میخواهم دربارهی کاپوچینو بنویسم. وبلاگستان فارسی با بحران مخاطب روبهروست. این را هم من میدانم و هم همهیشما. نیازی هم به شاهد و مدرک آوردن نیست. وقتی که لینک یکی از یادداشتهای من از یک سایت سکسی سردرمیآورد و خوابگرد در یک روز نزدیک ۲۰هزار بار بازدید میشود، اما به طور ثابت این رقم حدود ۲ تا ۳ هزار در روز است، معنایش چیست؟ کدام نشریهی الکترونیک است که از شمار بازدیدهایش راضی باشد؟ مگر کم سر و دست میشکنیم … ادامه
[ترتیب داستانها، ترتیب ثبتشده در سایت مسابقه است.] «مردگان» نوشتهی محمدحسین محمدی [متن داستان]همین چند وقت پیش بود که از سر اتفاق داستان «به آنها بگویید مرا نکشند» نوشتهی «پدرو پارامو» را خواندم. روزگاری این داستان برایم حکم یک شاهکار را داشت. مجموعهداستان «دشت مشوش» از پدرو پارامو را سالها پیش «فرشته مولوی» ترجمه کرده است. حال و هوای آن داستان هم چیزی شبیه همین داستان محمدحسین محمدی بود؛ فضا را میگویم که به لحاظ حاکمیت رعبآور مرگ، جان انسان … ادامه
«پرتقال کوکی» شاهکار سینمایی «استنلی کیوبریک» و مثلا فیلم «بیل را بکش» ساختهی «تارانتینو» را چگونه و از چه منظری میشود با هم مقایسه کرد؟ یک مثال داخلی میزنم: فیلم «سیب» سمیرا مخملباف را با چه زاویهدیدی میشود با فیلمی مثل «روزگار ما» رخشان بنیاعتماد سنجید؟ حتما شما هم مثل من با دیدن فیلمهایی مثل «باد ما را خواهد برد» و یا حتا «خانهی دوست کجاست» کیارستمی، به حظی وافر میرسید از شکوه پنهانی که در تقدیس جایگاه «انسانبودن» در … ادامه
نزدیک به ده سال پیش، داستان کوتاه درخشانی خواندم به نام «بعضی از ما دوستمان کالبی را تهدید کرده بودیم». نویسندهاش «دانلد بارتلمی» بود. این اسم خوشآهنگ در ذهن من و دوستانم که ده سال جوانتر از حالا بودیم، حک شد. حالا دیگر همه میدانند که این داستان کوتاه یکی از بهترین داستانهای ترجمه شده از دانلد بارتلمی، نویسندهی پستمدرن آمریکایی در ایران است. اما بهعنوان کتاب، «زندگی شهری» اولین کتاب از این نویسندهی پستمدرن آمریکاییست که توسط «شیوا مقانلو» … ادامه
ملکوت: اگر بخواهید در روزگار معاصر فضایی اینترنتی را بجویید که هم اهل ادب و قلم باشد و هم شدیداً دلبرده و سرسپردهی آرمانهای انقلاب و اسطورههای شخصیشده و جزمی این دو دههی گذشته، حتماً باید این سایت را در صدر همهشان ببینید. بهنظر من لوح، نمونهای است معتدل، بزکشده و فریبنده از روزنامهی کیهان که تمام نیش و زهرهای سیاسیاش در لفافهای ادبی نهان شده است. بگذارید بسیار صریح…[ادامهی متن در ملکوت]
خوابگرد: چهقدر خوب است که تازگیها موضوع «ادبیات داستانی در وب» دارد به بحث گذاشته میشود. پس از میزگردی که با همین عنوان در ایرنا برگزار شد و جناب مدیا کاشیگر و من در آن سخن راندیم، بهنظرم موضوع خیلی قابلبحثتر آمد. گزارش کامل آن نشست را اگر بستهی پستی مدیر واحد پژهش ایرنا ـ که حاوی متن کامل آن است ـ بهدستم برسد، احتمالا در همینجا منتشر خواهم کرد. اما چند روز پیش، در پی همفکری با یکی از … ادامه
خوابگرد: چند روز است که لینک این مقاله از گاردین دربارهی سینمای ایران بین وبگردان دست به دست میشود. این مقاله به موضوع سانسور در سینمای ایران پرداخته و بهنظر میرسد باعث و بانی آن، «بابک پیامی» باشد که پس از سالها زندگی در خارج از ایران، به ایران آمد و پس از ساختن یکی دو فیلم، دوباره از ایران خارج شد. تا جایی که من خبر دارم، بابک پیامی در آخرین کارش و با مجوزی که برای ساخت یک … ادامه
کتاب ماه ادبیات و فلسفه همچنان نشستهای تخصصی ادبی خود را برگزار میکند. موضوع صدوبیستوهفتمین نشست این نشریه، نقد و بررسی آثار «جی. دی. سلینجر» بود که با سخنرانی «مصطفی مستور» و «محمدحسن شهسواری» روز سهشنبه ۱۲ خردادماه ۱۳۸۳ در خانهی کتاب برگزار شد. اگر شما هم مثل من شیفته و مبهوت داستانهای سلینجر هستید، برجستهترین نکات طرحشده در این نشست را بخوانید. مصطفی مستورموقعیت و اعتبار سلینجربدون شک سلینجر یکی از برجستهترین، معتبرترین و در عین حال مشهورترین نویسندگان پس … ادامه