آرمان ریاحی: ریشقرمز (۱۹۶۵) ساختهی آکیرا کوروساوا میتواند حکایتِ حالِ امروزمان باشد؛ فیلمی که گاهی سرک میکشد و میگوید: «من در سه ساعت شما را به آدمیت دعوت میکنم. تماشایم کنید.» و تماشای ریشقرمز واقعاً ارزشش را دارد، چون با غنای تصویریای که دارد، عطش نگاه تماشاگرانش را سیراب میکند. ریشقرمز با وجود انبوه خردهپیرنگها، … ادامه
رضا شکراللهی: رضا بابایی عمرش به دنیا نبود تا دیگر با دو گروه بحث نکند: آنان که از عقیدهی خود سود میبرند و آنان که از اندیشهی خود پیشه ساختهاند. سرطان رضا بابایی را هم کشت، و من هرچه کردم، از صبح، تا موریانهی غم از تهِ سینهام راه نگیرد به بالا، به گلو، به … ادامه
به باور یووال نوح هراری، نویسنده و مورخ اسرائیلی، بیصاحب شدن دنیا در نتیجهی سیاستهای عوامگرایانهی رهبران کشورها، در عالمگیر شدن بحرانهایی مانند ویروس کرونا نقش دارد. نوح هراری معتقد است که علم سرانجام راه خود را در غلبه بر این نوع بحرانها خواهد یافت؛ اما اگر پایههای اساسی زندگی بشر تقویت نشود، پس از … ادامه
در ستایش مکس فون سیدو که دیروز درگذشت آرمان ریاحی: از اسکاندیناوی میآمد؛ جایی که نیمی از سال شب است و نیمی روز. جایی که سنتی قدرتمندتر از نمایش روی صحنه وجود ندارد. با آن طبیعت سرد و مردمان خونسرد متفکر. اگر «استریندبرگ» با نمایشنامهی «پدر» روی صحنه بهمنی از پرسشهای ویرانگر را بر سر … ادامه
کرک داگلاس در آینهی آثارش کرک داگلاس، یکی از بزرگترین ستارههای تاریخ هالیوود، روز چهارشنبه ۱۶ بهمن در ۱۰۳ سالگی درگذشت. کرک داگلاس متولد سال ۱۹۱۶ در نیویورک بود. کرک داگلاس سه بار برای جایزه اسکار نامزد شده بود؛ برای بازی در فیلمهای قهرمان در سال ۱۹۴۹، بد و زیبا در سال ۱۹۵۲ و شور زندگی … ادامه
بدرقهای با حسرت برای استاد حسین دهلوی سحر سخایی: اگر مرزِ باریکِ بینِ بودن و نبودن را باور داشته باشیم، امروز، این بیست و سوم مهرماه ۱۳۹۸، دیرترین زمان ممکن برای نوشتن از حسین دهلوی است. او حالا دیگر سراسر نبودن است. اما اگر دلخوش باشیم به آن تصعیدهای هنرمندانه که ناکامیها و نداشتهها را … ادامه
آرمان ریاحی: فرشِ عشایر درشتباف و بدوى است. در عین پیچیدگیِ نقش، ساده است و تأثیری ژرف بر ذهن و روان متمدّن مراجعانِ رواننژند و رنجورِ دکتر فروید میگذاشته است؛ رسوب را از ذهن بیماران پزشک روانکاو میزدوده و آنان را به لایههای نخستین آگاهیهای کودکیشان ارجاع میداده است. اینجا اتاق کار و مطب زیگموند … ادامه
رضا شکراللهی: ۱۶ شهریور روزِ وبلاگستانِ فارسی است و حتا آن پلاکِ سردرِ این وبلاگ هم که تاریخ ۱۳۸۱ را فریاد میزند باعث نمیشود احساسِ خاصی داشته باشم! بیشتری باید مالِ سنّ باشد. بچهدار که میشوی، تا یک سال روزگردهایش را هی جشن میگیری. بچه که راه میافتد و زبان باز میکند، از خیر روزها … ادامه