بیست ویکمین جشنواره ی فیلم فجر تنها با یک اتفاق خوشایند برای من بهپایان رسید؛ “نفس عمیق” شهبازی جایزهی بهترین فیلمنامه را گرفت، که اگر من به جای داوران بودم فارغ از فشارهای پشت پرده و کاملا آزادمنشانه، پیش از فیلمنامه جایزهی کارگردانی و درستتر اگر بگویم، جایزهی بهترین اثر هنری را به او میدادم که گمان میکنم پرویز شهبازی با نفس عمیق توانست سینمای ایران را – دستکم در غیاب پیشکسوتان – گامی به جلو ببرد و آن را … ادامه
پس از ۲۰ دوره برگزاری مراسم کتاب سال، سرانجام طلسم شکست و در بیستویکمین دوره، زویا پیرزاد ( رمان نویس ) و منوچهر آتشی ( شاعر ) نشان کتاب سال در دو رشتهی رمان و شعر معاصر را از خانهی دولت بیرونکشیدند و به دیوار خانهی روشنفکری ایران آویزانکردند.برخورد جامعهی روشنفکری ایران با این رویداد چگونه تواند بود؟ میتوان به رسم نادرست برخی نویسندگان، باز هم چوب تکفیر را برداشت و بر هرچه نشان دولتی و حکومتیست کوبید. کار سادهایست، … ادامه
واکنش رمضانپور، معاون فرهنگی وزارت ارشاد به حرف و حدیثهای موجود دربارهی معرفی کتاب سال از جمله یادداشت پیشین من، واکنش ابهامانگیزی بود. آن چه که از حرفهای امروز او (شنبه ۱۲ بهمن ) به بحث من مربوط میشد، دو نکته بود. اول این که گفته بود “دولتی بودن کتاب سال یک مزیت است و نه یک ارزش منفی.” ما هم منکر مزیت این جایزه نیستیم اما وقتی فضای فرهنگی کشور آنقدر آلوده به دخالت بیگانگانبافرهنگ است که دستِکم در … ادامه
خجسته کیهان برای اولین بار “پل استر” نویسندهی آمریکایی را با ترجمهی دو رمان از او به ایرانیها معرفی کرد؛ شهرشیشهای و کشورآخرینها را الان ایرانیها دردسترسدارند. اگر تاکنون با این نویسنده آشنانشدهاید، این قصهی کوتاه را از او بخوانید. جشنوارهی فیلم فجر هم شروع:شد با یک فرق اساسی که با دورههای قبل دارد. پارسال تلویزیون جشنواره را تحریم کرد، فیلمهایش را از جشنواره بیرونکشید، رویدادهای آن را هیچبازتابینداد و… اما امسال نهتنها این جشنواره را تحریمنکرده که کلی هم … ادامه
تیراژ رمان و شعر معاصر در ایران بسیار پایین است، مردم اصلا نمی دانند نویسندگان شان چه کسانی هستند چه برسد به این که از آثار آن ها تاثیر هم بگیرند و هزار تا سرکوفت دیگر…! اما تا حالاکه ۱۹ دوره معرفی کتاب سال در این کشور برگزار شده در هیچ کدام از این دوره ها، وزارت ارشاد نخواسته و در چند سال اخیر هم جرات نکرده که در حوزه ی رمان و شعر معاصر هم کتاب سال معرفی کند. … ادامه
آقا جون! من نه انگیزه ی سیاسی نوشتن دارم و نه حوصله اش رو. اگه گاهی هم می بینین یه چیزایی هست تو این وبلاگ، اولا به خاطر گره خوردن همه چیز – حتا دستشویی رفتنِ- مون با سیاسته( حتما یادتون هست زمان جنگ خیلی ها موقع دستشویی رفتن بلند اعلام می کردن که می رن سری به صدام بزنن، نه؟!) و دومش این که بعضی حرفا و تامل ها درسته که ظاهرش سیاسی به نظر می آد ولی انگیزه … ادامه
سیزده سال پیش وقتی ”منتظری“ استعفایش از جانشینی ِرهبری را خطاب به رهبر ایران مینوشت، گمان نمیکرد تا سالهای سال عبارت ”صادره از نجفآباد“ در شناسنامهی متولدین این شهر، مهر لعنتی خواهد شد که حتی پیشانی غیر هوادارانش را هم نشانه خواهد گرفت. از آن سال، نام نجفآباد در واژگان عمومی کشور برابر ِعنوان منتظری قرار گرفت؛ پیرمردی که با این همه سال دوری از زادگاه خود و حتی در جایگاه عالیترین مقام حکومتی پس از رهبر ایران، لهجهی غلیظِ … ادامه
“امیدوارم آن ها که ذهن روستایی دارند، هرجه زودتر ادبیات را به حال خودش بگذارند و به همان روستاشان برگردند.” این پاسخ” قاسم زاده”، دبیر جایزه ی یلداست به کسانی که به داوری ایشان انتقاد داشته اند. پیش از این، یادداشتی داشتم درباره ی جایزه ی ادبی یلدا که با عنوان “این زبان لعنتی” به آرشیو پیوسته. درضمن خوب است آقای قاسم زاده بدانند که برخلاف تصورشان که فکر می کنند “احمد آرام” قصه نویس جوان از کشفیات ایشان است، … ادامه