آرمان ریاحی: عادل فردوسیپور شگفتیآفرین است. از کراماتش یکی اینکه روزی برای زیارتِ امام رضا(ع) با همراهانش به صحن میرود و به ضریح نرسیده متولّیانِ حرم بیرونش میکنند. مؤمنین ضریح را رها کرده و به گردِ او حلقه زده بودند و چنان ولولهای برپا شده بود که چارهای جز دور کردن مرکز توجّه نمانده بود. … ادامه
برای پیگیریِ خبرِ انتشارِ یولسیز و همکاری در پروژهی انتشار آن، به این لینک در وبسایتِ انتشاراتِ نوگام مراجعه کنید. چرا یولسیز؟ چرا باید تا این اندازه اهمیت بدهیم به یک روز (۱۶ ژوئن ۱۹۰۴) از زندگی مردی سیوهشت ساله، کارگر آگهیهای روزنامهها، یهودی تغییرمذهبداده، و زن بیوفا و درماندهاش و جوان بیست و دوسالهی … ادامه
دربارهی «در حضرتِ رازِ وطن»، نوشتهی رضا فرخفال رضا شکراللهی: وطن کجاست که آوازِ آشنای تو چنین دور مینماید؟ این سؤالِ شاملو، فارغ از بافتِ شاعرانهاش، پیچیدهترین پرسشی است که در میانسالی یقهام را چسبیده. وطنِ من زبانِ من است؟ یا، بهتعبیرِ احسانِ یارشاطر با آنهمه دورافتادگیِ زمانی و مکانی از خاکِ ایران، وطنِ من … ادامه
رود جایی است برای تن زدن به آبِ کتاب مهری بهفر: نشریهای سراسر ویژهی معرفی کتاب و نه هیچچیز دیگر؛ نه مصاحبه و میزگرد، نه مقاله و یادداشت و گفتار و جستار، نه داستانکوتاه و شعر، نه نامههای کوتاه و بلند به سردبیر و نه حتی نقد و بررسی، یا تحلیل و واکاوی و کالبدشکافی … ادامه
امید در تاریکی تاریخهای ناگفته و احتمالات بیکران ربهکا سولنیت، نویسنده و مورخ و کنشگر، هجده کتاب دربارۀ محیط زیست، مناظر، اجتماع، هنر، سیاست، امید و حافظه نوشته است، ازجمله این کتابها: این حوالی دوردست؛ راهنمای میدانی برای گم شدن؛ سفردوستی؛ تاریخچۀ راه رفتن؛ رود سایهها: ادویرد مایبریج و غرب وحشی تکنولوژیک (که به خاطرش … ادامه
“صدای تلویزیون را از توی حمام میشنید. یکی از شبکههای ماهوارهای تظاهراتِ دیروزِ مردم را نشان میداد و شعارهای مردم را. خون بود که از تنش شسته میشد و راه میکشید سمتِ چاهک. این تصویر را هم توی خیلی از فیلمها دیده بود. فکر کرد دنیا دیگر هیچ حرفِ تازهای برای گفتن ندارد. حوله را … ادامه
معین پایدار: اگر از چراییِ کاری آگاه باشیم، احتمال اینکه درست از آن استفاده نکنیم ضعیف میشود؛ اما مسئله به همین سادگیها هم نیست. رسیدن به این آگاهی، انرژی جسمی و ذهنی میبَرد و این با تمایل آدم ناسازگار است؛ برای همین است که چیزی را از بر میکنیم و با تأملِ کمتر دستبهکارش میشویم. نمونهای از … ادامه
رضا شکراللهی: از خوابگردِ قدیم که اثاث میکشیدم به خوابگردِ جدید، یعنی همینجا که میبینیدش، خیال میکردم خیلی زود با چند تا کلیکِ ناقابل کلِ بایگانیِ اینهمهسال را هم به اینجا منتقل میکنم. نشد. هنوز هم نشده. برای همین تصمیم گرفتم هرازچندگاه سری به توبره بزنم و نوشتهای از آن بایگانیِ حجیم را در اینجا از … ادامه
رضا شکراللهی: نمیدانم اگر محمدرضا لطفی زنده بود و محمد معتمدی ازش میپرسید بروم آلبوم تازهام را در «سازمان اوج» درآورم یا نه، لطفی به او چه میگفت. این را هم نمیدانم که اگر لطفی الان زنده بود، آیا اصلاً محمد معتمدی را میپذیرفت تا راه به او بنماید یا نه. در هر حال، محمد … ادامه