«مزرعهی حیوانات» امروز ۷۵ساله شد پرتو شریعتمداری: هفدهم اوت ۱۹۴۵، هفتاد و پنج سال پیش، یکی از تأثیرگذارترین و ماندگارترین رمانهای سیاسی جهان در بریتانیا منتشر شد: «مزرعهی حیوانات» که در ایران «قلعهی حیوانات» هم ترجمه شده است. رمان سیاسی شاید تا آن زمان هویت چندان مستقلی نداشت، اما اورول با نوشتن این کتاب و سپس با … ادامه
رضا شکراللهی: از میان شاهانِ قاجار، میپنداریم ناصرالدین شاه را بیشتر از اسلاف و اخلافش میشناسیم ـ و ظاهراً هم چنین است. دوامِ سلطنتش بیشتر از دیگران بود و کارنامهاش آکنده از «اولین»ها. اما آن شاهِ «قرتی» که در کنار شاهی کردن، به عکاسی و نقاشی و خاطرهنویسی و… هم معروف است، رماننویس هم بود. … ادامه
سپیده گرگانی: بیست سال پیش در چنین روزی، ۱۶ خرداد ۱۳۷۹، هوشنگ گلشیری در بیمارستان «ایرانمهر» تهران در ۶۳ سالگی درگذشت. دو سال پیش از آن، در پاییز ۷۷ که ناچار شد پیکر دو تن از دوستانش را که در قتلهای زنجیرهای کشته شده بودند به دوش بکشد، گفته بود: «پیام دقیق به ما رسیده … ادامه
رضا شکراللهی: اگر حدود صد سال پیش که نجف دریابندری هنوز به دنیا نیامده بود، پدر بوشهریاش در بصره پیشنهاد انگلیسیها برای گرفتن تابعیت عراق را میپذیرفت و همانجا میماند به کار راهنمایی کشتیهایی خارجی و به آبادان نمیرفت، شاید اینروزها خبر درگذشت پسرِ آن پدر که بعدها در آبادان به دنیا آمد، هیچ اهمیتی … ادامه
جستاری بهقلم سحر سخایی در باب دلتنگی، ساختن و ویرانی ۱ـ چهار سالگی چندتا خمیر بازی میدادند دستمان و میگفتند یک چیزی درست کنیم. اسم مسئول کلاس ما در آن مهدکودکِ کسالتبار را یادم نیست، اما یادم هست که مجبور بودیم خاله فلانی صدایش کنیم. همه آنجا خاله بودند. تمام آن دخترانِ جوان یا میانسالِ … ادامه
بحث بر سر اینکه سعدی گفته است بنی آدم اعضای یکدیگرند یا اعضای یک پیکرند، بحث تازهای نیست و استادان ادبیات و مصححان در گذشته دربارهاش نکاتی گفتهاند، ولی اینکه ناکارشناسان در شبکههای اجتماعی، هرازگاه، بر سر این موضوع بحث کنند و حتا کار به پافشاریِ دلبخواهی بکشد بر سر اینکه سعدی گفته است بنی … ادامه
به مناسبت یکم اردیبهشت ماه، روز سعدی مهری بهفر: «تو دیدی هیچ ماهی را که او شد سیر از این دریا؟» همانطور که ماهی از آبی که همهٔ دنیایش را ساخته است و زندگیاش بدان بازبسته است سیر نمیشود، ما هم غوطهوریم در آبِ کلامِ کلاسیکها و هیچگاه هم این آثار را شرح و بیانِ … ادامه
آرمان ریاحی: «کازیمودو»ی مغموم! حالا دیگر جایی برای به یاد آمدن نداری، کلیسای پرآوازهی نوتردام را؛ همان مکانی که سالها در خاطرات ما ناقوس سنگینش را با عضلات ورزیدهات به صدا درمیآوردی، با همان ماهیچههایی که زورِ یک حیوان در آنها نهفته بود، که اگر میخواست، میتوانست، ولی اراده نداشت. ارادهی این بازوهای پرنیرو در … ادامه
فرهاد قربانزاده: این اثر، که جامع و ناسخ آثار پیشین است، بر تمامی آثار مرتبطِ پس از خود تأثیری عمیق گذاشت. اغلب مدخلهای کتاب برگرفته از «غلط ننویسیم» (فریدون کار)، «ارکان سخن» (محمدحسین رکنزادۀ آدمیت)، مجموعهمقالههای «غلط مشهور» (عبدالرسول خیامپور)، «در مکتب استاد» (ضیاءالدین سجادی)، «در مکتب استاد» (سعید نفیسی)، «غلطهای فاحش فرهنگهای فارسی» (حسن … ادامه