این دو بند از مقدمهی دهخدا بر لغتنامهاش، دربارهی لغات عامیانه ، را میگذارم اینجا برای آنان که همواره چوبِ لغتنامهی دهخدا در دست دارند و تا کسی از کلمه یا اصطلاحی عامیانه حرف میزند، آن را بر سرش میکوبند که نخیر، در دهخدا این کلمه چنین است و چنان است و اصلاً در دهخدا نیست و لغات عامیانه اصلاً یعنی چه و دور باش، دور باش! لغات عامیانه «عامه همیشه واضعین لغتاند، مفاهیمی را درک میکنند و الفاظی در … ادامه
نازنین خلیلیپور: در دنیای فانتزی کودکانه، اولین معنایی که از «بسته» به ذهنم میرسید هدیه بود. «بسته» را چیزی شگفتانگیز تلقی میکردم که درون آن چیزی شگفتانگیزتر قرار داشت و برای اینکه کسی نبیندش، در جعبه یا پوششی پیچیده شده بود. «بستهی پستی» هم همین حسوحال را داشت و کمتر از هدیهی شگفتانگیز نبود و تا وقتی بازش نمیکردم همچنان ذوقوشوق داشتم. در عالم بچگی هر چیزی که از داخلِ کاغذ کادو بیرون میآمد برایم جذبه داشت. محتویات بسته زیاد … ادامه
رستم کوی فردوسی سفری است به دنیای کودکی نورالدین زرینکلک، تصویرگر و انیماتور برجستهی ایرانی. او روایتی شبهواقعی از روزگار کودکیاش در خراسان را به داستانی خواندنی بدل کرده و برای آنها تصویر ساخته است. زرینکلک سالهاست که از ایران کوچیده و در غربت زندگی میکند. آقای زرینکلک ده کتاب برای کودکان نوشته و تصویرسازی بیش از بیست کتاب را انجام داده است. او مؤسس و مدرّس اولین مدرسهی انیمیشن ایران هم هست. نیمقرن پیش در کوچهی تکافتاده و تنگ … ادامه
داریوش محمدپور: آدمیزاده کشور و وطنش را میسازد یا وطن است که آدمی را میسازد؟ کدام اولویت دارد: انسان یا خاک؟ آدمی یا زمین؟ ملیت یا عزت؟ جایی در ادبیات و گفتار آدمیان مدرن – فارغ از شرقی یا غربی یا مسلمان یا غیرمسلمان بودنشان – این انحراف با مقاصد و اغراض سیاسی و ایدئولوژیک آغاز شد که: «نگویید کشور/انقلاب/نظام برای شما چه کرد است. بگویید شما برای کشور/انقلاب/نظام چه کردید؟» (میدانیم که هم جان ف. کندی این حرف را … ادامه
بیتا شباهنگ بهمنماه پارسال، بعد از ده یازده ماه کلنجار رفتن با سرطان ریه، در ۴۴سالگی از دنیا رفت و به وصالِ رمانش «کاتوره» نرسید. بیتا شباهنگ بیشتر آشنای اهل سینما بود تا اهل ادبیات. نفر اول کنکور هنر بود، فارغالتحصیل رشتهی طراحی صنعتی از دانشکدهی هنرهای زیبای دانشگاه تهران. در چندین فیلم سینمایی دستیار کارگردان و منشی صحنه و همکار فیلمنامهنویس بود. اولین داستانهایش را در ماهنامهی «هفت» (ابتدا با نام مستعار المیرا شایان) منتشر کرد و مجموعهداستانش با … ادامه
رضا شکراللهی: خیلی مهم است که رادیو صدای مردم باشد، حتا صدای «ای بمیرید»ِ مردم از زبان گویندهی یک برنامه خطاب به برخی برَندبازانِ خوبژن. از آن مهمتر و واجبتر اما، «صادق بودن» با مردم است. فایل صوتیِ کوتاهی که دارد دستبهدست میشود از قطع شدن صدای گوینده در برنامهی زندهی رادیو ـ وقتی که عصبانی میشود و نفرین میکند ـ برای من که سالها در رادیو کار کردهام شکبرانگیز بود. یادم نمیآید در هیچ برنامهای ـ تأکید میکنم، در … ادامه
مراسم رونمایی و جشن امضای مجموعهی بزرگ بهترین نویسندگان ایران روز شنبه ۲۰ مردادماه در شهرکتاب مرکزی تهران برگزار میشود. مجموعهی بهترین نویسندگان ایران در راستای پاسداشت نیمقرن تلاش نویسندگان ایرانی در زمینهی ادبیات کودک و نوجوان تلاش کرده است بهترین داستانها را از بهترین نویسندگان ایرانی در قالبی فاخر و با همکاری تصویرگران شاخص ایرانی گرد هم بیاورد. این مجموعه به سردبیری محمود برآبادی بر آن است که راهنمایی برای کودکان و خانوادههای فارسیزبان مهیا کند تا با آثار برجستهی … ادامه
رضا شکراللهی: خیلی وقت پیش، کاوه لاجوردی دربارهی اصطلاحِ تکیهکلام و ریشهی احتمالی آن نوشته بود. میخواهم نکتهای تکمیلی به آن اضافه کنم بهقصدِ گسترشِ موضوع تا شاید مقدمهای شود برای بررسی بیشتر و انگیزه برای اظهارنظرِ آن کسان که در این زمینه تخصص و صلاحیتِ علمی دارند. نخست، یادداشتِ کاوه لاجوردی دربارهی ریشهی تکیهکلام را بخوانید (با اندکی حذف): “نمونهای از تکیهکلام را میشود در گفتارِ کسانی دید که در صحبتشان به شکلی نابجا و با تواترِ زیاد یکی … ادامه