِ روحِ زمانه‌ی هر سال از دلِ یک اثر یا آلبومِ موسیقی است؛ هر روز یک اثر به‌نمایندگی از یک سال. روایتِ سال‌های ۱۳۵۸ تا ۱۳۸۸ را در چهار بخش می‌توانید در این لینک (روایت چهل سال موسیقی) بیابید و بخوانید. بخشِ آخر شامل سال‌های ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۶ است به‌اضافه‌ی روایتِ موسیقیِ سال ۱۳۵۷، که نسخه‌ی کاملِ بی‌حذف و تعدیلِ … ادامه
رضا شکراللهی: چندین ماهِ پیش یادداشتی را از کاوه لاجوردی در خوابگرد بازنشر کردم درباره‌ی این‌که کسره یا نشانه‌ی اضافه را بنویسیم یا نه. آن یادداشت حاویِ نکاتی بود در موردِ استدلالی که معمولاً بر ضدِ نوشتنِ این نشانه طرح می‌شود. برخی مخالفت‌ها از ناحیه‌ی اهلِ فن است و بسیارِ آن‌ها از جانبِ کسانی که اهلِ فن نیستند، تا آن حد که حتا متوجه نیستند کسره نشانه‌ی اضافه است نه آن‌گونه که می‌پندارند در زمره‌ی «اعراب‌گذاری». طرفه آن‌که، در برابرِ … ادامه
(حماسه‌ی کولی ـ فردی مرکوری) رضا شکراللهی: کسانی که به فردی مرکوری تعلق‌خاطر دارند و پاره‌هایی از زندگی‌شان با زنگ صدای او رنگ خاطرات شخصی گرفته، راپسودی بوهمی را باید دو بار تماشا کنند. ارزش دو بار تماشا هم دارد الحقّ. راپسودی بوهمی در تماشای اول: سحرانگیز است روایتی یکپارچه و تقریباً کامل از آن‌چه، به‌شدت تکه‌وپاره، از زندگی و کنسرت‌های افسانه‌وار فردی مرکوری شنیده بوده‌ایم و خوانده بودیم. یک جالی خالی را پر می‌کند. یک جای خالی بزرگ را. ضیافتی … ادامه
بازخوانی تاریخ چهل‌ساله‌ی فرهنگ و هنر در چهل روز. روایت موسیقایی این چهل سال بر عهده‌ی سحر سخایی، نویسنده و آهنگساز، است که در پی کشف و روایتِ موجزِ روح زمانه‌ی هر سال از دل یک اثر یا آلبوم موسیقی است؛ هر روز یک اثر به‌نمایندگی از یک سال. روایت سال‌های ۱۳۵۸ تا ۱۳۷۷را می‌توانید در این لینک (روایت چهل سال موسیقی) بیابید و بخوانید. ۱۱ شماره‌ی بعدی (۱۳۷۸ تا ۱۳۸۸) هم در ادامه در دسترس شماست. بودا، تابستان و آزادی سال … ادامه