شیخ صنعان؛ شاعرانگی یا روایت؟
شعر در ذات خود بر گرد زبان میچرخد، حال آنکه روایت عمدتا با زبان به انگیزهها و غایات خود نزدیک میشود. میتوان گفت نثر، نوعی رفتن است که پاها با هدفمندی به سویی روانه میشوند و شعر نوعی رقصیدن است که هدف گامها در خود آنهاست. جمع این دو (چرخیدن و هدفمند رفتن) بسیار دشوار است و در کمتر زبان و ادبیاتی مانند ادبیات کلاسیک فارسی ـ و برخی آثار ادبی معاصر ـ در هم آمیخته است. هجدهمین مجموعه از … ادامه