در ستایش عمه
عمهای دارم بس مهربان به نام همیشهتازهی مریم، که اگر کتاب مزخرفات فارسی را خوانده باشید، با او آشنا شدهاید. همان کهنسالِ خوشتعریفِ هنوزروستانشین که در بحث «حشو قبیح» در کتاب مزخرفات فارسی از زبان او مدد گرفتم. زبانش ترکیِ محلی است، ولی ما بچههای کاکایش را که میبیند، فارسیترکی حرف میزند بس شیرین. گفته بودم که اتفاق بامزه وقتی میافتد که برخی واژهها را فارسی و ترکی با هم به کار میبرد. مثلاً میگوید: گَنَه دوباره گوفتم. که «گنه» … ادامه