من هم، مثل خیلی از شما، تجربههای درخشانی دارم از کبابشدنهای بسیار، وقتی که خواستهام ثواب کنم. یا نکند صواب؟ کم نیستند کسانی که شباهتِ آوایی دو کلمه آنها را به اشتباه میاندازد. مثل ثنا و سنا که اولی یعنی ستایش و دوّمی یعنی روشنایی. یا همین صواب و ثواب که وقتی پای کباب شدنِ … ادامه
همهی غلط املاییها یک طرف، این درست نوشتن «ذ» و «ز» در «گذار» و «گزار» هم یک طرف. بس که خیلیها را گیج میکند و گیج میدارد تا آخر عمر. البته گروهی هستند که صورتهای درستِ سپاسگزاری و خبرگزاری و شکرگزاری و برگزاری و نمازگزاری را در کنار املای کلمههایی چون قانونگذاری و سیاستگذاری و … ادامه
مشکل که یکی دو تا نیست؛ سه تا ست. مشکل بزرگ همهی ما این است که رسمالخط فارسی به آشفتهبازار کشورِ دوست و متحد، چین میماند. همه جور جنسی از اصل و قلابی و درجهی یک و درجهی چهلوسه در آن یافت میشود. مشکل بعضی از ما هم این است که میبینیم در همین بازار … ادامه
رضا شکراللهی با اشاره به اینکه در حال خفه شدن در سیل غلطهای املایی هستیم، میگوید این موضوع را باید در دل خود مردم و با کمک چهرهها و برنامههای پرطرفدار و رسانههای پرمخاطب حل کرد. این ویراستار در گفتوگو با خبرنگار ادبیات خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، دربارهی شیوع اشتباههای نوشتاری اظهار کرد: بحث بر … ادامه
الناز محمدی: «اصلاً» که میشود «اصن» و «وضعیتی» که میشود «وعضی». این واژههای درگذشته ناآشنا حالا با تعداد زیادی از واژههای دیگر به آشناترین و پرکاربردترین واژگانی تبدیل شدهاند که ایرانیهای عضو شبکههای اجتماعی و شبکههای پیامرسان تلفنهای همراه از آنها استفاده میکنند و آنها را حتا در متنهای رسمی بیرون از فضای مجازی هم به … ادامه
در روزگار قدیم که زبان فارسی فقط قلمروِ شاعران و ادیبان بود و مثل امروز نبود که همه و همه از صبح تا پاسی از شب به نوشتنِ انواع پیامها بر در و دیوار سایتها و شبکهها و موبایلها و تبلتهایشان مشغول باشند، بعضی فعلها را به صورت دعایی مینوشتند. مثلاً حافظ مینوشت: ساقیا آمدن … ادامه