پیروزی منهدم‌کننده‌ی اصولگرایان!

اکنون، صبح یکشنبه نهم اسفندماه است. شاید هم دوشنبه دهم. بعد از چند روز قطعی و اختلال اینترنت و پیامک و…، نتایج انتخابات مجلس و خبرگان اعلام شده. میزان مشارکت حیرت‌آور بوده است: بیشتر از ۷۰ درصد. در تهران، غلامعلی حداد عادل با ۶۳ درصد آرا به مجلس راه یافته. ائتلاف اصلاح‌طلبان و حامیان دولت (امید)، فقط ۷ درصد کل آرا را به دست آورده‌اند. روزنامه‌ی کیهان تیتر زده: «ملت باز هم کار را تمام کرد.» در انتخابات خبرگان، لیست … ادامه

پیشنهاد بهمن دارالشفایی برای اسفند ایران

بهمن دارالشفایی حدود یک ماه پیش، ایمیلی گروهی برای دوستانش فرستاد که متن آن را با اندک حذف در ادامه می‌خوانید. سلام به همه‌ی رفقا امیدوارم خوش و سالم باشین. و مثل همیشه، اگر این ایمیل داره وقت‌تون رو می‌گیره، معذرت می‌خوام. من پارسال هم همین ایمیل رو به‌تون زدم. چند تا از بچه‌ها برای عیدی شرکت‌هاشون همین کار رو کردن و این‌طور که به من گفتن، اونا هم بازخورد خوبی گرفتن. برای همین هم، همون متن رو دوباره می‌فرستم. … ادامه

لازم است بعضی مواقع امتناع کنیم

حبیب حسینی‌فرد: گفته بود که کتاب‌هایش همه درباره‌ی کتاب هستند؛ اگر استراوس کان می‌بود، کتاب‌هایش درباره‌ی سکس بود و اگر برلسکونی، درباره‌ی پول. در توصیف اشیا و جزئیات و رفتارها، دستی توانا داشت. و توصیه می‌کرد که برای نویسنده‌شدن، ابتدا باید پارودی یا «نقیضه‌نویسی» از آثار معروف را فرا گرفت. می‌گفت که لازمه‌ی نقیضه‌نویسی، تقلید است و، تا تقلید اولیه نباشد، نویسنده و هنرمند راه نمی‌افتد. او پروست را در نقیضه‌هایی که بر کتاب‌های بالزاک و فلوبر نوشته، شاخص‌ترین نقیضه‌نویس … ادامه

انتشار گلگشت‌های احمد سمیعی در ۹۵‌سالگی او

دیشب بختِ این را داشتم که در جشن نودوپنجمین زادروز استاد احمد سمیعی گیلانی و در میان جمعی از استادان و همکاران و دوستانم حاضر باشم. احمد سمیعی ۹۵ساله شد و از خوشبختی ما ست که با همه‌ی ریزجثگی، گام‌هایش هنوز استوار است و با همه‌ی کهن‌سالی، نگاهش هنوز تیز و قلمش هنوز نویسا و لبخندش هنوز پابرجا. غبطه‌انگیز است حال او با هفتادسال کار قلمی و این همه کتاب و آثار ماندگار. غبطه‌انگیز است که جشن تولد ۹۵سالگی آدم … ادامه

لذت بردن از نهنگ در تاریکی

احمد آرام: کتاب «نهنگ تاریک» دومین کتاب سعید بردستانی ست. اولی اسمش «هیچ» بود. و داستان‌هایی داشت که هوشمندانه نوشته شده بود. بومی‌گراییِ داستان‌ها آدم را سر ذوق می‌آورد. ولی معلوم بود که اولِ راه است. اما به او امید بستم و می‌دانستم که این آدم بی‌حاشیه، محجوب و خودمانی درصدد آن است که خودِ واقعی‌اش را پیدا کند. حالا که کتاب دومش را خوانده‌ام، فهمیدم که اشتباه نکردم. در میان نویسنده‌های جوان، بردستانی یک سروگردن از دیگران بالاتر است. … ادامه

چه پیر نمی‌شود فروغ فرخزاد!

آرمان ریاحی: فروغ فرخزاد (زاده‌ی ۱۳۱۳ و درگذشته‌ی ۲۴ بهمن ۱۳۴۵)، حتماً گوهرهایی در درون خود پنهان داشت. او در طول سالیان درازِ پس از مرگش، به مرور تبدیل شده به شخصیتی نیم‌افسانه‌ای که هوادارانش در شمار نمی‌گنجند. اقبالش بلند بود که نسل‌هایی که زمان و روزگار او را درک نکرده‌اند، او را ستایش می‌کنند و در باره‌ی او این‌همه کنجکاو اند. همه می‌خواهند راجع‌به فروغ بیشتر بشنوند و بیشتر بدانند و هرچه بیشتر او را مال خود کنند. دیگر کمتر … ادامه

سردار شرمندگی و عذرخواهی!

عذرخواهی سرمایه‌گذار سریال شهرزاد از حسین شریعتمداری، مدیر روزنامه‌ی کیهان، نه تنها در حد نامزدی برای ثبت رکوردِ عذرخواهی و اظهار شرمساری ست که آن‌قدر غلیظ و پرتعداد است که به‌نظرم می‌توان آن را به‌طور معکوس به‌جای عذرخواهی کیهان از انبوه کسانی تلقی کرد که در ۲۲ سال اخیر مورد نوازش برادرحسین قرار گرفته‌اند. از عزت‌الله سحابی و عبدالحسین زرین‌کوب و هوشنگ گلشیری گرفته تا هر جنبنده‌ی اصلاح‌طلب یا روشنفکر تا حتا اصولگرای متدینی چون علی مطهری. در کنار لقب … ادامه

حکومت نظامی با طعم موسیقی

از نسل ما و پیش از ما، کیست که با شنیدن موسیقی فیلم حکومت نظامی (با نام اصلی State Of Siege در انگلیسی) حالش دگرگون نشود؟ مقصودم قطعه‌ی پائولا (Paola 11099) یکی از قطعات موسیقی متن آن فیلم است که کوستا گاوراس آن را در سال ۱۹۷۲ در شیلی زمانِ آلنده ساخت. یک سال پس از ساخت فیلم، دولت آلنده به دست پینوشه سقوط کرد و گفته می‌شود (یعنی مطمئن نیستم) که در آن زمان حدود ۳۰ نفر از بازیگران شیلیاییِ فیلم … ادامه

غلامعلی حداد عادل، ابوریحان بیرونی و باقی ماجرا

غلامعلی حداد عادل در مقام رئیس فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی در جایی از سخنانش در آیین ترحیم زنده‌یاد ابوالحسن نجفی، از ابوریحان بیرونی یاد کرد و گفت: در آخرین دیدار، ایشان تقریباً در حال اغما بود. وقتی فهمید من آمده‌ام، چشمانش را باز کرد و به دشواری شروع به صحبت کرد. من از او پرسیدم در معناهایی که برای «زدن» آورده‌اید، «ورق زدن» را جا انداخته‌اید. استاد در همان حال شروع کرد به بحث کردن که من را به یاد … ادامه