هزار سال است که اینجا…
محمدحسن شهسواری: دیدنِ کشتگان این روزهایمان مرا به واکاوی نوشتههایم واداشت. به قطعهای رسیدم که در تیرماه هفتاد و هشت، پس از واقعهی کوی دانشگاه نگاشته بودم. هیچگاه شاعر نبودهام، اما همواره کلمات تنها دستآویز برای نشاندن احساسات بر جانم بوده است. با دوباره خواندن این قطعه (به خصوص اینک که شب هفت کشتگان سی خرداد همین سال است و ما به جز «ندا آقاسلطان» حتا اسامی دیگر کشتگانِ مظلوم و غریب را هم نمیدانیم) آتشی هزارباره بر قلبم افتاد؛ … ادامه