یا حضرت جمله
یکی از هزاروهفتصدجایی که ویراستاران انگشت حیرت به دهان میبرند و میگیرند و میگزند، هنگام روبهروشدن با متن لایحهها و احکام قضایی است. زبان معیار یا، بهتر بگویم، زبان رایج در ادبیات قضا، ترکیبی است از نگارش فارسی و عربی. جملهبندیهای اغلب این احکام تقریباً مطابق است با دستور زبان فارسی، اما آکنده از اشارات و اصطلاحات و پارهجملههای عربی. حیرتزدگی ویراستاران به این سبب است که حقوقدانان کارآزموده و قاضیان کارکشته تخصص خارقالعادهای در نوشتن جملههای بس طولانی دارند. … ادامه