سعدی مهندس و معمار بزرگ نثر فارسی، استاد و سرمشق تقلیدناپذیر غزل عاشقانه در شعر دری و از آخرین مظاهر کمال در سراسر ادبیات ایران است. تا مدتها بعد از او شعر فارسی فقط حافظ را در تراز او به وجود آورد و نثر فارسی دیگر تقریباً هیچ چیزی که با کلام او مقایسهشدنی باشد، به وجود نیاورد. شهر کتاب مرکزی پس از برگزاری صد و ده جلسه درسگفتار دربارهی مولانا و فردوسی، از چهارشنبه دوم اردیبهشت ماه و همزمان … ادامه
شهرکتاب دوره آموزشی شناخت دریدا را زیر نظر دکتر امیرعلی نجومیان برگزاری میکند. علاقهمندان، در این دورهی آموزشی با ژاک دریدا به عنوان یکی از مهمترین اندیشمندان چند دهه اخیر در عرصهی فلسفه، ادبیات و هنر آشنا میشوند. تلاش بر این است که نوشتههای اصلی دریدا معرفی، جایگاه او در وضعیت پستمدرن و اندیشه پساساختگرایی تشریح، کلیدواژههای جهان فکری وی تعریف، خوانش دریدایی از متون ادبی و هنری به گونه روشمندی ارائه شود و رابطه او با حوزههای مختلف علوم … ادامه
«ایوان کلیما» را پس از میلان کوندرا، بهترین نویسندهی معاصر چک میدانند. «روح پراگ» او که در سال ۱۹۹۵ منتشر شد، نخستین کتابِ اوست که به زبان فارسی برگردانده شده و در فاصلهای اندک، در سال گذشته، دو ترجمه از آن وارد بازار کتاب ایران شد. ترجمهی نخست را فروغ پوریاوری منتشر کرد، و دیگری را خشایار دیهیمی که تا پیش از آن، ترجمهی برخی مقالات این کتاب را در زندهیاد مجلهی «شهروند امروز» منتشر کرده بود. «روح پراگ»، نه … ادامه
در فلسفهی ذهن، سؤالاتی بسیار عمومی در باب ذهن طرح میشود. سؤالاتی از قبیل: حالات ذهنی چیستند؟ آیا آنها حالت مغز فیزیکیاند و یا حالت یک «روح» غیرفیزیکی؟ آگاهی چیست؟ چگونه حالات ذهن میتوانند دربارهی چیزهای خارج از ذهن باشند؟ به تازگی کتاب «فلسفهی ذهن، یک راهنمای مقدماتی»، نوشتهی ایان ریونز کرافت با ترجمهی حسین شیخرضایی و به همت انتشارات صراط منتشر شده است. نشست هفتگی شهرکتاب در روز سهشنبه ۲۵ فروردین ساعت ۱۷ به نقد و بررسی این اثر … ادامه
میخواهم با میرحسین موسوی به گفتوگو بنشینم. نمیدانم خواهد پذیرفت یا نه، اما درخواستم را به واسطهی یکی از دوستاناش خواهم داد و تلاشام را خواهم کرد. قصدم، «مصاحبه» به مفهوم رسمیاش نیست، بلکه میخواهم در جایگاه نویسندهی وبلاگ خوابگرد (با تعریف و شناختی که از آن وجود دارد) با میرحسین به «گپ و گفتی» خودمانی بنشینم و از او در بارهی دیدگاههایش در زمینهی فرهنگ و برنامههایش در این عرصه بپرسم. این یک فراخوان برای خوانندگان همیشگی این وبلاگ … ادامه
وطن کجاست؟ آنجا که به خاکات میآورند؟ آنجا که میبالی؟ آنجا که به زبان مادریات، هرچند مهجور و تکافتاده میگویی و میشنوی؟ وطن کجاست؟ سرزمینات؟ سرزمین پدران و مادرانات؟ سرزمین تاریخات، حتا اگر تاریخی پرآشوب و تلخ باشد؟ سرزمین دین و آیینات؟ یا سرزمین گورستان رفتگانات، حتا اگر دوستشان نمیداشتهای؟ وطن کجاست؟ قلبات؟ هنگام که به عشقی میتپد؟ نگاهات؟ هنگام که به گرمی نگاهی آشنا میچرخد؟ وطن کجاست؟ زبانی که در آن زندگی میکنی؟ [متن کامل مصور] وطن یعنی «آرامش»، یعنی نگران «زندگی» نبودن. … ادامه
یا همان «بهاریه»کتابهای سالِ روزنامهها، امسال چندان شوقانگیز نبودند؛ از کتاب سال رایگان روزنامهی ایران با طرح جلد سیاه و سرمقالهی عجیب و غریباش به قلم صفار هرندی گرفته تا کتاب سال ۳ هزار تومانی «اعتماد» که زحمت زیادی برای خوب شدناش کشیدهاند. هر یک را که میدیدم، از ذهنم میگذشت که اگر «شهروند امروز» توقیف نشده بود، بهترین کتاب سال را اکنون در دست داشتیم؛ نه من و ما که حتا سرمقالهنویس کتاب سال «ایران»! با این وصف، به نتیجهای خودبزرگبینانه … ادامه
شست و پنج سال پیش، میرزادهی عشقی نوشت: “… یک مسئلهی دیگر که بیش از همه موجب دماغسوختگی روزنامهنویس است، این است که در ایران تقریباً میتوان گفت روزنامهخوان نیست. آنهایی که روزنامه میخوانند فقط از مقالاتی که فحش خالی و هتاکی بیمنطقی داشته باشد، خوششان میآید و هر کس پرت و پلا بنویسد، پیش آنها فاضلتر به نظر خواهد آمد. در طهران که پایتخت مملکت شش هزار ساله است، شاید هزار نفر روزنامهخوان نباشد…” میرزادهی عشقی را جوانمرگ کردند … ادامه