همیشهی خدا، از همون اولش که یادم میآد، بعدِ چند وقت این در و اون در زدن واسه گذروندن اوقات زندگیش، وقتی خسته میشد، یه شب مینشست یه گوشه و یه کم با من حال میکرد، همین. کوچیکتر که بود دم عصر با موتور گازی میرفت کوه نزدیک خونهی باباش و هوار میزد. بعدا یادمه شبا یواشکی وضو میگرفت و یواشکی میرفت پشت یه سنگر و یواشکی هم یادی از من میکرد. چند سالی هم گریه کردناش تو یه اتاق … ادامه
تا هفتهی دیگر فرصتی برای بهروز کردن خوابگرد ندارم. امیدوارم اوایل هفتهی آینده با یک خبر خوب جبران کنم. به روزهای بهتری فکر میکنم که مهربانانهتر خواهد بود… البته این دلیل نمیشود که شما مرا از خود بیخبر بگذارید. حالا که آمدهاید، حتما برایم پیام بگذارید. مخلص همهی شما… خوابگرد
یعقوب یادعلی هفت سال پیش از این مجموعه داستان “حالتها در حیاط” را منتشر کرد و دوسال پیش هم دومین مجموعهاش “احتمال پرسه و شوخی” را. برجستهترین قصهای که او برای این مجموعهاش در نظر گرفته بود، قصهای بود با نام “مثل تنی پشت و رو شده” که حتی طرح جلد روی کتاب هم متاثر از این قصه طراحی شد ولی سرانجام این قصه از ممیزی ارشاد مجوز چاپ نگرفت. امسال هم که بنیاد گلشیری ۱۵ داستان از ۱۵ نویسنده … ادامه
آیا محمود دولتآبادی در سن شصت و سه سالگی تغییر دچار تحول شده است؟ رمان “سلوک” تازهترین اثر اوست که اخیرا منتشر شده و از تحولی فاحش در سیر رماننویسی او خبر میدهد. این نویسندهی به قول “نوشآذر” وفادار به واقعیت و قطورنویس در مصاحبهای گفته است که در آثار ادبى جهان به چهار اثر علاقهی فراوان دارد: در وهلهی نخست بیگانه آلبر کامو، پیرمرد و دریاى همینگوى، گرگ بیابان از هرمان هسه و بوف کور هدایت. حسین نوشآذر در … ادامه
بهجای مقدمه ۱- پس از وقفهای که به خاطر نوروز و بعد هم نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران در انتشار منظم این گزارش افتاد، نخستین گزارش در سال جدید را پیش رو دارید و اگر مصیبتی نازل نشود، از این پس نیز هر دو هفته یکبار آن را در خوابگرد خواهید خواند. ۲- نمایشگاه بینالمللی کتاب از دو سو رونق را از کتابفروشیهای تهران گرفت. پیش از برگزاری جماعت اهل خرید کتاب به انتظار نمایشگاه از جلوی ویترین کتابفروشیها به بیاعتنایی … ادامه
اوایل اردیبهشت بود که از روی احساسی مبهم اما زنده، یادداشت قم شهر بیدفاع را نوشتم. حرف و حدیث پیرامون آن بسیار شد. پس از این همه وقت ایمیلی به دستم رسید از نویسندهای که در قم ساکن است. در میان آن همه واکنشهای جور واجور بیخود، این یکی اما درخور توجه، تامل و تاسف است. عین نامه را بیهیچ ویرایشی در رسمالخط و انشای آن میآورم؛ بخوانیدش. رضای شکراللهی عزیز سلام نزدیک به یک سال میشود که به شهر … ادامه
به خاطر اندکی ملال که این روزها به آن گرفتارم، یاد قصهای از مجموعهی “کلمهها و ترکیبهای کهنه” افتادم. نامش “ملال” است و شهسواری آن را در سال ۱۳۷۴نوشته است. شما هم اگر ملولاید، بخوانیدش.فرض کنید در یک اتاق کاملا معمولی هستید. شب است؛ نیمه شب. نور مهتاب اتاق را به رنگ خود درآورده است. شما با زنتان که بیست سال است با او ازدواج کردهاید، روی تخت بیقواره و بزرگی که اصلا تناسبی با اتاق ندارد خوابیدهاید. سفارش این … ادامه
این روزها کمی گرفتاریام بیش از گذشته است. ناشران از گرفتاریهای حضور در نمایشگاه کتاب فارغ شدهاند و یواش یواش دارند به برنامههای سال جدیدشان میپردازند. پنج تا رمان و مجموعه داستان یکجا به دستم رسیده برای ویراستاری که در کنار کارهای دیگر باید به آنها هم سر و سامان بدهم. کار اول اولین رمان محمدحسن شهسواری ست با عنوان “پاگرد”. شهسواری از منتقدان و داوران کتاب سال است که تا کنون از او تنها یک مجموعه داستان به اسم … ادامه