مدیران پرشین‌بلاگ (۷سنگِ دوهفته پیش): …بعد دیدیم که یک‌دفعه یک نفر نـامـه نوشت و نامه سریعا در آی‌تی ایران منعکس شد که «هشدار به مدیران پرشین‌بلاگ». من بررسی کردم و تمام مواردی که ایشان اشاره کرده بودند یا ناشی از این بود که دید مناسبی نسبت به قضیه ندارند یا این‌که به آن عظمت و وسعتی که ایشان می‌خواست قضیه را جلوه بدهد نبود. متاسفانه این موج به این شکل شروع شد و یک عده از وبلاگ‌نویسان به شکلی برخورد … ادامه

درست است که تقریبا هر روز یک یادداشت جدید در این‌جا منتشر می‌شود و لینکده هم دایما درحال به‌روز شدن است، اما چند وقتی‌ست خودم کم‌تر می‌نویسم. دو تا علت دارد؛ یکی این که نویسندگان مهمان خوابگرد، چنان دست به قلم می‌برند که دیگر رویم نمی‌شود هر یادداشتی را به قلم خودم این‌جا بگذارم و در واقع کمی وسواسی شده‌ام. و اما دلیل مهم‌تر این که این‌روزها به کار فرهنگی دیگری مشغول‌ام که در خلال آن تنها فرصت می‌کنم به … ادامه

محمدحسن شهسوارییک سوال بی‌مزه هست که معمولا از نویسنده‌های خیلی بزرگ می‌کنند، وقتی که مثلا بخواهند بفهمند این آقا یا خانم نویسنده‌ی خیلی بزرگ، یا این بزرگِ خیلی نویسنده، با چه رمانی بیش‌تر حال می‌کند. سوال را حتما حدس زده‌اید: “رمان جزیره‌ی تنهایی شما چیست ای آقای خیلی بزرگ یا نویسنده‌ی خانمِ خیلی…”ما هم هی نشستیم تا ببینیم بالاخره یک آدم بامعرفت پیدا می‌شود که این سوال ناقابل را از ما بکند، که نکرد. بعد نزدیک بود به این نتیجه … ادامه

آیا ناتاشا امیری یک اتفاق جوان در قصه‌نویسی‌ست؟ اگر فعلا نیست، می‌تواند باشد. این، نظر شخصی من است. از ناتاشا تنها یک مجموعه قصه منتشر شده به اسم هولا…هولا که همین کتاب اول، خیلی‌ها را مشعوف کرد و لابد خیلی‌ها را هم مغبون! یکی از دوستان پس از خواندن همین مجموعه، به‌طنز می‌گفت که باید از ناتاشا ترسید!قصه‌ی “ما سکوت” از این مجموعه برنده‌ی جایزه‌ی بهترین داستان کوتاه  نشریه‌ی “عصر پنج‌شنبه” شد. “خانه‌ی داستان” هم جایزه‌ی بهترین مجموعه‌ی سال را … ادامه

گفت‌وگوی انتقادی با ناتاشا امیریمحمدحسن شهسواری من البته از گرمازدگی بیش‌تر می‌ترسم تا یخ‌زدن از سرما. اما از سرما لرزیدن را هم به سکون هوای معتدل ترجیح می‌دهم. داستان‌های “ناتاشا امیری” کارت دعوتی‌ست به قطب جنوب، شاید هم شمال. و اگر به سوز سرد اواخر پاییز هم علاقمند باشید، به سرزمینی خواهید رفت، آسمانش همه سربی. بی‌وقفه پا روی برگ‌های زرد و شاخه‌های خشک می‌گذارید. و وقتی صدای شکستن خشک برگ‌ها و شاخه‌ها را می‌شنوید، انگار جایی از وجود خودتان… … ادامه

آثار میلان کوندرا که در بین جماعت قصه‌خوان ایرانی طرفداران بسیاری دارد، همیشه با سانسورهای موردی در ایران منتشر شده و  مانده بود رمان آهستگی که یک‌جا مشکل ممیزی داشت و آن هم بالاخره در دوات منتشر شد تا واقعا با کارکرد نشر الکترونیکی آشنا شویم؛ شیوه‌ی مناسبی برای مبارزه با سانسور در ادبیات. و اما شوخی، اولین رمان کوندرا وقتی منتشر شد، در مقدمه‌اش از زبان فروغ پوریاوری- مترجم اثر از انگلیسی به فارسی- خواندیم که “فصل ۴ از بخش … ادامه

اشاره: هرچه‌قدر می‌خواهم فضای عمومی این‌جا را از تب سیاست دور نگه دارم، انگار نمی‌خواهد که بشود. همه چیز در ایران انگار در حالتی از انتظار و بلاتکلیفی به‌سر می‌برد؛ از فروش یک رنوی قراضه‌ی مدل ۶۲گرفته تا گفتگوی دولت انگلیس با ایران! همه انگار منتظر ۱۸تیر ماه‌اند. کتاب هم یکی از قربانیان فرهنگی این بلاتکلیفی‌ست، همچون همه‌ی روزگار این دیار. در حالت معمولی‌اش، توجه به ادبیات حماقت فرض می‌شود، چه رسد به اوقات این‌چنینی که نگفتن حکایتش به از … ادامه