باید نوشت
شاید این بزرگترین نعمت زندگی من است که نوشتن در خوابگرد و برای خوابگرد، با همهی دردسرها و هزینههایش، بیشترین آرامش را به من میدهد. پس از حدود دوهفته دویدن روی باریکهای از آتش و دود، نشستهام تا دوباره بنویسم؛ و به وضوح میبینم که شروع به نوشتن آرامم میکند. نیمهشب گذشته به تهران آمدهام ولی باز هم باید این را ۵۰۰ کیلومتری را دستکم هفتهای یکبار بروم و بازگردم. برای دوستانی که پرسیده بودند میگویم که مادرم را به … ادامه