فرناز سیفی: زن در صف امضای کتاب ایستاده بود. یک نسخه از کتاب مرد نویسنده را جلوی او گذاشت تا برایش امضا کند. وقتی مرد در حال امضا بود، زن برایش گفت که چقدر با کاراکتر زن در کتاب احساس نزدیکی و همدلی میکند. گفت که او هم مثل زن داستان، قربانی تجاوز است. بعد زد زیر گریه. مرد نویسنده باید چیزی میگفت. میخواست چیزی بگوید. دلش میخواست قفل سکوت را بشکند و واقعیت را بگوید. میترسید. میترسید آن ماسک … ادامه
ـ خطاب درویشانهی سعدی به کیست در این بیت، «ای روی دُلارایت مجموعهی زیبایی / مجموع چه غم دارد از من که پریشانم»؟ ـ سعدی، با اینهمه دلارِ چشمدرآر، درویشیاش کجا بود: «هرکه دلارام دید از دلش آرام رفت.» تازه آنقدر جانش به دلارهایش بسته است که از بین داعش و دلار ترجیح میدهد به دست دلارهایش هلاک شود: «به دست دلارام خوشتر هلاک.» ـ میگویند مولانا هم دلخوش به دلارهایش بوده و دیروز که خواسته برود برای فروش دلارها، … ادامه
«اگر این خیالها نبود، اگر جادوی موسیقی نبود، اگر بشر آنقدر سرگرم چرخ و باروت و آب میشد که سازها را کشف نمیکرد، تمام آدمها یکجا دق میکردند و میمردند.» اگر قرار باشد فقط یک جمله از رمان تن تنهایی را بیرون بکشم برای معرفی آن، همین یک جمله است. که اگر نبود جادوی موسیقی، این داستان هم نهتنها آدمها و قصهشان که جانمایه و مضمون خود را هم از دست میداد و اصلاً پدید نمیآمد. تن تنهایی را سحر … ادامه
چکیده: پروبلماتیک در انگلیسی هم صفت است و هم اسم. در فارسی، یا خودش را به کار میبرند یا معادلهایی نارسا یا ناتوان مثل مشکله. در این متن، برابرنهادِ دشواره و دشوارگی بهطور خاص برای پروبلماتیکِ اسم پیشنهاد شده است. رضا شکراللهی: بهگمانم یک سال پیش بود که مچگیران غلطهای املایی و رسمالخطی در فضای مجازی تصویرِ یکی از سؤالات آزمون دورهی دکتری را پرچم کردند با این عنوان که پای هکسره به آزمون دکتری هم کشیده شد. در متنِ سؤال … ادامه
عمهای دارم بس مهربان به نام همیشهتازهی مریم، که اگر کتاب مزخرفات فارسی را خوانده باشید، با او آشنا شدهاید. همان کهنسالِ خوشتعریفِ هنوزروستانشین که در بحث «حشو قبیح» در کتاب مزخرفات فارسی از زبان او مدد گرفتم. زبانش ترکیِ محلی است، ولی ما بچههای کاکایش را که میبیند، فارسیترکی حرف میزند بس شیرین. گفته بودم که اتفاق بامزه وقتی میافتد که برخی واژهها را فارسی و ترکی با هم به کار میبرد. مثلاً میگوید: گَنَه دوباره گوفتم. که «گنه» … ادامه
تو دری مچد، دلی من دسد نه میشد کندد، نه میشد بسد روزی عاشورا، عرقی جلفای نه میشد خوردد، نه میشد نسد تو گلی غمزهی جلو چشمی دل نه میشد بود کرد، نه میشد دس زد دلی من گربهس، سنبلتیفم شنیدهس بودا، آ شدهس مسد نیمیگم اصی نبودم عاشق ولی عشقی تو همه را پس زد برا من بسس که تو آلو شی تا به ما بلکی برسد هسد برا من بسس که گزی آرتی بخوری من شم آرتی لا … ادامه
در سال ۹۶ خبر بد و فاجعهبار کم نداشتیم. از جملهی آنها درگذشت شماری از اهل قلم بود که برخی عمری دراز داشتند و برخی هم مرگشان برای ما ناگهانی بود. برای خود من مرگ مدیا کاشیگر نازنین، محسن سلیمانی، مجتبی عبداللهنژاد و خودکشی کورش اسدی بسیار جانکاه بود. نویسندگان و مترجمان و پژوهشگران سفرکرده در سال ۹۶ مدیا کاشیگر، مترجم و نویسنده و فعال فرهنگی، (زادهی ۱۱ اردیبهشت ۱۳۳۵ یزد) ۷ مرداد در پی مشکلات تنفسی در ۶۱ سالگی … ادامه
لیلا نصیریها: میخواهم مطلبم را با یادی از استاد درخشانی آغاز کنم که از تواضع، افتادگی، دانش، استادی و شیوه تدریسش چهها که در جوانی نیاموختم. آموختههایم از محضر این استاد به آن سالهایی از جوانی برمیگردد که سر پرشوری داشتم و چنان تند و تیز و زباندراز و سرکش بودم که در جا میتوانستم به همه چیز اعتراض کنم و با همه چیز مخالفت کنم. اما دانش و کاردانی آدمها جزءِ معدود چیزهایی بود که آن موقعها مرعوب و … ادامه